Kültür Sanat Edebiyat Şiir

mürşid sizce ne demek, mürşid size neyi çağrıştırıyor?

mürşid terimi Ebubekir Korucu tarafından 25.04.2003 tarihinde eklendi

  • Mustafa Kaya
    Mustafa Kaya 18.04.2013 - 08:45

    ..işte bütün mesele de bu ya! ! ,şeytan,huzurdan kovulduğunda '..senin doğru olan yolunun üzerine oturacağım ve sana yönelen kullarını yoldan çıkaracağım diyor..',öyle örnekleri var ki mürşid piyasasının gel de çık içinden.En doğrusu,mürşid olarak Allah'ın kitabını ve sahih olan Rasülünün sünnetini tanımaktır.İslam,insanın kula kul olmasını engellemek için vardır,mürşid diye takılıp kalınan insanların Mekke müşriklerin yaptıklarından farkı ne! ! .onlar putları için bize şefaatçi olacak zannı ile yaşarken,insanların mürşid diye kapıldıkları için de bize şefaatçi olacak diyorlar,oysa Allah kendisine çağırıyor,bize şah damarından daha yakın olan Rabb'imiz kitabının tüm sahifelerinde kendisine çağırırken ne oluyor da mürşid diye bir insandan istemek ve ihtiyaç arzetmek yarışına giriyoruz..

  • Metin Bedir
    Metin Bedir 11.04.2013 - 20:04

    hayatta en hakiki mürşid ilimdir.
    atatürk

  • Mahmut Ünsal
    Mahmut Ünsal 31.03.2013 - 14:00

    Beyan yazan kardeşlerimizin hemen hepsi gerçek Mürşit ALLAH .C.C.,ve KUR,AN dır yazmışlar. Doğru,ama Yüce Mevlanın emir ve yasaklarının bizlere aktarılmasındada Peygamberler,onların halifeleri Pirler, Mürşitler,Alimlerdir. Bu alimlerde Zahiri ve badini olmak üzere iki türlüdür.Zahiri alimler, çok okuyup öğrenip ilim sahibi olarak ilimlerini insanlara aktarır. badıni alimler se,yani manevi ilim sahibi olanların bir çok ilim Cenbı ALLAH c.c. tarafından onların kalplerine verilir.bu ilimde Allah yolunda çok çalışmakla zikirle tevekkülle tefekkürle,Tevazu sahibi olmakla güzel ahlakla en önemlisi Zikirle şükürle elde edilir.Budoğruktuda çalışanların pirinin sözünden ayrılmayanların,kalp gözü açılır.O zatta işte o zaman şeyhi tarafından mürşitlik, yani o şeyhin halifeliği mertebesine atanır.Bu saydıklarımın hepsi Cenabı hakkın, S.A..V EFENDİMİZİN İZNİYLE TECELLİ EDER.Mürşidin görevi çevresindeki insanları, Allah yoluna doğruya yönlendirmek,Şerden kötülüklerden sakındırmaktır.Yani oda elçidir.MÜRŞİT ALLAH YOLUNDA İNSANLARI İRŞAD ETMEKLE GÖREVLENDİRİLMİŞ ELÇİDİR

  • Cihan Sandıkçı
    Cihan Sandıkçı 25.05.2012 - 21:33

    Mürşid, Allah tarafından gönderildiği palavrasıyla insanların dini inançlarını sömürerek onlara kendi ideolojisi dikte eder. Mürşidlik ve şeyhlik ne Kuran'da vardır, ne de İslam'da....

  • Ahmet Kızılkaya
    Ahmet Kızılkaya 09.06.2010 - 00:35

    mürşid allahı tanıtmakla emir ve yasaklarını tebliğ etmekle rasulallahın sünnetlerini yaşatmaya gayret göstermekle en önemlisi ki bence cenabı hakkı her nefeste zikretmeyi, ölmeden önce emanetleri allaha teslim etmeği yani ölmeden önce ölünüz hadisinin sırrına mahzar olmayı öğretmekle görevli allahın veli kullarıdır.

  • Cihan Tezel
    Cihan Tezel 05.12.2008 - 14:14

    Meal: Imam Iskender Ali M I H R

    55/RAHMÂN-33: Yâ ma’şerel cinni vel insi inisteta’tum en tenfuzû min aktâris semâvâti vel ardı fenfuz(fenfuzû) , lâ tenfuzûne illâ bi sultân(sultânin) .

    Ey insan ve cin topluluğu! Semaların ve arzın kuturlarından (çaplarından) nüfuz etmeye (çıkıp gitmeye) eğer gücünüz yetiyorsa, haydi nüfuz edin (geçip, çıkın) ! Bir sultan (bir mürşid) olmaksızın nüfuz edemezsiniz (geçip çıkamazsınız) .

  • Cihan Tezel
    Cihan Tezel 03.12.2008 - 20:30

    Meal: Imam Iskender Ali M I H R

    18/KEHF-17: Ve tereş şemse izâ taleat tezâveru an kehfihim zâtel yemîni ve izâ garabet takrıduhum zâteş şimâli ve hum fî fecvetin minh(minhu) , zâlike min âyâtillâh(âyâtillâhi) , men yehdillâhu fe huvel muhted(muhtedi) , ve men yudlil fe len tecide lehu veliyyen murşidâ(murşiden) .

    Ve güneşin doğduğu zaman mağaralarının sağ tarafından geldiğini ve battığı zaman sol taraftan onların yanlarından geçtiğini görürsün. Ve onlar, onun (mağaranın) geniş sahası içinde bulunuyorlardı. İşte bu, Allah’ın âyetlerinden (mucizelerinden) dir. Allah, kimi Kendisine ulaştırırsa, işte o hidayete ermiştir. Ve kimi dalâlette bırakırsa (kim Allah’a ulaşmayı dilemezse) artık onun için velî mürşid (irşad eden evliya) bulunmaz.

  • Nusret Orhan
    Nusret Orhan 07.11.2008 - 16:35

    Mürşid, irşat edendir.

    Hakiki mürşidi bulana ne mutlu.

  • Busra Korkmaz
    Busra Korkmaz 04.11.2007 - 14:25

    Behiye hoca...

  • Nisa Nur
    Nisa Nur 10.05.2007 - 12:12

    Allah c.c..
    özlemindeyim..duasındayım..arayışındayım..inşallah..
    yolu çıkmazlarda kaybolanların ve aklı dağınıkların..ve kalbi katıların..ve bilmeyenlerin..ve düşünmeyenlerin
    yani insanların yar ve yardımcısı olan Allahın kullarına doğru yolu buldurmaları için vesile kıldığı mübarek yüzler,gönüller,akıllar ve seçilmiş kullardır mürşitler....

  • Sebahattin Zorlu
    Sebahattin Zorlu 04.05.2007 - 19:29

    Hakikat ehli veya evliya dediğimiz ÖZ'e ermişler insanlari DiN konusunda
    bilgilendirip yol gösterirler. Bu yönüylede bu tür zatlar Allah´tan insanlara bir rahmettir.

    Abdulkadir Geylani, Muhuddin Arabi, Mevlana Celaleddin Rumi vs... gibi zatlar insanlıga bir lütuf ve rahmettir.

    Fakat bu tür zatlar kolay, kolay fark edilip, bilinmezler. Onun içindir ki bir sürü 'sahte şeyhler türeyip,
    insanları tarikat adı altında' kendi menfaatleri dogrultusunda kullanmaktadırlar.
    Ve milyonlarca insan bu türden sahte 'şeyhler tarafından tarikatlar adı altında kandırılmaktadır.'

    Bu türden sahte şeyhlerin kendilerine faydaları yok ki, insanlara nasıl şefaat edip yol göstesin.

    Şefaat ilimdir, ilmi alip gerekenleri yapanlar,
    Şefaate nail olanlardir!

    “Mürşide bağlanmak”, ilme bağlanmaktır, ilmin elde edilmesi de ancak, araştırma, soruşturma, hakikatı arayıp bulma şeklinde gerçekleşir.

    Kim ne derse desin, teraziniz Resullullah olsun! Kuran olsun!
    Aldıgınız ilmin Resullullah ın bildirdiklerine-Kuran a uygunluguna bakın!

    Hakiki Mürşid Allah tır-Allah kelamı olan Kuran dır.

  • Leyla Gül
    Leyla Gül 30.04.2007 - 17:46

    ''Bana yakan gözlerle bir kerecik baktınız
    Ruhuma büyük temel çivisini çaktınız..(N.F.K)

  • Recep Demirkol
    Recep Demirkol 15.04.2007 - 15:11

    hakiki mursid ALLAH tır

  • Mustafa Yekta Uzun
    Mustafa Yekta Uzun 25.02.2007 - 03:53

    GONCADIR (gençtir) İLK HALİ BÜTÜN GÜLLERİN (gönül erlerinin) '
    anonim
    Mürşid ilim öğreten kimselere verilen ünvandır.
    Bazı mürşidler vardır işleri ezberciliğe dayalıdır. anlamın içinde yatan anlamları göremezler. geçmişte akıtılmış gaflet sularını yudumlar her söylenilene kanar ve halkı da kandırmaya çalısırlar onlar için önemli olan sözün doğru olup olmadığı değil kimin agzından çıktığı önemlidir. böylelerine cahil mürşitler denir.
    Bir de mürşid-i kamiller vardır. Onlr manaının icinde yatan manaları görür ve de aşikar ederler. Sözün kimin ağzından çıktığından ziyade ne söylediğine dikkat ederler herkese söz hakkı veriri herkesi sabırla dinlerler. söz hakkı vermemezlik asla etmezler. Çünkü onlar Allah'ın en ceallelndiği şeyin peşin hükümlülük oldugunu bilirler

    mesela hz ömer e bakarlar. kuran okuduğu icin kız kardeşini tekme tokat döven hz ömer onlar için çok büyük ir ibret vesilesidir. Onlar günahkarlara zulm etmez ve de ettirtmezler. cünkü yarın birgün kimin evliya olacagını kimlerin ayagının kayacagını ancak Allah bilir Allah evliya kullarını kasıtlı olarak günahkar kullarından secmektedir. iblis kendilerii kusursuz görüp azmasınlar kimseyi hor görmesinler mütevaziligin dışına tasmasınlar diye...
    Mevlana celaleddin rumi en büyük ikinci evliyadır. ve demiştir ki

    ' İlahi gönlümdeki gaflet perdesini kaldır lakin tesettür ve mahviyet perde mi yırtma beni reszil rüsva eyleme.' mevlna celaleddin rıumi mesnevi eseri

    Allah kuran-ı kerimde demiştir ki
    ' Ey muhammed Allah senin günahlarını bagıslamısken...'

    Hz muhammed efendimizi bizlerin günahlarına nazaran cok ufak olan günahlar işlemiştir. İşlemmiştir diyen kuranın ayetini inkar etmiş olur ve de Allah'ın hiçbir kuluına sebepsiz yere dert yüklemediği hakikatini çarpıtmıs olur.

    kızgın bir soba düşününüz sobaya cok yakın olan kimse parmagını milmetrik olarak uzatsa dahi cok yakınında oldugu icin yanar. Allah'a çok aykın olanlar. göz önünde bulundukları ve de halka örnek olmak zorunda oldukları icindir ki hal ve hareketlerine daha da dikkat etmek zorundadır. onların cok ufak bir hatası büyük ve de kötü sonucalara sebeiyet verebirlir bu sebepledir ki Allah a yakın olanlar dünyada cezalndırlırlar
    Hz muhammed demiştir ki
    ' Allah bir kul icin hayır muradd etti mi onun günahlarının cezasının tümünü dünyada ödetir.'

    hayır murad etmedikleri ise bu dünyada ahirettekine nazaran cok cüzzi miktarda bir azabla ahiret yurdunda ise azabında ötesinde bir azabla cezalarını cekeceklerdir

    Allah tövbe edip tüm durumlarını düzelten kullarına hitaben yunus suresinde ' onlara dünya hayatında da ahiret uyrdunda da müjdeler vardır ' demiştir. bu ayet tövbe edip durmlarını düzeltmeyen kullara yansıması ise dünya hayatını iç huzursuzluklarla yani dertlerle ahiret yurdunu ise tahmin dahi edeeyecegi azbalarla doldurması seklinde gerkelesmektedir.
    hekes bu acıyı ceker
    gülen yüzlere aldanmayın içöerim yanıyor dışarım serin sözünün manasını anlamaya calısın
    (bakınız: kuran-ı kerim, hayat, büyü, mevlana, dünya, ceza, muhammed, abla, huzur, cahil)
    Bu mesajımı sil

  • Mustafa Yekta Uzun
    Mustafa Yekta Uzun 25.02.2007 - 03:51

    ' GONCADIR (gençtir) İLK HÂLİ BÜTÜN GÜLLERİN (gönül erlerinin) '
    ANONİM

  • Sebahattin Zorlu
    Sebahattin Zorlu 15.12.2006 - 13:00

    Sizin Öz varlığınız en yüce öğretmendir.Dıştaki öğretmen
    yalnızca bir kilometre taşıdır. (hedefi gösterir) Sizinle birlikte hedefe yürüyecek
    olan ancak içteki öğretmendir; çünkü O hedefin ta kendisidir.

    Sri Nisargadatta Maharaj

  • Vera Tunahan
    Vera Tunahan 14.12.2006 - 13:55

    hz. Ademe mürşid olan Allah idi.
    bu durumda Adem (a.s) Onun müridiydi.
    tasavvufta mürşide biat ilk adım olduğuna göre Adem a.s.'da Allah'a biatle başlamıştı. ve mürşidin de esmâ telkini gerektir müride.
    ilk esmâ telkini de yine Adem a.s 'dır.
    bu mantıkla bakınca tasavvuf ilk insandan bu yana vardır aslında.

  • Çetin Ergin
    Çetin Ergin 16.08.2006 - 14:32

    Kâmil mürşid, kimseye cennet bileti dağıtmaz. Sadece herkesi cennete giden yola davet eder. Elinden tutanın artık bütün tehlikelerden kurtulduğunu söylemez; “elimden sıkı tut! ” der ve onu Allah rızasına giden yolda koşturur.

    Kâmil mürşidin kendi elinde bir fayda ve zarar verme yetkisi yoktur. Fayda ve zarar Yüce Allah’ın takdiri ve yaratmasıyla olur. Mürşid, ilâhi nimetlerin kula ulaşmasında bir vasıtadır

    Şu hadiseden payımıza düşeni alalım:

    Hz. Enes R.A. anlatıyor: Bir adam Hz. Rasulullah A.S.’a yedi sene hizmet eder. Efendimiz A.S. bir gün:

    “Onun bizim üzerimizde hakkı vardır; çağırın da bir ihtiyacı varsa bize bildirsin, yerine getirelim.” buyurur. Adamı çağırırlar. Efendimiz A.S.: “İhtiyacını bize söyle yerine getirelim.” buyurur. Adam:

    “Ya Rasulallah! Bana sabaha kadar müsaade buyurun; benim için hayırlı olanı nasip etmesi için Allahu Tealâ’ya yalvarayım.” der. Sabah olunca, Efendimiz’in yanına gelir ve:

    “Ya Rasulallah! Sizden kıyamet günü bana şefaat etmenizi ve sizinle cennette beraber olmayı istiyorum.” der. Rasulallah A.S., ‘Allah müminleri dünya ve ahirette sağlam ve sabit söz (kelime-i tevhid) üzere sabit tutar.’ ayetini okur ve peşinden:

    “O halde bu isteğinin gerçekleşmesi için çokca secde ederek, kendi adına bana yardımcı ol! ” buyurur. (Müslim, Ebu Davud, Nesaî)

    İşte bir mürşidin müridine diyeceği de aynen budur. Önce iman, itaat, hizmet. Sonra istiğfar, peşinden dua ve ümit. Bundan sonrası Alemlerin Rabbi’nin hüküm ve rahmetine kalmıştır. O dilerse kulunu rahmetiyle kuşatır, ölüm halinde onu melekleriyle destekler, güzel ruhlarla şenlendirir; şeytanın hilelerinden kurtarır, hesabını kolaylaştırır.

    Bir mürid, mürşidine: “Benim imanıma kefil olur musunuz? ” diye sorunca, mürşid şu cevabı vermiştir: “Eğer sen ölene kadar Allah ve Rasulü’nün yolunda gidersen ve bizim tavsiyelerimize uyarsan, senin imanla öleceğine kefil olurum! ”

  • Çetin Ergin
    Çetin Ergin 16.08.2006 - 14:27

    Bir mürşidin müridlerinin imanını kurtarma meselesi, çok tartışılan konulardan biridir. Gerçekten de bu konuyla ilgili cevaplanması gereken birçok soru var. Son nefesin nasıl verileceğini Allah’tan başkası bilebilir mi? O’ndan başka kim cennet garantisi verebilir? Bir mürşidin kendi imanı garanti altında mı ki, başkalarına kefil olsun? İnsanoğlunun böyle bir yetkisi var mı? Ölüm anında yanında olmadığı birine mürşid uzaklardan nasıl yardımcı olabilir? Mürşid eli tutan herkesin imanı garanti altında olabilir mi? Cevaplanması gereken sorulardan sadece birkaçı bunlar...


    Hepimiz inanıyoruz ki, sonumuzun ne olacağını ancak Allahu Tealâ bilir. Hüküm O’nun elindedir. Cennet ve cehennem O’nun emrindedir.

    Cenab-ı Hak, Kur’an-ı Kerim’de cehennemi şeytana uyanlarla dolduracağını, insan ve cinlerden pek çoğunun da şeytana uyup bu sonuca gideceğini bildirir (Araf/179; Sad/84-85) . Bununla beraber, hiç bir ayette isim verilerek “falan kimse iman üzere ölüp cennete gidecektir” şeklinde bir haber yoktur. Ancak başta peygamberler olmak üzere, Allah’a iman ve itaat eden bütün müminlerin ebedî saadete erecekleri, cennete girecekleri bildirilir (Bakara/25, 82; Nisa/57, 122, 124) .

    Kur’an kime cennet garantisi verir?

    Demek ki Allahu Tealâ, salih amel işleyen erkek-kadın bütün müminlere cennet garantisi vermiştir. Hatta, Rasulullah A.S. Efendimiz’in müjdesine göre, Allahu Tealâ kalbinde zerre kadar iman taşıyarak huzuruna gelen herkesi, geçici bir süre affedilmeyen günahları sebebiyle cehenneme atsa da sonuçta oradan çıkarıp cennete koyacaktır (Buharî, Müslim, Tirmizî) .

    Allahu Tealâ, inananları, kalplerine yerleşen kelime-i tevhid üzerinde dünya ve ahirette sabit tutacağını bildirmiştir (İbrahim/27) . Ayrıca, kendisine dost olan müttakilerin, dünyada, ölüm anında ve ölüm ötesinde emniyette olduklarını, hiçbir korku ve hüzün yaşamayacaklarını müjdelemiştir (Yunus/62-64) . Yine Kur’an’da, Allah yolunda şehit olanların Cennetteki güzel halleri anlatılmıştır.

    Bunların yanı sıra, Rasulullah A.S. Efendimiz de sahabeden bazılarının ismini vererek, onların cennetlik olduklarını bildirmiştir. Ayrıca, kendisine tabi olup yolundan giden bütün ümmetinin Cennet’e gireceğini de haber vermiştir (Buharî, Ahmed) . Dilini ve edep yerini haramdan koruyanların cennete gireceğine kefil olmuştur (Buharî) Buna benzer çok sayıda hadis ve haberler bulunur.

    Bütün bunlardan şunu anlıyoruz: Kur’an ve hadiste cennetliklerin isim listesi değil, sıfatları yani halleri zikredilmiştir. Kimde o sıfatlar bulunuyorsa, Allah ve Rasulü’nün müjdesine ulaşır.

    Bütün peygamberler insanları Allah’ın rahmetiyle buluşturmak için çırpınmışlardır. Kendilerinin Allah yolunda bir davetçi olduklarını söylemişlerdir. Davetleri, vaadleri, müjdeleri, tehditleri kendilerine ait değildir. Hepsi Alemlerin Rabbi’ne aittir. Onlar, ilahî emaneti yerine getirmek, rahmet ve nurdan nasibi olanları nasipleri ile buluşturmakla görevlidirler. Peygamber vârisi kâmil mürşidlerin, derecelerine göre yaptıkları da aynıdır.

    Mürşid cennetin yolunu tarif eder.

    Kâmil mürşid, kimseye cennet bileti dağıtmaz. Sadece herkesi cennete giden yola davet eder. Elinden tutanın artık bütün tehlikelerden kurtulduğunu söylemez; “elimden sıkı tut! ” der ve onu Allah rızasına giden yolda koşturur.

    Onlar, Allah’ın hükmünü ve hukukunu, iyi bilir. Allah rasulü’nün yolunu başına taç, gönlüne ilaç yapar. Allah ve Rasulü’nün hükümlerine teslim olur. Vaatlerine hiç şüphesiz inanır ve güvenir. Kendisine tabi olanları da bu müjde ve rahmetle buluşturmak için gayret eder. Talebelerini edeple terbiye edip Allah’a teslim etmek ister. Onlara iman dersi verir. Salih ameli öğretir. İhlasa yapıştırır. Bu yolda sadık ve sabırlı olmalarını tavsiye eder. Ölene kadar başlarını bekler, önlerinde örnek olur, yolu gösterir, engelleri geçirir. Şeytana karşı uyarır, nefsin hileleri karşısında uyandırır. Devamlı zikir ve fikir ile meşgul eder, Allah sevgisini kalplere iyice yerleştirir. Bunu kalbi boş kuruntu ve korkulardan kurtarmak için yapar. Ölürken ve ölümden sonra kula fayda verecek ve ondan istenecek tek şeyin kalb-i selim olduğunu bilir. Kalb-i selim, Allah ile huzur bulan kalp demektir. Mürşidin bütün hedefi kalbi bu hale getirmektir. Bu şekilde Allah’a bağlanan kalbin sahibine Yüce Mevlâmız’ın hediyesi iman selameti, cennet ve Cemalullah nimetidir (İbrahim/27; Kaf/31-33; Yunus/26) .

    Kâmil mürşidin kendi elinde bir fayda ve zarar verme yetkisi yoktur. Fayda ve zarar Yüce Allah’ın takdiri ve yaratmasıyla olur. Mürşid, ilâhi nimetlerin kula ulaşmasında bir vasıtadır.

    Velileri sevmenin asıl meyvesi ahirettedir.

    Hemen şunu belirtelim ki, bir velinin Allah için sevilmesi büyük bir saadettir. Onun terbiyesine girilmesi ayrı bir nimettir. Bu nimetin ahirette de fayda vermesi için ilk şart samimiyettir. İkinci şart, ölene kadar bu yolda sabır göstermektir. İhlassız ve sabırsız olanlar hayırlı sonuçtan mahrum olurlar. Allah yolunda kurulan bir dostluğun fayda vermesi için, onun ölene kadar muhafazası şarttır. Bir önemli şart da, güç yetebildiği nisbette amel etmek ve sevginin hakkını vermektir. Allah yolunda rehber olan kâmil mürşide ve hak yola muhabbetini koruyan, bunda samimi olan, münkirlik yapmayan herkes, bu sevgisinin faydasını mutlaka görür.

    Şu hadiseden payımıza düşeni alalım:

    Hz. Enes R.A. anlatıyor: Bir adam Hz. Rasulullah A.S.’a yedi sene hizmet eder. Efendimiz A.S. bir gün:

    “Onun bizim üzerimizde hakkı vardır; çağırın da bir ihtiyacı varsa bize bildirsin, yerine getirelim.” buyurur. Adamı çağırırlar. Efendimiz A.S.: “İhtiyacını bize söyle yerine getirelim.” buyurur. Adam:

    “Ya Rasulallah! Bana sabaha kadar müsaade buyurun; benim için hayırlı olanı nasip etmesi için Allahu Tealâ’ya yalvarayım.” der. Sabah olunca, Efendimiz’in yanına gelir ve:

    “Ya Rasulallah! Sizden kıyamet günü bana şefaat etmenizi ve sizinle cennette beraber olmayı istiyorum.” der. Rasulallah A.S., ‘Allah müminleri dünya ve ahirette sağlam ve sabit söz (kelime-i tevhid) üzere sabit tutar.’ ayetini okur ve peşinden:

    “O halde bu isteğinin gerçekleşmesi için çokca secde ederek, kendi adına bana yardımcı ol! ” buyurur. (Müslim, Ebu Davud, Nesaî)

    İmana kefil olmanın gerçek anlamı

    İşte bir mürşidin müridine diyeceği de aynen budur. Önce iman, itaat, hizmet. Sonra istiğfar, peşinden dua ve ümit. Bundan sonrası Alemlerin Rabbi’nin hüküm ve rahmetine kalmıştır. O dilerse kulunu rahmetiyle kuşatır, ölüm halinde onu melekleriyle destekler, güzel ruhlarla şenlendirir; şeytanın hilelerinden kurtarır, hesabını kolaylaştırır.

    Bir mürid, mürşidine: “Benim imanıma kefil olur musunuz? ” diye sorunca, mürşid şu cevabı vermiştir: “Eğer sen ölene kadar Allah ve Rasulü’nün yolunda gidersen ve bizim tavsiyelerimize uyarsan, senin imanla öleceğine kefil olurum! ”

    İşte herkese vaad edilen iman emniyeti budur. Mürşidin kefil olması da böyledir. Mürşid-i kâmilin elinden tutup hak yolunda yürüyen insan, aslında bir cemaat desteğinde imanını ve edebini korumaya çalışıyor. Çünkü, kendisiyle aynı hedefi paylaşan müminlerin en mühim işi, iyilik ve takva yoluyla birbirlerine yardımcı olmaktır. Ölüm anına kadar bu niyetini koruyan, Allah için sevdiği mürşidinden ve kardeşlerinden ayrılmayan, bu şevk ve sevgi desteği ile ibadete devam eden, hizmeti terketmeyen, zikir, şükür, sabır ve ilâhi takdire rıza içinde ömrünü tamamlayan bir insan, inşaallah iman selametiyle ahirete göçecektir. Bu bizim tahminimiz değil, Yüce Rabbimiz’in vaadi ve müjdesidir.

    Temiz ruhlara verilen yetkiler


    Ruhlar, Allahu Tealâ’nın emrinde ve hükmündedirler. Ruhlar, melekler aleminin özelliklerine sahiptirler. Allah’ın nuru ile nurlanmış, boyası ile süslenmiş ruhlar, özel yetkilerle donatılmışlardır. Allah onları sevmiş, meleklerine sevdirmiş, kendilerine bizim bilemediğimiz nice kerametler vermiştir.

    Allahu Tealâ bir kudsi hadiste, sevdiği salih kullarının özel bir nur ve destekle gören gözü, işiten kulağı, konuşan dili, tutan eli, yürüyen ayağı olacağını; onların gözüne, kulağına, diline, eline, ayağına başkalarına vermediği özellikler ve tasarruf gücü vereceğini müjdelemiştir (Buharî, İbnu Mace, Beğavî) .

    İşte Allah dostlarının, Allah’ın izniyle insanlar ve eşya üzerindeki tasarrufu, uzaktaki insanlara yardım etmesi, bu hadiste belirtilen yetkiye girmektedir. Bu bir keramettir; Allahu Tealâ’nın kuluna verdiği özel bir nimettir.

    Büyük veli Mevlâna Halid Bağdadî K.S., velilerin, ölüm halindeki müridlerine yardımlarının ruh vasıtası ile olduğunu belirtmiştir. Ruhlar nurla hareket ettiklerinden, Allah’ın izniyle bir anda gökleri ve yerleri dolaşma ve görme imkanları vardır. İkinci bin yılın müceddidi İmam-ı Rabbanî K.S. Mektubat isimle eserinde, Allahu Tealâ’nın, bu üstün kabiliyetli ruha sahip irşad kutbu dostu vasıtasıyla, dilediği kullarına pek çok yardımlarda bulunacağını, bazen bu yardımdan o ruhun sahibi velinin haberinin olmadığını, olmasının da gerekmediğini bildirir.

    Ölene kadar delil olan, ölürken kefil olur.

    Kâmil mürşid, yeryüzünde Allah’ın şahididir; insanların haline şahitlik yapar. Hidayet yolunun rehberidir, kendisine tabi olanları hak üzere terbiye eder, kalpleri dünyadan çözüp Allah’a bağlar. Onların iyiliğine sevinir, kusurlarına üzülür. Sevgisi ve kızması Allah içindir. Gülmesi ve ağlaması Allah içindir.

    Kâmil veli, iman, ihlas, takva ve edeb yolunun imamıdır. Kim onları ölene kadar bu yolda kılavuz yaparsa, onlar da o kişinin imanına şahitlik yaparlar. Allahu Tealâ bu şahitliği kabul eder. Bir ömür süren bu dostluk ölümle bitmez, ölümden sonra daha tatlı, daha menfaatli olur. Allah için yapılan dostluğun asıl faydası ölümden sonra ortaya çıkar.

    Mümin vefat ederken, ölüm meleği canını almaya geldiğnde yalnız gelmez. Yanında yardımcıları vardır. Ayrıca vefat eden müminin ruhunu karşılamak, onu sevindirmek, yeni yurdunda rahat ettirmek, endişe ve korkusunu gidermek için Allahu Tealâ bir çok meleğini gönderir.

    Melekler vefat eden salih mümine: “Korkma, sana vaad edilen cennetle sevin. Biz senin dünyada dostun idik, ahirette de dostunuz. Sana Allah’ın vaadi ve hediyesi olan cenneti müjdelemeye geldik, gözün aydın olsun! ” derler. (Fussilet/30-32) Melekler Allah’ın ordusudur. Veliler de Allah’ın dostu ve ordusudur. Onlarla dilediği kimselere yardım eder, zayıf anında destekler. Bir mümine yardım edilecek en nazik an ise ölüm anıdır.

    Ölümden sonra devam eden vefa

    Allah dostları merttir, vefalıdır. Sevdiklerini dünya ve ahirette unutup ihmal etmezler. Onlar, ölene kadar terbiyesi ile meşgul oldukları bir talebesinin ölümden sonra da haklarını en güzel şekilde korurlar. Onu kabirde yalnız, duasız ve hediyesiz bırakmazlar. Sadık dostlarını dua, istiğfar ve gözyaşı ile desteklerler. Bu, Yüce Peygamberimiz A.S.’ın ahlâkı ve emridir.

    Kabirdeki kimseye, kabrin dışındakilerin yardımı ve faydası olur. Kabrin dışında yapılan dua ve istiğfar, Allah için dökülen gözyaşları, müminin hesabının kolay olmasına, hatta kabir azabının kalkmasına vesile olur. Allah Rasulü A.S. Efendimiz bir mümini kabre koyduktan sonra, oradakileri onun yardımına davet ederek şöyle buyurmuştur:

    “Kardeşinizin affı için yakarın. Allahu Tealâ’dan onu imanında sabit kılmasını isteyin. Çünkü şu anda ona sual sorulmaktadır.” (Ebu Davud, Hakim)

    Bir mürşid, her gün yapmakta olduğu zikirlerin, hayırların sevabını vefat eden mürid ve sevenlerinin ruhlarına hediye eder. Vefat eden bir mümini anne-babası, çocukları ve eşi unutabilir. Ona dua etmekten, onun için gözyaşı dökmekten usanabilir. Onu desteksiz ve hediyesiz bırakabilir. Ancak, bu mümini peygamberi unutmaz. Bulunduğu makamda devamlı dua, istiğfar ve şefaatıyla onu destekler. Hepsi cennete girene kadar, kendisini seven ümmetinin derdine düşer.

    İşte peygamber vârisi kâmil mürşidler de bu ahlâk üzeredirler. Onları Allah için sevenlerin gözü aydın olsun.

  • Çetin Ergin
    Çetin Ergin 16.08.2006 - 14:26

    Bir mürşidin müridlerinin imanını kurtarma meselesi, çok tartışılan konulardan biridir. Gerçekten de bu konuyla ilgili cevaplanması gereken birçok soru var. Son nefesin nasıl verileceğini Allah’tan başkası bilebilir mi? O’ndan başka kim cennet garantisi verebilir? Bir mürşidin kendi imanı garanti altında mı ki, başkalarına kefil olsun? İnsanoğlunun böyle bir yetkisi var mı? Ölüm anında yanında olmadığı birine mürşid uzaklardan nasıl yardımcı olabilir? Mürşid eli tutan herkesin imanı garanti altında olabilir mi? Cevaplanması gereken sorulardan sadece birkaçı bunlar...


    Hepimiz inanıyoruz ki, sonumuzun ne olacağını ancak Allahu Tealâ bilir. Hüküm O’nun elindedir. Cennet ve cehennem O’nun emrindedir.

    Cenab-ı Hak, Kur’an-ı Kerim’de cehennemi şeytana uyanlarla dolduracağını, insan ve cinlerden pek çoğunun da şeytana uyup bu sonuca gideceğini bildirir (Araf/179; Sad/84-85) . Bununla beraber, hiç bir ayette isim verilerek “falan kimse iman üzere ölüp cennete gidecektir” şeklinde bir haber yoktur. Ancak başta peygamberler olmak üzere, Allah’a iman ve itaat eden bütün müminlerin ebedî saadete erecekleri, cennete girecekleri bildirilir (Bakara/25, 82; Nisa/57, 122, 124) .

    Kur’an kime cennet garantisi verir?

    Demek ki Allahu Tealâ, salih amel işleyen erkek-kadın bütün müminlere cennet garantisi vermiştir. Hatta, Rasulullah A.S. Efendimiz’in müjdesine göre, Allahu Tealâ kalbinde zerre kadar iman taşıyarak huzuruna gelen herkesi, geçici bir süre affedilmeyen günahları sebebiyle cehenneme atsa da sonuçta oradan çıkarıp cennete koyacaktır (Buharî, Müslim, Tirmizî) .

    Allahu Tealâ, inananları, kalplerine yerleşen kelime-i tevhid üzerinde dünya ve ahirette sabit tutacağını bildirmiştir (İbrahim/27) . Ayrıca, kendisine dost olan müttakilerin, dünyada, ölüm anında ve ölüm ötesinde emniyette olduklarını, hiçbir korku ve hüzün yaşamayacaklarını müjdelemiştir (Yunus/62-64) . Yine Kur’an’da, Allah yolunda şehit olanların Cennetteki güzel halleri anlatılmıştır.

    Bunların yanı sıra, Rasulullah A.S. Efendimiz de sahabeden bazılarının ismini vererek, onların cennetlik olduklarını bildirmiştir. Ayrıca, kendisine tabi olup yolundan giden bütün ümmetinin Cennet’e gireceğini de haber vermiştir (Buharî, Ahmed) . Dilini ve edep yerini haramdan koruyanların cennete gireceğine kefil olmuştur (Buharî) Buna benzer çok sayıda hadis ve haberler bulunur.

    Bütün bunlardan şunu anlıyoruz: Kur’an ve hadiste cennetliklerin isim listesi değil, sıfatları yani halleri zikredilmiştir. Kimde o sıfatlar bulunuyorsa, Allah ve Rasulü’nün müjdesine ulaşır.

    Bütün peygamberler insanları Allah’ın rahmetiyle buluşturmak için çırpınmışlardır. Kendilerinin Allah yolunda bir davetçi olduklarını söylemişlerdir. Davetleri, vaadleri, müjdeleri, tehditleri kendilerine ait değildir. Hepsi Alemlerin Rabbi’ne aittir. Onlar, ilahî emaneti yerine getirmek, rahmet ve nurdan nasibi olanları nasipleri ile buluşturmakla görevlidirler. Peygamber vârisi kâmil mürşidlerin, derecelerine göre yaptıkları da aynıdır.

    Mürşid cennetin yolunu tarif eder.

    Kâmil mürşid, kimseye cennet bileti dağıtmaz. Sadece herkesi cennete giden yola davet eder. Elinden tutanın artık bütün tehlikelerden kurtulduğunu söylemez; “elimden sıkı tut! ” der ve onu Allah rızasına giden yolda koşturur.

    Onlar, Allah’ın hükmünü ve hukukunu, iyi bilir. Allah rasulü’nün yolunu başına taç, gönlüne ilaç yapar. Allah ve Rasulü’nün hükümlerine teslim olur. Vaatlerine hiç şüphesiz inanır ve güvenir. Kendisine tabi olanları da bu müjde ve rahmetle buluşturmak için gayret eder. Talebelerini edeple terbiye edip Allah’a teslim etmek ister. Onlara iman dersi verir. Salih ameli öğretir. İhlasa yapıştırır. Bu yolda sadık ve sabırlı olmalarını tavsiye eder. Ölene kadar başlarını bekler, önlerinde örnek olur, yolu gösterir, engelleri geçirir. Şeytana karşı uyarır, nefsin hileleri karşısında uyandırır. Devamlı zikir ve fikir ile meşgul eder, Allah sevgisini kalplere iyice yerleştirir. Bunu kalbi boş kuruntu ve korkulardan kurtarmak için yapar. Ölürken ve ölümden sonra kula fayda verecek ve ondan istenecek tek şeyin kalb-i selim olduğunu bilir. Kalb-i selim, Allah ile huzur bulan kalp demektir. Mürşidin bütün hedefi kalbi bu hale getirmektir. Bu şekilde Allah’a bağlanan kalbin sahibine Yüce Mevlâmız’ın hediyesi iman selameti, cennet ve Cemalullah nimetidir (İbrahim/27; Kaf/31-33; Yunus/26) .

    Kâmil mürşidin kendi elinde bir fayda ve zarar verme yetkisi yoktur. Fayda ve zarar Yüce Allah’ın takdiri ve yaratmasıyla olur. Mürşid, ilâhi nimetlerin kula ulaşmasında bir vasıtadır.

    Velileri sevmenin asıl meyvesi ahirettedir.

    Hemen şunu belirtelim ki, bir velinin Allah için sevilmesi büyük bir saadettir. Onun terbiyesine girilmesi ayrı bir nimettir. Bu nimetin ahirette de fayda vermesi için ilk şart samimiyettir. İkinci şart, ölene kadar bu yolda sabır göstermektir. İhlassız ve sabırsız olanlar hayırlı sonuçtan mahrum olurlar. Allah yolunda kurulan bir dostluğun fayda vermesi için, onun ölene kadar muhafazası şarttır. Bir önemli şart da, güç yetebildiği nisbette amel etmek ve sevginin hakkını vermektir. Allah yolunda rehber olan kâmil mürşide ve hak yola muhabbetini koruyan, bunda samimi olan, münkirlik yapmayan herkes, bu sevgisinin faydasını mutlaka görür.

    Şu hadiseden payımıza düşeni alalım:

    Hz. Enes R.A. anlatıyor: Bir adam Hz. Rasulullah A.S.’a yedi sene hizmet eder. Efendimiz A.S. bir gün:

    “Onun bizim üzerimizde hakkı vardır; çağırın da bir ihtiyacı varsa bize bildirsin, yerine getirelim.” buyurur. Adamı çağırırlar. Efendimiz A.S.: “İhtiyacını bize söyle yerine getirelim.” buyurur. Adam:

    “Ya Rasulallah! Bana sabaha kadar müsaade buyurun; benim için hayırlı olanı nasip etmesi için Allahu Tealâ’ya yalvarayım.” der. Sabah olunca, Efendimiz’in yanına gelir ve:

    “Ya Rasulallah! Sizden kıyamet günü bana şefaat etmenizi ve sizinle cennette beraber olmayı istiyorum.” der. Rasulallah A.S., ‘Allah müminleri dünya ve ahirette sağlam ve sabit söz (kelime-i tevhid) üzere sabit tutar.’ ayetini okur ve peşinden:

    “O halde bu isteğinin gerçekleşmesi için çokca secde ederek, kendi adına bana yardımcı ol! ” buyurur. (Müslim, Ebu Davud, Nesaî)

    İmana kefil olmanın gerçek anlamı

    İşte bir mürşidin müridine diyeceği de aynen budur. Önce iman, itaat, hizmet. Sonra istiğfar, peşinden dua ve ümit. Bundan sonrası Alemlerin Rabbi’nin hüküm ve rahmetine kalmıştır. O dilerse kulunu rahmetiyle kuşatır, ölüm halinde onu melekleriyle destekler, güzel ruhlarla şenlendirir; şeytanın hilelerinden kurtarır, hesabını kolaylaştırır.

    Bir mürid, mürşidine: “Benim imanıma kefil olur musunuz? ” diye sorunca, mürşid şu cevabı vermiştir: “Eğer sen ölene kadar Allah ve Rasulü’nün yolunda gidersen ve bizim tavsiyelerimize uyarsan, senin imanla öleceğine kefil olurum! ”

    İşte herkese vaad edilen iman emniyeti budur. Mürşidin kefil olması da böyledir. Mürşid-i kâmilin elinden tutup hak yolunda yürüyen insan, aslında bir cemaat desteğinde imanını ve edebini korumaya çalışıyor. Çünkü, kendisiyle aynı hedefi paylaşan müminlerin en mühim işi, iyilik ve takva yoluyla birbirlerine yardımcı olmaktır. Ölüm anına kadar bu niyetini koruyan, Allah için sevdiği mürşidinden ve kardeşlerinden ayrılmayan, bu şevk ve sevgi desteği ile ibadete devam eden, hizmeti terketmeyen, zikir, şükür, sabır ve ilâhi takdire rıza içinde ömrünü tamamlayan bir insan, inşaallah iman selametiyle ahirete göçecektir. Bu bizim tahminimiz değil, Yüce Rabbimiz’in vaadi ve müjdesidir.

    Temiz ruhlara verilen yetkiler


    Ruhlar, Allahu Tealâ’nın emrinde ve hükmündedirler. Ruhlar, melekler aleminin özelliklerine sahiptirler. Allah’ın nuru ile nurlanmış, boyası ile süslenmiş ruhlar, özel yetkilerle donatılmışlardır. Allah onları sevmiş, meleklerine sevdirmiş, kendilerine bizim bilemediğimiz nice kerametler vermiştir.

    Allahu Tealâ bir kudsi hadiste, sevdiği salih kullarının özel bir nur ve destekle gören gözü, işiten kulağı, konuşan dili, tutan eli, yürüyen ayağı olacağını; onların gözüne, kulağına, diline, eline, ayağına başkalarına vermediği özellikler ve tasarruf gücü vereceğini müjdelemiştir (Buharî, İbnu Mace, Beğavî) .

    İşte Allah dostlarının, Allah’ın izniyle insanlar ve eşya üzerindeki tasarrufu, uzaktaki insanlara yardım etmesi, bu hadiste belirtilen yetkiye girmektedir. Bu bir keramettir; Allahu Tealâ’nın kuluna verdiği özel bir nimettir.

    Büyük veli Mevlâna Halid Bağdadî K.S., velilerin, ölüm halindeki müridlerine yardımlarının ruh vasıtası ile olduğunu belirtmiştir. Ruhlar nurla hareket ettiklerinden, Allah’ın izniyle bir anda gökleri ve yerleri dolaşma ve görme imkanları vardır. İkinci bin yılın müceddidi İmam-ı Rabbanî K.S. Mektubat isimle eserinde, Allahu Tealâ’nın, bu üstün kabiliyetli ruha sahip irşad kutbu dostu vasıtasıyla, dilediği kullarına pek çok yardımlarda bulunacağını, bazen bu yardımdan o ruhun sahibi velinin haberinin olmadığını, olmasının da gerekmediğini bildirir.

    Ölene kadar delil olan, ölürken kefil olur.

    Kâmil mürşid, yeryüzünde Allah’ın şahididir; insanların haline şahitlik yapar. Hidayet yolunun rehberidir, kendisine tabi olanları hak üzere terbiye eder, kalpleri dünyadan çözüp Allah’a bağlar. Onların iyiliğine sevinir, kusurlarına üzülür. Sevgisi ve kızması Allah içindir. Gülmesi ve ağlaması Allah içindir.

    Kâmil veli, iman, ihlas, takva ve edeb yolunun imamıdır. Kim onları ölene kadar bu yolda kılavuz yaparsa, onlar da o kişinin imanına şahitlik yaparlar. Allahu Tealâ bu şahitliği kabul eder. Bir ömür süren bu dostluk ölümle bitmez, ölümden sonra daha tatlı, daha menfaatli olur. Allah için yapılan dostluğun asıl faydası ölümden sonra ortaya çıkar.

    Mümin vefat ederken, ölüm meleği canını almaya geldiğnde yalnız gelmez. Yanında yardımcıları vardır. Ayrıca vefat eden müminin ruhunu karşılamak, onu sevindirmek, yeni yurdunda rahat ettirmek, endişe ve korkusunu gidermek için Allahu Tealâ bir çok meleğini gönderir.

    Melekler vefat eden salih mümine: “Korkma, sana vaad edilen cennetle sevin. Biz senin dünyada dostun idik, ahirette de dostunuz. Sana Allah’ın vaadi ve hediyesi olan cenneti müjdelemeye geldik, gözün aydın olsun! ” derler. (Fussilet/30-32) Melekler Allah’ın ordusudur. Veliler de Allah’ın dostu ve ordusudur. Onlarla dilediği kimselere yardım eder, zayıf anında destekler. Bir mümine yardım edilecek en nazik an ise ölüm anıdır.

    Ölümden sonra devam eden vefa

    Allah dostları merttir, vefalıdır. Sevdiklerini dünya ve ahirette unutup ihmal etmezler. Onlar, ölene kadar terbiyesi ile meşgul oldukları bir talebesinin ölümden sonra da haklarını en güzel şekilde korurlar. Onu kabirde yalnız, duasız ve hediyesiz bırakmazlar. Sadık dostlarını dua, istiğfar ve gözyaşı ile desteklerler. Bu, Yüce Peygamberimiz A.S.’ın ahlâkı ve emridir.

    Kabirdeki kimseye, kabrin dışındakilerin yardımı ve faydası olur. Kabrin dışında yapılan dua ve istiğfar, Allah için dökülen gözyaşları, müminin hesabının kolay olmasına, hatta kabir azabının kalkmasına vesile olur. Allah Rasulü A.S. Efendimiz bir mümini kabre koyduktan sonra, oradakileri onun yardımına davet ederek şöyle buyurmuştur:

    “Kardeşinizin affı için yakarın. Allahu Tealâ’dan onu imanında sabit kılmasını isteyin. Çünkü şu anda ona sual sorulmaktadır.” (Ebu Davud, Hakim)

    Bir mürşid, her gün yapmakta olduğu zikirlerin, hayırların sevabını vefat eden mürid ve sevenlerinin ruhlarına hediye eder. Vefat eden bir mümini anne-babası, çocukları ve eşi unutabilir. Ona dua etmekten, onun için gözyaşı dökmekten usanabilir. Onu desteksiz ve hediyesiz bırakabilir. Ancak, bu mümini peygamberi unutmaz. Bulunduğu makamda devamlı dua, istiğfar ve şefaatıyla onu destekler. Hepsi cennete girene kadar, kendisini seven ümmetinin derdine düşer.

    İşte peygamber vârisi kâmil mürşidler de bu ahlâk üzeredirler. Onları Allah için sevenlerin gözü aydın olsun.

  • Salih Celık
    Salih Celık 18.07.2006 - 14:30

    İrşad eden (yetiştiren) demektir. Türkçede bir nevi ÖĞRETMEN manasındadır. Daha çok dini eğitim veren HOCA anlamında kullanılır. Hakikisi ve bolca sahtesi bulunur. Ayırt etmek için dua lazım, gözler ve kalp aldanır çünkü.

  • Mustafa Evran
    Mustafa Evran 07.08.2005 - 21:46

    MÜRŞİD: gördüğünüz zaman Allahi hatirlarsiniz
    heybeti vardir
    yüzü nurludur
    uyulmasi gerekir
    gercek mürşidin arkasinda Allaha ulaşirsiniz
    Peygamber efendimizin varisleri

  • Cay Keyfi
    Cay Keyfi 21.12.2003 - 11:31

    Mürşid kelime manası ise, kişinin bilgisizlik karanlığını aydınlatan kişi demektir. Bir insan mürşidin sohbetinde her zaman bulunma imkanına sahip olmayabilir. Bu yüzden bu kişilerin mürşidinin kitaplarını okuması ve bu yolun diğer büyüklerinin kitaplarını okuması manevi varlığı maddi valıkta kapamaktır. Bu söz onun için ifade edilmiştir. Günümüzde bu mürşidlere bağlanmanın önemi hızla artmaktadır.
    Imam-ı Rabbani Efendimizin dediği gibi:
    -Aslıdan bu yola kıyamete kadar gireceklerin ismini verirdim ama fitne çıkar endişesiyle vermedim, der. Allah herkesi bir mürşidle nasiplendirsin.

  • Cem Nizamoglu
    Cem Nizamoglu 03.07.2003 - 15:31

    Kur'an-ı Kerim, Hadis-İ Şerifler, İlmihaller, Fıkıh, Tarih, Çay Vakti, Aramalar, Kuran Kursu, Namaz, Hocası, Namaz Vakitleri, Nameler, Hattat gibi bölümleri içeren bir tür din konusunda database CD çalışması

    Turan Yazılım'ın Murşid CD'si
    www.turan.com.tr/

    çok yararlı bir cd