© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
taş olarak ölmüştüm,bitki oldum.bitki olarak öldüm wehaywan oldum.haywan olrak öldüm o zaman insan oldum öyleyse ÖLÜMDEN KORKMAK NİYE? hiç bir sefer daha kötüye dönüştüğüm yada alçaldığım görüldü mü? bir gün insan olarak ölüp ışıktan bir yaratık rüyaların meleği olacağım.fakat yolum dewam edecek ALLAHtan başka herşey kaybolucak hiç kimsenin görüp duymadığı bir şey olcağım.yıldızların üzerinde bir yıldız olup doğum we ölüm üzerinde parlayacağım...
hepimiz onun için geldik zaten bir sonu wer herşeyin we oda sonların sonu yaşamın bir diğer boyutu (bir gün gideceğim bu diyardan ellerim yalnız seni tutacak sana sarılacak)
Uykunun ciddi versiyonu :))
(..) (..)
-O L U M...
noktaları avuçlarımda...ellerimin arasında sımısıkı saklanmakta...yanlızca sesli harflerin üzerinde duran 4 adet nokta...ona ait bi parça...bütününü bozmadan ondan alabileceğim 4 adet parça...
OLUM...sana ait olup senden çaldığım noktaları geri getiriyorum sana...
bekle...az daha bekle........
Yaşamanın sırlarını bileydin
Ölümün sırlarını da çözerdin;
Bugün aklın var, bir şey bildiğin yok:
Yarın, akılsız, neyi bileceksin?
ölüm yalandan gercege dönüş...ölüm gercek sevgiye ulaşmak.mümin için sevinc.kafir için ızdıraptır.göz kapanır bakiye sonsuz acılır.
Cüneyd- Bagdadi ölüm hakkinda söyle der; Ölüm, Hakk´in seni senliginden öldürmesi ve kendisiyle ihya etmesidir.
Hadi degince ne geliyor ki...
Ölümü tanisaydiniz yasamayi ne cok arzu edersiniz..
Socrates
senden korkan senin gibi olsun...
Hiç durmadan, hayat öğtür devreden bu çark,
Ölmek sırayladır, sıralanmakta varsa fark.
Yahya Kemal Beyatlı
Form değiştirmek
DİRİ DİRİ GÖMÜLECEĞİNİZİ BİLİYOR MUSUNUZ? ..
Diyelim ki yatıyorsunuz yatağınızda! .. an be an tükenmekte olduğunuzu farkediyorsunuz. Kâh dalıyorsunuz rüya gibi bir görüntü. Kâh eski hatıralar, kâh yeni umutlar.
Sonra bir an geliyor. Kolunuzu kaldırmak istiyorsunuz, kalkmıyor! .. O ne? .. kumanda edemiyorsunuz kolunuza! .. Felç mi geldi ne! ? .. 'Hey', demek istiyorsunuz ama diyemiyorsunuz! ..
Kızınız bir anda üstünüze kapanıyor, haykırıyor!
-Öldü! Annem öldü! .. Anne, bırakma bizi!
Bağırmak istiyorsunuz.
-Hayır! .. Hayır ben ölmedim.
Ne çare! .. Ne ağzınızı oynatabiliyorsunuz, ne de sesiniz çıkıyor! ..
Bu arada odaya doluşuyor yakınlarınız. Hepsi gözü yaşlı, hepsi kederli, hepsi göğüslerinde yumru yumru düğümler! ..
Doktor? .. Ne yararı var? ! ..
Başınızda toplananlara karşılık, kendinizde bir serbesti hissediyorsunuz! .. Ayağa kalkıp odada dolaşmaya başlıyorsunuz! ..
Onlara demek istiyorsunuz, 'ben ölmedim, aranızda dolaşıyorum, yavrum kızım ne olur ağlama! ' Ama boş! .. İrtibat kesik! ..
Kızınız, yakınlarınız perişan halli; ağlayış-haykırışları sizi de oldukça perişan ediyor! ..
Bir şeyler yapmak, onlara ulaşmak istiyorsunuz, mümkün değil! .. Ne dokunabiliyorsunuz; ne konuşabiliyorsunuz; ne de herhangi bir eşyayı oynatabiliyorsunuz! ..
Oturuyorlar, başucunuzda dualar etmeye başlıyorlar. Hakkınızda konuşmaya koyuluyorlar, şöyle iyiydi, böyle iyiydi! ..
Sonra bu fasıllar bitiyor. Sizi yıkıyorlar ve tabuta koyuyorlar. Bunları hep görüyorsunuz! ..
Ve sizi yüklenip mezara getiriyorlar. Açılmış bir mezar ve...
DİRİ DİRİ MEZARA KONUYORSUNUZ! . DİRİ DİRİ GÖMÜLÜYORSUNUZ! ..
Şu andaki mevcut aklınızla, idrâkınızla duygularınızla yaşayan biri olarak! .. Ve üstünüze atılan toprakla beraber orada toprağın içinde hapis kalmanın korkunç ızdırabını tatmaya başlıyorsunuz! ..
Hatırlayalım şu meşhur hadîs-i şerîfi:
-İNSANLAR UYKUDADIRLAR; ÖLÜMÜ TADINCA UYANIRLAR! ..’
Hazreti Osman radıya’llâhu anh bir kabrin başında durduğu zaman sakalı ıslanıncaya kadar ağlardı. Kendisine, “Cennet cehennem anılınca ağlamıyorsun da, burada mı ağlıyorsun? ” denildiğinde ise şu cevabı verirdi:
Rasûlullah salla’llâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
-Kabir, âhiretin konak yerlerinden ilk konak yeridir. Eğer ondan kurtulursa kişi, gerisi daha kolaydır! .. Şâyet kurtulmazsa, gerisi daha ağırdır! .. Her ne (korkunç) manzara gördüm ise, kabir ondan daha korkunçtur'! .. (Tırmizî)
Kişi beden üzerindeki tüm tasarrufundan kesildi; beyin durdu; ve bozulmaya yüz tutan beden mezara konuldu. Sonra.
İbn-i Ömer radıya’llâhu anh’tan şöyle naklolunuyor:
-Ölünün dünyadan alâkası kesildiği zaman, oturma yeri kendisine gösterilir; cennet ehli ise cennet ehlinden olarak; ve cehennem ehli ise cehennem ehlinden olarak. Ve sonra 'Allah seni kıyâmet gününde yeniden mahşere kaldırıncaya kadar oturma yerin işte burasıdır' denilir.
AHMED HULUSİ
'İnsan ve Sırları' adlı kitabından alıntıdır.
Yazarın bütün eserlerine ücretrsiz okumak ve indirmek için tıklayın:
www.ahmedhulusi.com
Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber.
Hiç güzel olmasaydı ölürmüydü Peygamber.
N.F.K.
Ölümün ne hızla yaklaştığını anlamak için saatimin kronometresine bakmak yeterli oluyor, Ölümü hatırladıktan sonra bir insanın Tüyleri diken diken olmuyorsa ya geçmiş yaşamına güveniyordur yada çoğu şeyden gafildir..
Kısaca ölüm Ruhun bedenden ayrılmasıdır.. Ölüm anında acı tüm ruha hucum eder. Çünkü Damarların arasından, tüyün altından tepeden tırnağa kadar derinin altından çekilen Ruhtur.. En çok korktuğum; kılıç darbelerinden, bıçkıların biçmesinden, makasların kesmesinden daha şiddetli olan Ölüm şeklini tatmaktır.
Bu ölüm şeklinde kişi bağırmak, inlemek, yardım dilemek ister ki rahata kavuşsun fakat buna gücü yetmez (ağızdan köpük gelmesi anı) . Eğer kişinin kendinde kuvvet kalmışsa ruhun çekildiği anda bir horlama, gırtlağından ve göğsünden hırıltı işitilir. Halbuki rengi bozulmuş, dudakları köpük tutmuştur. Göz çanakları yukarı fırlamış, dudakları büzülmüş dil köküne doğru çekilmiştir....:-(
' Büyük randevu bilsem, nerede saat kaçta,
Tabutumun tahtası, bilsem hangi ağaçta? ' Necip Fazıl
Canı canan dilemiş vermemek olmaz ey dil
Ne niza eyleyelim ol ne senindir ne benim...
Hiçbirşey...
Ölüm yeniden doğmak, sonun getirdiği bir başlangıçtır.
Rüyadan uyanıp gerçek hayata başlangıç.
bazilari icn bayramdir....
ölüm ölene bayram,bayrama sevinmek var,
oh ne güzel bayramda tahta ata binmek var...
Necip Fazil Kisakürek,1982
SESSİZ GEMİ
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu!
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
Ne yazyk ki günümüzde 'ÖLÜM' olayy gerçe?ine uygun bir biçimde bilinmemekte, genelde ÖLÜM'ün bir 'son' oldu?u zannedilmektedir! ..
Oysa, 'ÖLÜM, bir son' olmayyp; madde âlemden, maddeötesi âleme geçi?ten ba?ka bir ?ey de?ildir! .. Yani bir dönü?ümdür! ..
Ynsan, ÖLÜM denen olayla, madde bedeni terkederek, 'RUH' denilen 'halogramik dalga' yapyly bedeniyle ya mezarda, ya da mezar dy?ynda ya?amyna devam eder!
Yani ÖLÜM, Madde bedenle ya?amyn sona erip, RUH bedenle devam etmesidir.
Yslâm Dininin esaslaryny bildiren KUR'AN-I KERYM, ölüm olayyna ?öyle açyklama getirir:
'Her NEFS ölümü TADACAKTIR! ..'
ÖLÜM denen olay, biyolojik madde bedenin terkedilerek, RUH bedenle dalga alem ya?amyna geçilmesidir...
Beynin durmasyyla birlikte, vücuda yayylan bioelektrik enerji kesildi?i için; beden, ruhu kendisine ba?ly tutan elektroma?netizmasyny yitirir ve böylece, RUH, bedende ba?ymsyz ya?am biçimine geçer. Y?te bu olay ÖLÜM kelimesiyle anlatylyr.
Ya?am boyunca ki?inin beyninden geçen tüm faâliyetler, ses ve görüntü dalgalaryyla yüklenmi? televizyon dalgalary gibi, RUH'a, yani halogramik dalga bedene yüklenmi? oldu?u için, kendisinde hiç bir de?i?iklik hissetmeden, ruh boyutunda ya?ama geçiliverir... Ve ki?i, RUH olarak, aynen bedende oldu?u gibi ya?amyna devam eder! ..
Ancak bir farkla... O bedende, tamamiyle canly ve ?uurlu olmasyna kar?yn, madde bedenini kullanamaz! . Sanki bitkisel hayata girmi?, canly, ?uurlu bir ki?i gibi! ..
Dy?aryda olup- biten her?eyi görür, duyar, algylar fakat kendisinden dy?arydakilere hiç bir mesaj ula?tyramaz! .
Nitekim büyük Yslâm Âlimi Erzurumlu Ybrahim Hakky, 'Marifetnâme' isimli eserinde, Hazreti Muhammedin a?zyndan ölüm olayyny ?öyle nakleder:
'Meyyit (ölümü tadmy? ki?i) , bedenini kimin yykady?yny, kimin kefenledi?ini, namazyny kimlerin kyldy?yny, ardyndan kimlerin geldi?ini, lahde kimlerin indirdi?ini ve kimlerin telkin verdi?ini bilir.'
* * *
'
'ölüm güzel şey,budur perde arkasından haber
hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber'
Bizi her akşam öldürene ve her sabah yeniden diriltene şükürler olsun.
Iki gün önce bir hastamiz yanliz ölmesin diye, bas ucunda bekledim! Güzel seyler okudum kendisine, elini tuttum! Belki bir faydasi olur diye. Belki! !
Hastam öldü...ben evime geldim..cocuklarimi kucaklayip sevdim!
Yasam birileri icin bitmisdir...sonrasi mecul...Ölüm, sonrasini bilmedigimiz icin bizleri korkutan tek GERCEK.
Allah(CC) 'I bildiktenten sonra şeb-i aruz olabilecek kadar güzel bir şey! ! !
Öleceğiz; müjdeler olsun, müjdeler olsun
Ölümü de öldüren rabbe secdeler olsun! ...
Necip Fazıl Kısakürek
Ölümün bitiremeyecegi, bölemiyecegi, yok edemiyecegi seyler olmaliydi..
Ilk ögrendigim sey ölüm gercegiydi...Hayat bir imtihandan ibaretti.Ve her sey bir gün bitecekdi.Böyle bir gercekle karsi karsiyayken, bireysel cabalarla destansi gayretlerle kahramanliga soyunmak ne kazandirabilirdi?
Ölüm vardi..
Hayat her an bitebilirdi.
sevilenlerden geçici ayrılık,
sevgiliye ebedi kavuşma
Sonsuzluğa açılan kapı