Kültür Sanat Edebiyat Şiir

depresyon sizce ne demek, depresyon size neyi çağrıştırıyor?

depresyon terimi Binnur Kavlak tarafından 23.07.2002 tarihinde eklendi

  • Gökhan İşlek
    Gökhan İşlek06.09.2011 - 15:29

    Mutlu bir yaşamın sırrı sırra kadem basmadan insanların içinde hayatın ortasında olanları gözlemek görmek ve yaşamak azmiyle bu olanları irdelemektir.Azmi olmadığına inandığını düşünen insan vardır tabi,takat olayı yani kendine doğarken verilen yaşama tutunma, oksijeni ilk çekişindeki direnci,bilmediği bir yere alışma ve orada yaşaması için verilmiş fırsat ve şansları kullanma yetisi. düşünen insan için ne kadar kıymetli bir hazinenin bizde olduğunun bir göstergesidir.Gücümüzü bilerek yapabileceğimizin yapacaklarımızdan kolay olduğunu düşünmeliyiz.hiç bir şey zor değildir,zor olan yapacaklarımızı gözümüzde büyütüp yapabileceğimizi küçümsemektir.zorlarla dolu bir yaşam insanın hayat akışını çıkmaza sokar yapabileceğimizin farkına varmaksa kolaylıklar la dolu bir hayatın içinde mutlu bir yaşamın içinde kendimizi bulmamıza yarar.
    Depresyon yapabileceğimizi küçümsemektir,tedavisi bizim yaşam gayemizde saklıdır,bir o kadarda belirgin ve şeffaftır; AÇALIM PERDELERİ ÖNÜMÜZ AYDINLIK.

  • Osman Özütler
    Osman Özütler04.09.2009 - 14:38

    Her an kapınızı çalabilir..

  • Esra Kaya
    Esra Kaya19.10.2008 - 23:43

    hüzün tünelleri..

  • Halil Unal
    Halil Unal01.09.2008 - 23:17

    hissettiğim cehenneme dayanamıyorum.

  • Esra Kaya
    Esra Kaya25.07.2008 - 18:50

    Ah bu katı, kaskatı beden bir dağılsa, eriyip gitse bir çiy tanesinde sabahın
    Ya da Tanrı yasak etmemiş olsa kendi kendini öldürmesini insanın..
    Tanrım, Ulu Tanrım ne tatsız, ne bahtsız, ne boş geliyor bu dünya bana.
    Ah ne iğrenç, ne iğrenç! Bakımsız bir bahçe ki azgın bitkileri tohuma kaçmış
    Pis, kaba ne varsa tabiatta içini sarmış..

    işte depresyonun 'hamlet' versiyonu..

  • Bora Aslan
    Bora Aslan23.06.2008 - 19:37

    sanki artık yalnızca bir mevsim, bir tip hava varmış gibi geliyor, yağmur yağması, havanın açması, soğuk, sıcak vs. durumlar üzerinizde iyi veya kötü bi' etki bırakamıyorsa, uyuyup uyanıp uyumak istiyorsanız, en basit kararlar almak bile ölüm gibi geliyorsa, en ufak bi' sorumluluk dahi büyük bi' yükmüş gibi, bitmeyecekmiş gibi görünüyorsa, mutlu olduğunuz günleri sanki siz değil bir başkası zamanında sizin adınıza yaşamışçasına uzağınızda hissediyorsanız, bir daha mutlu olmak, huzurlu olmak ciddi anlamda imkansızmış gibi görünüyorsa, geçmişteki herhangi bir gün aklınıza geldiğinde sadece geçmişte olduğu için gözünüze güzel gözüküp canınızı yakıyorsa, alakasız bir şekilde kaybettiğiniz hatta kaybettiğinizde bile belki de o kadar takmadığınız insanları hatırlayıp ağlıyorsanız, çocukluk fotoğraflarınız, eski tarihli el yazılarınız, en son uzun zaman önce yaptığınız herhangi bir şey aklınıza geldiğinde ağlıyorsanız, hatta nedensizce ağlayıp üstüne bir de neden nedensiz ağlayabiliyorum diye ağlıyorsanız ve bunu sarmala alabilecek kadar yoğun bir hüzün halindeyseniz, olur da gitarı elinize alırsanız eliniz doğrudan 'let down'ın introsuna gidiyosa, insanları dinlerken ağız hareketleri ile sesleri senkronsuzmuş gibi bazen de ağır çekimde hareket ediyorlarmış gibi geliyorsa, dünyadaki herkes sizden daha mutluymuş gibi geliyor, ve insanlara gıpta ile bakıp birazcık huzur için her şeyinizi gözden çıkarabileceğinizi düşünüyorsanız, bütün rüyalarınız gerçeküstü bir hal almış ve sabah hatırladıklarınızla da imge avcılığı oynuyor işin içinden çıkamıyorsanız, kimse bi' şey sormasın da iki saat anlatmayayım diye üşenip çok samimi olmadıklarınızdan ruh halinizi gizliyorsanız, duyacağınız en mutlu haber ya da en üzücü haber bile sizi hiç etkilemeyecekmiş gibi geliyorsa, hani insan odası dağınıkken huzursuz olur işte bu durum sanki artık bütün şehir için geçerli gibiymişcesine büyük ölçekli bir hal almışsa, bir nevi evlerin balkonlarını dağınık çekmeceler, yolları birbirine dolaşmış kablolar, bütün mağazaları darmadağın elbise dolabınız gibi algılıyor ve düzeltmek de size düşmüşçesine üzerinizde bir yük hissediyorsanız, durumunuzun tam hali aslında iyi hissedememek veya kötü hissetmekten çok, bir şey hissedememeye dair bir yıkımsa...
    geçmiş olsun, depresyondasınız ve emin olun geçecek...

  • Bora Aslan
    Bora Aslan24.08.2007 - 19:39

    bir baska tanimi: okyanusun ortasinda bir basinasin,hangi karaya daha cabuk varirim diyorsun,bir an hepsi yakin bir an hepsi uzak,gucun yetmiyor kurek cekmeye emin olamayinca varacagindan...kayiga uzanip bekliyorsun,hayat yanindan akip gidiyor,hayata parmagin degiyor ancak

  • Med Cezir
    Med Cezir18.08.2007 - 02:03

    Sadece bedenimizi doyurmaya çalıştığımız bir çağda kaçınılmaz son...

  • Bora Aslan
    Bora Aslan11.08.2007 - 19:53

    hislerin en dibinin çok acı ve ağır bi şekilde görüldüğü zaman dilimi.ne ölmek için gereken cesaret kalmıştır ne de yaşamak için gerekli umut ve sevinç.hayatın içinde savruluyor gibi hissedip bazen hiç bir şey hissetmemektir.tüm kötü gidişten,güçsüzlükten kendini sorumlu tutmak ve zamanla tüm insanlardan ve kendi özünden kopmaya başlamaktır

  • Bora Aslan
    Bora Aslan11.07.2007 - 17:47

    'ben' ile 'dünya'yı, insan bedenne bürünmüş ve karşı karşıya dikilmiş olarak düşündüğümüzde depresyon, bu ikisinin arasınagiren bir üçünü kişidir. önce ikisinin arasına bir çizgi çizer. bu çizginin aşılması bir adım atmakla mümkün olmakla birlikte, kendisi bir tabu* olduğundan kişi bu çizgiden öteye gidemez. depresyon adı verilen üçüncü kişi, 'ben' kişisinin tabuyu çiğneyemediğine kanaat getirdikten sonra, çizdiği çizgiyi iğneyle kazmaya başlar. 'ben' adım atma azmini gösteremedikçe, 'dünya' ile arasında artık bir çizgi değil bir uçurum oluşur. daha sonra istese de bu uçurumu aşmaya gücü yetmez.