Sonsuzluğa Açılan Kapı

Bu can ki canana — vararak bir olmak ister,
Yoksa bir düşte kırık bir yüz mü?
Geceyi gündüzle bekleyen derin acı,
Zamanın kör düğümü, silinmez hatıra ister.
Kalbimdeki yara, hangi acıyla büyür,
Hürriyetim giydirilmiş zincir gibi…
Dünya, bir yalanın rengiyle sarar gözlerimi,
Ve ben, bir vefalı yüzün hayalini hiç göremem.
Yaşadım — ama yaşamak neydi, hâlâ bilmem,
Hayat, bir gölge gibi içimde geçer.
Huzur mu arar bu kör gönül?
Yoksa, ayrılığın dondurucu sükûnetine mi düşer?
Dur, bir an sessizlikte duydum —
Ey delice gönlüm,
Sonsuzluğa açılan kapı sadece bir sevda ister.
Gelirde bir kara bulut, kimse bilmez;
Pişmanlık ardımda bir zulmettir kalır.

1987