Sonsuz Tufan Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Geçti bahârım, neş’e-i hayr ü alâmet kalmadı,
Dünyâ köprüsünde bana bir işâret kalmadı.
Dalmıştık hayâle, gelmedi bir subh-ı safâ,
Nice sevdâlar geçti, gönlümde yer kalmadı.

Bir tûfân içinde savrulur ben ser-gerdân,
Yol ararken düşerim hâtırât-ı mâziye ben.
Zalim cihân içinde kaldım ben bî-pâyân,
Aşkın kadrini bilen bir yâr ararım her dem.

Tûfân içre kaldım, bende kuvvet kalmadı,
Gark oldu sefînem, tutacak bir dal kalmadı.
Aldı dalgalar bir bir elimden gönül deryâmı.
Hüzünle dolu sînede bana bir aşk kalmadı.

Eyüp der: Bu tûfân bir gün ne dersin diner mi?
Menzile varmadan bu sefer ne dersin biter mi?
Vatanın kûhlarına çöktüğünde ebr-i duman,
Sonsuzluk kapısı bir dem ne dersin açılır mı?
2025