© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
ölümün son iyiliği bir daha ölmemektir :))))))))))
fani hayatın sonu
baki hayatın başlangıcı....
ölüm güzel birşey olsa gerek :)) bu sahte dünyadan asıl olan gerçek dünyamıza geçiş evresi de denilebilir.daha fazla büyümeden kapımı çalmasını umud ediyorum.dünyada ölümden başkası yalan demiş ya doğru söylemiş.yalanlardan bıktımmm gerçeği istiyorum
ölmenin nasıl birşey oldu oldugunda terjübem yok ama ölmek fani dünyadaki seven lerimden ayrılmak demektir sevvenlerimden ayrılmak ölenin degil arkasında kalanın canı yanıyor.bir de yaşarken ölmek varrdır onlarda sevipte sevilmeyenlerdir...ben ölmek istemiyorum hangi ölüm biliyormusunuz arkadaşlar aşk ölümü! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ...........
ölüm hayatın boslugunu ölüm ruhun sonsuzlugunu cekılen uzuntulerın sonunu getıren ödüldür
gerçi bizden sonrakileri üzüntüye bogar fakat en azından yasayan kısı ıcın bır kurtulus bır mutluluktur
ölüm benim için vazgeçilmez son insanın sevdiği kişinin kendisine inanmaması kadar kötü bir şey yok ölmek istiyorum
bnce ölüm korku duygusudur! ! ! Bu yüzdende bu duygu hiç bir zaman bitmez taaa kii insan ölünceye kdr! ! ! Yani ölüm korkusu zamanla geçen değil ancak ölünce geçen bir duygudur.
ölüyorum tanrım
bu da oldu işte.
her ölüm
erken ölümdür
biliyorum tanrım.
ama ayrıca,
aldığın şu hayat
fena değildir...
üstü kalsın..
Yazılanları okuduğum vakit, ' İyiki varsın ' dediğim, etnik temizlik... :))
'İlahi Azrail sen insanı öldürürsün! ? '
kaçınılmaz son...hayırlısı olsun...
Ölümlü olduğunu bilerek yaşayan tek canlı türü insan mıdır? İnsanı diğer canlılardan ayıran özellik onun düşünebilen bir varlık olması. Bu durumda diğer canlı türleri iç güdüleriyle yaşadıklarına göre filler, mezarlarına öleceklerini düşündüklerinden değil iç güdüsel olarak gidiyor. Bir kedi ölü bir fareyle oynarken kendi ölümünü beklemiyor...
ölümle ilgili bildiğim şey şunlar ölünce biz bişi hissetmiycez takiii kıyamet kopana kadar.kıyamet kopana kadar hiç bir ölü bişi hissetmicek sonra kıyamet kopucak ve herkez artık bir ölü olacak sonrada ahirette toplancaz bu kouda bilgim çooooook var ama ölüme girmediği için anlatamıyorum ben bitane ahiretle ilgili terim eklerim orda sizle paylaşırım
ölünce ne hissetcem acaba...
Ölüm ebedi huzurdur...
sıfır stres noktası...
ölmek başka bi gezegende farklı bi boyutta hayata devam etmektir.bu gezegenin kanunlarına alıştığımız gibi onada alışıcaz.yaratıcı bizim ruhlarımız için diğer gezegeni de yine bizim için en iyi şartalara göre hazırlamıştır o herşeyin en mükemmelini hazırlayandır...
Ölürsem sasirma
ölebilirim
.......
Ölürsem,seslenme
uyuyacagim
Ölürsem,üzülme
yasayacagim
Ölürsem bekleme
Geri dönemem
Ü.Y.O
Ölüm, herşeyin sonu değildir! Sonbahar mevsimi de insana ölümü çağrıştırır ama ilkbahara ulaşmak için bir ümit de barındırır özünde! İnsanoğlu da ölümü başka dünyadaki yani ahiretteki yeni hayatı için bir başlangıç olarak görmelidir! Dünya bir imtihan yeridir, zil çaldığında imtihan biter! Onun için geçici dünya menfaatleri uğruna imtihanı kaybetmek pek akıllıca değildir! İyilik yapmakta yarışalım, kötülükleri men etmeye çalışalım, bize kötülük edene de iyilik edelim ama tabi zalime de boyun eğmeyelim! Allah hepimize huzurlu bir ölüm nasip etsin ve kabirde vereceğimiz hesabımıza hazır olacak fiiller işlememizi nasip eylesin! Amin!
Ölüm olmasa yaşamın değerini nasıl bilecektikki.
bir kere olduguna asla inanmadigim hadise.. sadece nefes alip vermenin durmasi, beynin fonksiyonlarinin gercekleşmemesi degildir ölüm. yaşamak icin sebebinin kalmamasi ama yaşamak zorunda olmak, elini attigin herşeyin curuk cikmasi ve artik elini birşeye uzatmaya gucun kalmamasi da ölümdür pekâlâ.ve asil biyolojik ölümden daha yikicidir cogu insan icin, bir kere olmaz cunku, olup bitmez, ölü bir şekilde yaşarsiniz ölümü.
ölüm bedenin bir geçisidir ahiret alemine..
asıl ölüm ise ruhun mezartaşları altında soluksuzca kalması
bir anlamda kör olmak, duyarsız olmak
şuursuz olmak asıl bu ölümdür...
ölüm yaşadıgımız kainatla alakadar olamamaktır
tüm yolları sevdaya kapatıp nefes alamak
bilinmezliktir...gözdeki perdenin kalkması bir adım öteye geçmektir ölüm...ölüm vardır diyenlere vardır ölüm yoktur diyeni duymamışsınızdır ama ya sonrası? ...
yapmak istediklerimiz ama yapamaya fırsat bulamadıklarımız..
ölüm bir bitiş değil,
sadece artık hiçbirşeyin eskisi gibi olmadığı bir
başlangıçtır.
zamanı gelince kimsenin bundan kaçamayacağını düşünün.
kokmanın ne anlamı var ki?
iyi veya kötü, sonuçta bu yaşanacak.
sadece gelecek planlarını bir köşeye koyacaksınız, hepsi bu.
ölüm sanıldığı gibi bedenin değil umutların toprak olduğu andır bence...
tenin toprakla buluşması iyidir.negatif elektriği alır.
ÖLUM PUSUDAYKEN BIZLER YASAYAMAYIZ NASILSA ÖLMUYECEKMIYIZ ÖLUM NEDIR DIYE GECMEYIN CUNKU ÖLUM SEVDIKLERIMIZDEN AYRILMAK DEMEK BEN BUNUN İCİN YASADIM ARTIK ÖLUM SIRASI GELDI.
Gökte zamansızlık hangi noktada?
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;
Nefsim doymamaktan dünyaya küstü.
Eser darmadağın, emek yüzüstü;
Toplayın eşyamı, işim acele!
birşeyler için atmadıkça kalp
yaşamla iç içedir ÖLÜM....
ölüm bir hayatın sonlanıp yeni bir başlangıç yaptıgı bir dönemdir.
keşke herşey ölüm kadar güzel olsaydı ve bu konuda aklıma gelen ölüm denilince 'ölüm güzel olmasaydı, hiç ölürmüydü peygamber' sözüdür.
bazen insanlar ölümü bir kurtuluş olarak görürler bazende yaşamak için ölmekten korkarlar. Bu durumlar beni gerçekten çok üzüyor. Dediğim gibi ölüm bana göre bir hayatın yani yaşadığımız içinde bulunduğumuz dünya hayatının bitip gerçek olan herkesin gözünü açtığı, ancak bir daha elimize geçmeyecek olan ikinci bir şansımızın dahi olmayacagı ahiret hayatımızı başlatan yeni bir dönemdir. Hiç bir zaman ölüm hakkında olumsuz bir düşüncem olmadı. Ben daima ölümü sevmişimdir. Bazen derim ki kendi kendime keşke bir an önce ölüm gelsede bana bu dünya ortamından kurtulsam derim ama düşünürüm ve bu fikriminde yanlış oldugunu benimserim. Bilirim ki ölünce de insan kurtulmuyor yada kaçış yapamıyor. Biz insanlar öyle bir yapıya sahibiz ki hiçbirşeyi görmüyoruz. Gerçeklerden kaçıyoruz. Günümüz insanlarında ben şunu görüyorum: 'o kadar yaşlı insan varken neden gençler ölüyor, neden ölüm gençleri buluyor' bu tür sözler ben bunlara çok kızıyorum 'ne hasta bekler sabahı ne de taze ölüyü mezar' şair nede güzel demiş; bir insan kendi ölümünü gözlerinin öüne şöyle bir getirsin farzetsin hayat bitmiş herkes başında kimi aglıyor kimi feryad figan ediyor, sıcak bir su ve yıkacak olan eller öpülesi eller musalla taşında yatan cansız beden farzedin ki kendinize ait o anki duygularınız ne olur belki biraz içiniz burkulur bir korku bir ürperti ve aklınıza eminim ki ilk gelen o an ölmek istemiyorum devam edeyim, bir bez parçası kefen sarılıp topragın altına gömecekler bütün sevdikleriniz yanınızda hatta nefret ettikleriniz bunları düşündükçe ölmek istemiyorum diyeceksiniz anlatmak istediğim sizi ölüm degil vicdanınız rahat bırakmaz o an çünkü boş yaşıyoruz hazırlıgımız bir bir azığımız yok çünkü verecek olan hesabımız var ama hesabın karşılıgı yok borçluyuz biz o an bundan korkarız arkadaşlar daha fazla yazmak istemiyorum benim ölümle ilgili o kadar çok düşüncem varki onalrı buraya yazman benim için bilmiyorum ne kadar zamanımı alır. Sizlere söyleyecegim benim şöyle rahat bir yere gidin ve kendi kendinizle başbaşa kalın ve öldügünüzü düşünün bakalım neler düşüneceksiniz....
ana rahminden geldik pazara
bir kefen aldık döndük mezara