Ben çok sevdim...
Eksik bırakılmaya, karşılıksız çabaya, sessizce biriktirdiğim kırgınlıklara bile bir sebep bulup seni anlamaya çalıştım.
Ama içimde bir yer, her şeyi sayıyormuş.
Bir gün o yer doldu.
Ne hesap sordum ne de kendimi anlattım.
Sadece içimden bir ip koptu, sonra bir tane daha...
Şimdi bana "değiştin" diyorsun.
Oysa ben değişmedim;
Sadece seni affedecek bahanelerim bitti..
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!