Ben çok sevdim...
Eksik bırakılmaya, karşılıksız çabaya, sessizce biriktirdiğim kırgınlıklara bile bir sebep bulup seni anlamaya çalıştım.
Ama içimde bir yer, her şeyi sayıyormuş.
Bir gün o yer doldu.
Ne hesap sordum ne de kendimi anlattım.
Sadece içimden bir ip koptu, sonra bir tane daha...
Şimdi bana "değiştin" diyorsun.
Oysa ben değişmedim;
Sadece seni affedecek bahanelerim bitti..
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta