© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sıkılayyrummm...
Yaralar kapanmaz, şarkıya dönüşür.
Sevgi istenmez, yaşanarak çoğalır.
Batmayan taşlar gibi sekiyorum, çünkü inanmayı unutmadım.
Bugün gökyüzü bana kanatlarını verdi.
İçimdeki çocuk artık gülüyor.
Umut da insanı taşımayı bilir.
Umut da insanı taşımayı bilir.
Karanlığa ışıktan bir mektup yolluyorum.
Ruhuma dokunan mavi
?si=vCBNQfU-8r8fN60I
Sonra dedim ki;
Boşa geçmiş.
Boşa geçmiş üzüldüğümde
boşa geçmiş neşemde
boşa geçmiş ağladığımda
boşa geçmiş güldüğümde.
Sonra dedim ki;
Boşa geçmiş.
Boşa geçmiş üzüldüğümde
boşa geçmiş neşemde
boşa geçmiş ağladığımda
boşa geçmiş güldüğümde.
?si=6q7zDgSOokNTkwwe
Sonra canım yandı,
Ölmek varken üzülmek, işime gelmezdi.
?si=mg6ho4e09kxq4AGO
Allah sana bir keder verecekse onu O'ndan başka açacak yoktur.....
Eric Rohmer git başımdan
Bana dürüstçe açiklama yapıldığında çoğu şeyi tolere edebilirim ama yalan söylenince dünyayı ateşe veresim geliyor.
Ben ne güzel affedecektim seni.
Neden beni aptal yerine koydun öfkesi...
Kendine dikkat et kendini koru eniyisi kafa sakinliği kafa huzuru.....
Amaaaan objet petit a işte
Çok yorgun hissediyorum...
Bitmeyen baş ağrıları… Geçmeyen yorgunluk,
Aşırı uyku ihtiyacı,
Bacaklarımın beni taşıyamaması,
Durup dururken dolan gözlerim, titreyen sesim Titreyen çenem, kızaran yanaklarım, balımı öne eğilim , sağlam Tükendim...
DOKUNMAYIN...
Sevgiyle yaptıgım son sey, bir daha aramamak ve yazmamak oldu. Çünkü insan bazen, 'Beni seven bir insan bana böyle davranmaz yalan söyleyip kandırmaz, diyerek vazgeçmeyi bilmeli,ve bu deli öfkemi susturamıyorum …
Sorun ne? un mu bitti? yağ mı bitti? mesele ne? :))
İçimde bir ses vardı; kimsenin duymadığı, benim bile yıllarca susturduğum…
“Beni neden arıyorsun?” dedi.
“Çünkü seni kaybettim,” dedim.
“Hayır,” dedi. “Sen beni hiç kaybetmedin. Sadece kendinden uzaklaştın.”
Bir an sustum.
Sonra sordum:
“Peki bütün bunlar neydi?”
Cevap vermedi.
Sadece içimde bir kapı açıldı…
Ve o an anladım; bazı sırlar anlatılmaz. İnsan onları ancak kendi ruhunun derinliğinde, sessizce hatırlar.
Öküz de öldü
Ayran da ictik
Kara kedileri de sevdik
Bor'un pazarida geçti
Yas tahtalara da bastik
Anliyorsun degil mi ....
Vee dedim ki;
Beni kaybetmeyi göze alanı kazanmak için asla ama asla uğraşmam…!!!
İnsan kendin başka herşeyden vazgecse kendi kendini görür olur
İnsan kendini de seçemiyor