© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Espoir-, özür mesajı yazarsam engeli kaldıracakmışsın.
Özür dilemezsem ne olur diye bir durup düşündüm. Acaba farkında olmadan çok önemli bir fırsatı mı kaçırıyorum diye...
Sonra düşündüm de; insanların kendilerine verdikleri değer ile gerçekten sahip oldukları değer her zaman aynı şey değildir.
Bazı insanlar girdikleri her ortamı kendi sahnesi sanıyor. Yazdığı her cümleyi zekâ, gördüğü her eleştiriyi de saygısızlık olarak yorumluyor.
Böyle olunca da tartışmak yerine konuları eğip bükmek, cevap vermek yerine üstün görünmeye çalışmak daha kolay geliyor.
Senin de yaptığın bu..
En ilginç tarafı ise şu; sürekli insanlarla tanışmaya çalışanların bir süre sonra kendilerini bulunmaz nimet sanmaları.
Bir engeli kaldırmayı ödül gibi sunman da bu yüzden komik geliyor.
Espoir-, sen kendini kapısında sıra beklenen bir saray sanıyor olabilirsin; oysa dışarıdan bakınca görünen şey, ilgiyle beslenmeye alışmış şişkin bir egodan fazlası değilsin.
Neyse...
Engelin kalkması da kalması da hayatımda hiçbir şeyi değiştirmeyecek. Ama bir gün, kendi hakkında kurduğun efsane ile gerçekte olduğun kişi karşı karşıya gelirse, asıl ilginç hesaplaşma o zaman başlayacak.
Selam sana :)
"İyiyim" demek dudaklarımda büyüyen bir yalan, kendime haksızlık,
"Kötüyüm" demek sahip olduklarıma koca bir vefasızlık...
İki kelimenin tam ortasında, dilsiz bir kabullenişteyim.
Söyle, senin kıyılarında sular nasıl?
Bir kıvılcım yetti,
Koca bir yangına çevirmeye tüm duyguları.
Önce ince bir sızı,
Sonra alev alev bir yangın...
Sevmek, insanın kendini en çok unuttuğu yerdir.
Krıstin Hannah - Bülbül
Soruyorsun ya,
“Vurulsam gazi sayılır mıyım?” diye
İnsan, en çok kendine değdiği yerden yaralanır.
Ve en derin yaralar, kimse görmedi diye eksik sayılmaz.
Eğer düşersen kendi kalbinin ortasında,
ve yine de kalkıp aynaya bakacak cesareti bulursan,
işte o an, görünmeyen bir madalya ilişir ruhuna.
Adı ne gaziliktir belki, ne zafer…
ama direnmektir.
Ve bazen, en büyük galibiyet
kendinden vazgeçmemektir.
Yalnızlık, kalabalığın ortasında bile kendine yer bulabilen tek şeydir.
Seslerin içinde sessizliği, yüzlerin arasında eksikliği seçer.
Ah nelere yandın gönül boşu boşuna
Yıllar aldın şu ömrümden dizdin kurşuna
Bir sancıya kul eyledin sürdün dağlara
Boşu boşuna..
Bir yalanı yar eyledin soktun koynuma
boşu boşuna..
?si=127YcmMH2b_VgOV0
Bir insanı sevmekle başlar her şey.
-Aziz Nesin