Doğaçlama İsyanlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Sokaklarda çınlıyor doğaçlama isyanlar,
Gökyüzünü kaplıyor barut kokan dumanlar.
*
Sen inancınla yürürken kanlı zor kavgada,
Aklımda devrim düşü var kanayan tarlada.
*
Öfkeyle harmanlanmış papik hissi kanımda,
Yarı titrek yoldaşları görürüm yanımda.
*
Sen yeni bir dünyayı doğururken şafakta,
Ben devrimin yollarını gözlerim sokakta.
*
İşçi sınıfı bu şanlı destanı yazarken,
Umudum baki kaldı karanlığı kazarken.
*
Sen yırtık gömleğinle uzaklara bakarken,
Ben sistemin çarkını alev alev yakarken.
*
Tanrı'dan medet umarken sokaktaki garip,
Halk yurduna en sonunda tek başına sahip.