Doğa Kanunu Mutlaktır Şiiri - Kasım Kobakçı

Ormanlar sakince dursa,
Nehirler deryaya varsa,
Kuşlar hep özgürce uçsa;
Rüzgarlar tenlere vursa.
*
Toprak kokar yağmur yerse,
Ötüşürler tatlı sesle,
Dağlar ulu görkeminde;
Fidan büyür bir nefeste.
*
Güneş doğsun ufuklardan,
Sıcak vursun doruklardan,
Çiçek açsın baharında;
Işık aksın oluklardan.
*
Mavi gökler ne engin bak,
Sular coşkun ve de ne ak,
Ceylan koşar ovalarda;
Ateşle yeryüzünü yak.
*
Yaprak uçtu rüzgarlarla,
Karlar yağdı boranlarla,
Göller dondu kış ayında;
Bahar geldi fidanlarla.
*
Tohum çatlar filizlenir,
Kökler alta kilitlenir,
Vadi boyu sis çökünce;
Meyveler dalda renklenir.
*
Ağaç dalı meyve verir,
Sıcak artar buzlar erir,
Kucaklasa yurdu doğa;
O tohumları yeşertir.
*
Gündüz güneş alev saçar,
Kelebekler göğe uçar,
Dondururken karanlıklar;
Laleler tomurcuk açar.
*
Irmaklar coşkun çağlasa,
Söğütler dalı bağlasa,
Duman tüter vadilerden;
Bulutlar dolup ağlasa.
*
Doğa kanunu mutlaktır,
Hayat kaynağı berraktır,
Durmaz döngü asırlardır;
Sonsuzluk kara topraktır.