Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Vardı annem,
----küçücük ellerim,
Hevesliydiler yapmaya,
----yaptığın her işi,
Ve vardı annem,
----minik minik kulaklarım,

Mescidin duvarı sağır,
Dua ettim, dön de bağır,
Müezzin benden de ağır,
Vardır elbet bir bildiğim.
*
Cennet şarabı içmişim,

Akşam örter, tüm yüzümü ansız,
İzimi siler, esen sert rüzgar,
Yabancı yüzler, aşar durmadan,
Varlığım meçhul, susar dudaklar.
*
Sırrımı saklar, derin kuyular,

Güneş bile sönük kalır, o cemalin doğunca,
Yıldızlar kıskanır, kirpiğine değince,
Endamın benziyor, narin fidan dalına,
Aşıklar mest olur, kapılınca falına,
Gülüşün bahardır, çiçek açar yüzünde,
Mevsimler değişir, o sıcacık sözünde,

Tencere boştur, testide su kalmaz,
Ocağında yanan, bir ateş kalmaz,
Düşünce bulanır, başta fikir kalmaz,
Söyleyecek, mantıklı bir kelam kalmaz.
*
Elin ayağın titrer, bedende fer kalmaz,

Bir soru yükselir sonsuzluğa,
----varlıkta bir yankı,
Tanrı der miyiz acaba adına,
----mükemmel değilse eğer tanrı?
Tanrısal bir iz belki,
----pis midir insanlar, evet,

Güneş küsüp şu dağlara saklandı,
Yüzünü görmediği o andan,
Bulutlar hep kederinden toplandı,
Rüzgar eser sorar seni candan,
Güller soldu sen bakmadın diye,
Bülbül sustu hicran yarasından,

Ne
----önerir
--------acaba
------------arkadaşlarım,
----------------bu
--------------------havalarda,

Böylece
----açılır
--------belki
------------gözlerin,
İşler
----bedenine,

Ulu önderin mirası,
Özgürlüktür adı,
Egemenlik milletin,
Coşkudur Cumhuriyet.
*
Üstündür hep kanunlar,