Sana dair sesler, hepten kesildi,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
Sen yoksun, ortam loş ve de kirlendi,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Görev verilse, hemen girişmezdin,
Olmadı bizim,
birbirine doyan hikâyelerimiz.
Varken konuşacak,
çök şeyimiz.
Eksik kaldı belki de,
bitişinin yazıldığı bir oyunun,
Kara tren kalktı, duman sardı her yanı,
Bir anlık duraksadı, o garip kervanı,
Titredi raylar, sanki inleyen bir sazdı,
Gönlümde, memleketin kaderi bembeyazdı,
Aşıyorum dağları, hasretle yanarak,
Bozkırın ortasından, güneşe bakarak.
Şenlik kuruldu, ışık saçarak,
Hayal perdesi, neşe katarak,
Komşusu köyden, şimdi seslendi.
*
Işık yanınca, izleyen bakar,
Dostu gelince, neşeler akar,
Sen bu aşkı hiç, derinden anlamadın ki.
Oysa ben, seni istediğim için yaşamımda,
Davet ettim seni, kalbimin içine.
Değerini kendinden biliyordun sanma,
Sevdiğim için, bu kadar güzeldi her şey.
*
Pencereden bakan güzel kız,
----sen misin o,
Kır çiçeği gibi açıp,
----gülen,
Nergis gibi gülümseyen,
----o mor nevruzda,
Bir şeyler dinlemeye başladım,
Veda etmek yok temalı.
*
Bugün daha az hissettiğimde, fark ettim,
Okuduğum onlarca kitaptan, yalnızca birkaçını anladığımı,
Diğerleri dengi dengine.
Nasıl da, yazgına direndin,
Savundun inancını, her amacın için,
Belki bir gün, geleceğimiz parlar dedin;
Başında bir örtüyle, bir devrim yarattın,
Sen nesin abla, bu cesaretinle şaşırttın...
*
Kanadının gölgesindeyken bile, arıyorum seni,
Tılsımına, aurasına...
Ben miyim, bu efsunlu tozun hakimi,
Yoksa kanatlarım, o parıltının tutsağı mı?
*
Orman fısıltısı demişti ki:
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!