Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Denize açıldık,
----Moda iskelesinden,
İndik tekneden,
----Sirkeci'deki sahilde,
İzlemiştik bir ara,
----denize düşüp de yiteni,

Hadi, gözlerimiz aydın,
Nihayet ufkumuz açıldı,
Tepetaklak olduk.
Artık, her şeyi tersinden görüyoruz.
*
Biz hep birlikte, tüm ahali,

Daha güzeldin diğerlerinden,
----mor güzelim,
Muhteşemdi gözlerin,
----acıların serinliğinde,
Çıktın karşıma,
----şafaktan,

Gökte mor havuç,
----bahçede cüceler,
Açıldı yepyeni ufuklar,
----zincirler kırıldı,
Kazandık zaferleri,
----aştık engelleri,

Gırrrr! Gırrrr!
Lifler titanyum, geriliyor.
Fosforlu kanallar patlıyor, mor siyah boşlukta.
*
Zuuuv!
İyonik motorlar, uzayı yakıyor,

Müthiş pazarladılar, şu motoru,
Kuzeyliye, Çinliye, İspanyol'a,
Çöken diyar, kimsenin tasası yok,
Zihnin bulanık, şensin sen durmadan.
*
Zahmet çekerek, şen şakrak konuşsan,

Bir kabuk kadar, yüzeyde bile,
Arıyorum seni derinde,
Hep, tek bir hakikat diyoruz,
Buluyorum seni derinden.
*
Bu lügati, zengin kılan en eski kelime,

İsimlendirilmişti
----nihayet,
--------o
------------muazzam
----------------kitap,
Osmanlılar

Zincirlenmiş ruhumuz, tutsak edilmiş bütün umutlarımız.
Sardı tüm gökyüzünü, asırlardır süren o kapkara gölge.
Avuçlar istiklali, bakışlar nur dolu şafakları arar.
Yok oldu, yavrulara dağıtılan şefkat dolu güzel hisler.
Mücadele etmeden doğmayacak, beklenen o ulu güneş.
*

Evvela, bir işaret yolladı uzaktan,
Dönüyorum diyerek, selam çaktı.
*
Peşinden, sökün etti aniden,
Hem de, en yüksek makamdan.
*