Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

İnsanlık adına anlayamıyorum,
----utanma fırsatını,
Filistinli bir çocuğa mı,
----verdi Tanrı sadece,
Neyi eksikti bizim ahmak Ahmedin,
----bay Kennedy,

Ağır bir uykunun, en son deminde,
Yorgun kirpiklerim, daldı derine.
Gümüşten bir tabak, asmışlar göğe,
Benzettim o nuru, senin ferine.
*
Hülyalı hislerin, ıssız durağı,

Yüce güçler ile, yürümek ister cân,
Soğuk sokakların, ulu sükûtunda.
Gizemli köşede, çıldırmak arzusu,
Sukûnet, başkaldırı sayılmaz elbet.
Bedeninden kopan, yaprak misalidir,
Sadece, çamura doğru parçalanmış.

Alfabesinde bir milletin,
Söylenmeyen sözcük Pontus.
Girişi bir olayın...
*
Sunum alfabesinin,
İlk kelimesinin,

Zamanın,
----fanteziler
--------ve
------------düşler
----------------üzerindeki
--------------------karanlık

Doğru
----mudur
--------kardeşim,
------------şikayetçi
----------------olduğunu
--------------------söylemişsin,

Titremelerinde, sen ve ben vardık yalnızca...
Tatlı tatlı uyurken, bizliğin hayaletleri...
Dilsiz ve kör, yamaç taşlarında,
Uyanıktık, uykusuz prens ve ben.
*
Gökte yıldızlar, pıtır pıtır,

Duymadım diyorum, sorma boşuna,
Görmedim olanı, başım çevirdim.
Aklımdan siliyorum, tüm dertleri,
Yatıp uyumayı seçtim, bu ara,
Sessiz ve derinden, horlar gibiyim.
Bazen de kızarım, şu gürültüye,

Dileğim sıkışık,
Tunç duvara çarpar,
Kalın duvarlarda,
Kir pas kargaşası.
Siyah bulutvari,
Ümidimi sarar,

Eşekleri
----koşturduğumuz
--------harman
------------yerleri,
Tozla
----kaplı