Bir Harf Olsam Şiiri - Kasım Kobakçı

Ah keşke, bir harf olsam,
Kağıt üstünde, nakışlı,
Mürekkeple dolsam,
Duymadan o alkışı.
*
İsterdim ki, suret olsam,
Satırlara, sessizce konsam.
Sadece, göze görünsem,
Hiç, hecelere bölünmesem.
*
Sözlüklerde dursam öyle,
Gürültüden çok uzakta.
Şeklim yeterdi bana,
Kalmasam da kulakta.
*
Keşke, çizilsem deftere,
Benzesem, o eski hatlara.
Okuyan, anlasa beni,
Bakmadan, hiç lugatlara.
*
Uyumu bulsam biçimde,
Sesim, çıkmasa da olur.
Görenler, sevse beni,
Manam, yerini bulur.
*
Dize dize, dizilsem,
Bembeyaz, sayfalar boyu.
Ahengi, resimde tatmak,
Belki, en güzel huyum.
*
Fakat heyhat, bir sesim,
Değilim ki, ben bir yazı.
Uçup giderim havaya,
Dindirip, o ince sızıyı.
*
Cümle değil, nefesim,
Gözle görülmez, hevesim.
Mecburum konuşulmaya,
Yoktur başka kafesim.
*
Yine de, dert etmem,
Madem ki, duyuyor kulağın.
Bana yetiyor artıyor,
O sıcacık dudağın!