Ölüm her aklına geldiğinde Ah edip vah edip inleme Bu halinde tanrıyı incitmiş olacaksın Ecel kapını çaldığı zaman Evi telaşa verme O gelidiği zaman Sen gitmiş olacaksın.
Çok insanın gözlerinde gördüm ölümü..Yanıbaşımda bekledi Azrail çoğu zaman.. Gelir bir bir toplardı ruhları sanki bazen….Sonbahardaki yaprak dökümü gibi dayanılmaz olurdu günler…İçine atmak acı verirdi..Paylaşamazdın da… Büyürdün…Yaşlanırdın.. Tecrübe kazanırdın belki ama paylaşamazdın…. Her gün eksilir azalırdın duyarsızlaşmanın güç olduğunu görünce.…Saklayamazdın bazen… Olsundu… Ağlamak da insana mahsustu….Hem yıkanırdı arınırdı belki ruhun o yağmur damlalarıyla....Ağlardın…Sabırla beklerdin yağmurdan sonra toprak kokusu duyma ihtimalini…..Olmayacak olsa da umardın…
Hep yarın ölecekmiş gibi yaşamaya çalıştım bu yüzden…Hayattan yarın ölecekmiş gibi zevk almaya…Hayat çok kısa….Zamansa bizlere bahsedilmiş bir nimet... Ve ne demiş Baki…^^Baki kalan bu kubbede, Hoş bir seda imiş^^…Ne güzel, ne hoş sedalar bırakmış bazıları bu kubbeye…Kimbilir belki bir gün, bizlerin arkasından da hoş sedalar edilirse… İnsanlar bize hayır dua okur, Allah taksiratını affetsin derlerse….İşte o zaman değer bir ömrü buna sevgiyle vakfetmeye…
Kalbim yine üzgün, seni andımda derinden Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden Yorgun ve kırılmış gibi en ince yerinden Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden Y.K.B.
Ölüm her aklına geldiğinde
Ah edip vah edip inleme
Bu halinde tanrıyı incitmiş olacaksın
Ecel kapını çaldığı zaman
Evi telaşa verme
O gelidiği zaman
Sen gitmiş olacaksın.
hayatın verdigi en son tat (ölüm)
ölüm
bir yağmur gibidir
yeni fidanlar yetişir
her damlasında
ölüm bu yüzden
yaşadığının ispatıdır
ölümü gitmek, yokolmak, cezaya çarptırılmak vs olarak algılamıyorum.
sadece 'bedensiz hayat olarak düşünüyorum'
kaslardan, kemiklerden, yemeklerden, meşgale ve telaşlardan arındırılmış saf öz.
www.antoloji.com/erdal gişi
gitmek diye buna denir işte,hadi eyvallah.....
ibret....
adalet....
ve umarım huzur ve sukunet.......
Onurlu ve sessiz bir ölüm isterim.Bardaktan boşalır bir yağmur altında...
Hayata gozlerini kapama.
o uzun anlatışlardan sonra suskunluk
E bari AYRILIK olmasaydı...
ölüm vuslattır.bu sınavlarla uzanan yolun sonunda bizi sonsuzluğa geçircek olan bekçidir.kaçınılmaz olandır.anı değerli kılar ölüm.
Çok insanın gözlerinde gördüm ölümü..Yanıbaşımda bekledi Azrail çoğu zaman.. Gelir bir bir toplardı ruhları sanki bazen….Sonbahardaki yaprak dökümü gibi dayanılmaz olurdu günler…İçine atmak acı verirdi..Paylaşamazdın da… Büyürdün…Yaşlanırdın.. Tecrübe kazanırdın belki ama paylaşamazdın….
Her gün eksilir azalırdın duyarsızlaşmanın güç olduğunu görünce.…Saklayamazdın bazen… Olsundu… Ağlamak da insana mahsustu….Hem yıkanırdı arınırdı belki ruhun o yağmur damlalarıyla....Ağlardın…Sabırla beklerdin yağmurdan sonra toprak kokusu duyma ihtimalini…..Olmayacak olsa da umardın…
Hep yarın ölecekmiş gibi yaşamaya çalıştım bu yüzden…Hayattan yarın ölecekmiş gibi zevk almaya…Hayat çok kısa….Zamansa bizlere bahsedilmiş bir nimet...
Ve ne demiş Baki…^^Baki kalan bu kubbede, Hoş bir seda imiş^^…Ne güzel, ne hoş sedalar bırakmış bazıları bu kubbeye…Kimbilir belki bir gün, bizlerin arkasından da hoş sedalar edilirse… İnsanlar bize hayır dua okur, Allah taksiratını affetsin derlerse….İşte o zaman değer bir ömrü buna sevgiyle vakfetmeye…
olum,perde arkasindan haber...
ölüm bana dünyada yaptıklarımı hatırlatıyor ve ölümün diriliş oldugunu çagrıştırıyor
yerin alti üstünden daha hayirli ise, ölümde dünyada insanin basina gelebilecek olan en hayirlisidir....
ölüm bence bir kurtuluş,bu dünyadaki yalanlardan arınış,yani ben öle umut ediyorum,ölüm hayatın anlamlı olan tek perçası.
Kavuşacağımızdan şüphe duymadığımız sır 'sevgili'
Şairin dedigi gibi ölmeden önce ölmeyen kişi ölümün bir başlangıç olduğunu bilse bile gerçek manada ölümün düğümünü çözmüş sayılmaz...
Yazdıklarımız gibi yaşayabilmek ve hikmet perdesini yırtabilmek temennisiyle...
ayrılık belkide yeniden kavuşmaktır.ama gerçek ölüm sevmemek ve sevilmemektir.
ölüm bence burda değil öbür dünyada olan bişeydir ve her canlı ölümü tatacaktır
Ölüm... İnsanın benliğinde çözemediği bir düğüm...
Ölmek değildir ömrümüzün en feci işi,
Müşkil budur ki ölmeden evvel ölür kişi.
Kalbim yine üzgün, seni andımda derinden
Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden
Yorgun ve kırılmış gibi en ince yerinden
Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden
Y.K.B.
game over!
kimse jeton atmasın lütfen...
bilemiyorum.Belki biz hiçölmüyoruzdur.Sadece yeni başlangıçlara doğru yol alıyoruzdur.Çok tartışılacak bir konu olduğu kesin
ben en çok seni seviyorum işte bu yüzden seni ömrümün en sonuna saklıyorum...?
ölüm mecburiyettir. bazıları eceli gelince, bazıları zamanı gelınce ölür.
özlem, çaresizlik, anlamsızlık, ölümsüzlük
perde kapandı, film bitti.....tekrar oynar mı bu film? bilinmez...
niceleri geldi neler istediler. bırakıp dünyayı sonra gittiler
sen hiç gitmeyecek gibisin değilmi?
inan o gidenlerde hep senin gibiydiler.
dün geçti yarın varmı?
gençliğine güvenme ölen hep ihtiyarmı?
belkide en güzeli,
şarkının biri diyor ki
'ÖLÜMÜ ÖZLÜYORUM DELİCE YAŞAMAK İSTERKEN'
ölüm güzel birşey olsa gerek, yeterki ameli salih olsun insanın
işte o zaman,
ölümü özlersin ama delice yaşamak istemezsin.