© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
sensiz gecelerin karanlığında
zamansız gitmelerin şafağında
yüreğimin titreyen sol yanında
isyanım ayrılıklara
bir uçurumun kenarında
anıların gözümde canlanışında
akan gözyaşlarımda
isyanım ayrılıklara
okuduğum her şiirde
yalnız uyandığım her sabahta
sen gibi kokan her yabancıda
isyanım ayrılıklara
Bir yanımda uçurumlar
Bir yanım hasret
İçim buruk gün cehennem
Yüreğim sabret
Sevişmeler çözülmeler
Ellerin nerde
Görün yeter çarem biter
Canım seninle
Acılar hep benim
Üşüyor bedenim
Benim olmalıydın
Acılar hep benim
Yüreğim hala rehin
Benim olmalıydın
Çekip gittin yüreğimden
Ne kaldı bende
Hüzün düşer gözlerimden
Senden hediye
Acılar hep benim
Üşüyor bedenim
Benim olmalıydın
Acılar hep benim
Yüreğim hala rehin
Benim olmalıydın
Yüreğim rehin kaldı sende
(Naşide Göktürk)
içimden geçenleri haykırmak gelir
ama lal oldu dillerim söyleyememki
belki her nefesimde
yüreğimin sol yanı acıyordu
ama şimdi bir dipsiz kuyunun
ta dibine gömdüm seni
ben artık özgürüm
ALIŞMAK
Kime yazılmış dertsiz kader,
Kime sunulur bedelsiz zafer
Yine mi hüsran yine mi ceza
Bitmiyor ki elveda
Kim kazandı acı çekmeden
Kim başardı doğruyu görmeden
Sevmeliyiz, sevilmeliyiz
Dolmuyor mu çilem
Düşmeden bir kere
Alışmak hep çok zor geliyor
Alışmak hepimize zor geliyor
Sen yokken bir yanım
Öbür yanım eksik kalıyor
Alışmak hep çok zor geliyor
öğrendim ki
hayatı yaşayarak tanıyor insan
öğrendim ki
söylenen her söze inanmamalı
öğrendim ki
kendinden başka kimseye güvenmeyeceksin
öğrendim ki
bana benden başka yar olmaz
öğrendim ki
insanlar çok çabuk harcıyor güzellikleri
öğrendim ki
sevgi emek ister
öğrendim ki
dostluk sözde olmuyormuş
öğrendim ki
yalan üzerine kurulu hiç bir şeyin sonu yokmuş
öğrendim ki
hayat kısa, ölüm bir nefes kadar yakın
kaçışın kendindendir
kendini bildiğindendir
bildiğin gerçeklerin
acı veren yanıdır
KALAN
Bir şey kaldı gecelerden birinde,
Senden.
Öncesinde bilinmemiş bir şey,
Silinmez bir ses gibi giden..
Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde,
Bir şey kaldı senden,
Yaşamaların arasında kaçamaklı.
Veriliş rengi başka, alınış rengi başka..
Söylemeye vakit kalmadan
Dudakların altına bırakılmış bir şey.
Karanlıkların tam ortasında bir kırmızı nokta..
Gözlerce pırıl pırıl, ellerce saklı.
Bir şey kaldı, bir denizin kıyısında senden,
Bakışlarla yüklü, söylemelerle sessiz..
Seninle dolu, seninle sensiz bir şey.
Arandıkça bulunmamış yıllar yılı,
Bulundukça aramaklı...
(Özdemir Asaf)
Duy beni geçiyor sesim önünden
Gör beni görürsün istersen
Yalnızlık tatlı bir rüya sanki
Gerçekler soğuktur buz gibi
Eğer istersen gönülden eğer istersen
Duyarım seni gittiğim şehirlerden
Eğer seversen beni gerçekten
Dönerim sana ben ölümden
Çok Uzaklarda
Caddelerde rüzgâr, aklimda ask var,
Geceyarisinda eski yagmurlar
Sarki söylüyorlar sessiz usulca
Özledigim simdi çok uzaklarda
Deli dolu günler, hayat güzeldi,
Kahkahalariyla günler geçerdi,
Ellerim uzanmaz dokunamam ki,
Özledigim simdi çok uzaklarda
O da özlüyormus, benim bir tanem,
Çok üsüyormus, ben olmayinca,
Öyle yaziyor son mektubunda.
O da özlüyormus, benim bir tanem,
Hep agliyormus, ben olmayinca,
Öyle yaziyor son mektubunda.
(Nilüfer)