Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sende Herif Misen?
Sende Diyacahsan Bende Herifem
Sabahdan cihir da ise gidirsen
Bilimirem ne edir, neler edirsen
Herkes er gelse de, sen geç gelirsen
Sen de diyacahsan ben de herifem

Gelir yiyir, içir hemen yatirsan
Nanca sahlasam da göze batirsan
Bir de utanmadan calim satirsan
Sen de diyacahsan ben de herifem

Coluh cocuh yüzün haftada görir
“Babam nerde” diye melesir, sorir
Bunca ilgisizlik gafami yorir
Sen de diyacahsan ben de herifem

Herkesin evinde esyanin türi
Bilirsen, bizimki basindan guri
Assigi yuduzdun, galdi mi curi
Sen de diyacahsan ben de herifem

Otel mi sanirsan, burasi evin
Ayagin gir, otur bizinen, sevin
O ki gazanmissan, bahmah görevin
Sen de diyacahsan ben de herifem

Sahabı belli değel:))))

Gülmek serbest:)))
Posta gazetesinin şiyirleri
Hayırlı akşamlar

Hava soğuk üşüyorum
Üşürsen üşü bana ne
Dışarda kar yağıyor
Yağarsa yağsın sana ne

Fakirin yiyeceği yok
Allah düşünsün bana ne
Maaşlara zam yok
Bende para yok bana ne

Duydum ki karın ölecekmiş
Ölürse ölsün sana ne
Sana miras kalacakmış
Yahu baştan söylesene

Kamil Sönmez posta gazetesi

Liyakatin hak getirdiği, sadakat adına kayırmacılığın zirvesinde kıvranıyor zaman.
Ata Kızı

Hayatın tatlı telaşları ve yolculuklar bugün onlardan birini gerçekleştirdiğim hasretlerime kavuştuğum çok güzel bir gün çok mutluyum ve pozitif neşeli paylaşımlar yapmak istediğim bir gün herkese aynı huzur ve mutluluğu yürekten diliyorum bu benim cuma mesajım olsun.
Bekir bey malum telaşlardan yazınızı okudum çok güzel bir paylaşım olmuş cevap veremedim güzel paylaşımlarınızla sayfamıza anlam kattınız teşekkür ederim.

Sevgili Tuba güzel paylaşımın için teşekkür ederim.

“Nerede kapandı umudun göz kapakları.”
Umudun gözleri güzel yürekli insanlar var oldukça hiç kapanmayacak, arar ara şekerleme yapar ama uzun sürmez.

Seni şair yüreğinden öpüyorum.
Hayırlı cumalar olsun seven sevmeyen herkese:)

Fırsat buldukça yazacağım...

Çok sevdiğim şairlerden o bir deha diye düşünüyorum şiirlerini her okuduğumda

Tanrı öldü
Friedrich Nietzsche
Yıllar öncesinden bu sözü ilk söylediğinde kimse anlayamadı.

Hiç tanrı ölür mü? Oysaki o insanlıkta tanrı inancı öldüğünü ve insanlığın ne olacağı telaşına düştüğü için. Demişti.

Evet bugün ben de diyorum. Allah öldü. Allah insanın yüreğinde öldü. Yoksa bu kadar kötülük sarar mıydı etrafı? Dindarı dindar değil! Maske takmış yüzüne dili Allah diyor kalbinde imanın zerresi yok!

Binbir suratıyla;
Kötücüller çok güzel yalan söyler
Hadi çıkar o beynini aşağılardan, aşağılıklardan zira taşıyamaz insan o kadar ağırlığı apış arasında.
İlgimi çekmiyor püsküllü zihniyetleriniz
Daraltılmış! kalıplaşmış! At gözlüklerinizden taşan saman alevi bakışlarınızdan mütevellit henüz ilkelliğini koruyan o bellek aman tanrım! Korkunç
Bir harabiyet korkunç mahvolmuşların karanlık gölgeleri.

Namı diğer Ata kızı

Düşünmeden, acımadan, utanmadan
kocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.Ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan.
Beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda; oysa yapacak bunca şey vardı dışarıda.
Ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.Ama ne duvarcıların gürültüsü, ne başka ses.
Sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.

Kavafis

Bekir hocam bu güzel yazınıza kavafis’ in şiiriyle cevap vermek isterim.

Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim', dedin
'bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.'
Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir.
Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.
Başka bir şey umma-
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de.
( Çeviren: Cevat Çapan )
KONSTANTİNOS KAVAFİS

Saygılarımla...

İnsan kendinden kaçamaz, dozunda pozitivist düşünce herkesin yaşam kalitesini yükseltmesi için gerekli. Bu yüzden zaman zaman pozitivist paradigmanın bütünleştirici etkilerini modernite ederek gayet vulgarize bir dil kullanıp işliyorum. Katkılarınıza teşekkür ederim.

Radyoaktif insanlar.

Tıpkı zehirli gaz salgılayan santraller gibi insanlarla dolu etrafımız.psikolojimizi aşağı çekmeye çalışan habis ruhlu insanlar. Bunlara her yerde rastlayabilirsiniz. Sürekli kötülük üreten, yıkıcı, hastalıklı kafalar. Bu habis ruhları görmemek, duymamak ve onları kendi cehennemleriyle bırakmak en güzeli diye düşünüyorum. Bu insanları Allah’a havale edip kendi cennetinizi yaşayın. İster komşunuz, ister arkadaşınız, ister akrabanız olsun. Onlardan uzak yaşamak insanın kendine verdiği değerdir aslında. Kaç yaşında okursanız olun bu insanların ruhunuza zarar vermesine izin vermeyin.

Okuyan herkese saygı ve selamlarımla...