© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
ölüm hayatin bitisi,ama ciddi anlamda bitisi,sadece vefat eden kisiler icin deil onu seven kisiler icinde bir son,bu hafta bayramin ikinci günü iki tane genc arkadasimi trafik kazasinda kaybettim,hapimiz yasa bogulduk,bunalinca insanlar ölümü care gibi görüyor.ne kadar bencillik arkasinda o kadar kisiyi birakiyorlar,arkadaslarimizin planlari vardi,hepsi yikildi,ikisinin sevgiliside perisan halde,aslinda ölüm varmis dedim,bana ne kadar uzak görünüyordu oysa.Meger bir nefes kadar yakinimizdaymis.Insanin basina gelmeyince anlamiyor,bigün bu aciyi yasayacagim aklimin ucundan bile gecmezdi.Erkek arkadasim olaya sahit oldu,daha yarim saat önce güle oynaya cimislardi oysa sinemadan.......IKISINIDE COK ÖZLÜCEZ.Allah kimseye yasatmasin diyorum ve gidiyorum....
Ahirete inanmayanlar için son,inanlar için ebedi hayatın başlangıcı.Zalimler için cehenneme,mahsunlar için cennete açılan kapı.
Bazen çok istersin bir türlü gelmez...
Hazırsındır göç etmeye ama senin sıran gelmedi der...
Yine de soğuk nefesini ensende hissedersin
Abdulhak Hamit
ölüm güzel şeydir
odur perde arkasından haber
ölüm güzel olmasa
ölürmüydü PEYGANBER
Allah ' ın emri tabiki. Eğer düzgün şeyler yaptıysan Allah için ülken için insanlar için kendin için sevdiklerin için... o zaman korkulacak birşeyde yoktur.Ahirette görüşürüz...
Bana çok yakın...
Nefesini ensemde hissediyorum...
Bir elvedalık zamanım olurmu bilmem...
Soğuksun ölüm, soğuksun.
İstediğin kadar soğuk ol,
Bana buz gibi sudan daha tatlı gelirsin!
Unutma ki sen benim kölemdin,
Ve öyle de kalacaksın.
Ben senin efendin,
Ben emrederim sen itaat edersin.
Ey özgür dağların kölesi, emrediyorum;
Gel ve al canımı! '
Bir Çeçen Türküsünün sözleri...
ebedi bir yalnızlık...
cizgi///bitisle baslangicin kesistigi ince bi cizgi..
ölüm,ölümün bittiği sonsuzluğun başladığı yerdir..
ölüm bence herşeyin başlangıcı
susmak..
çok merak ediyorum ama elbet bi gün tadacağız hayat yolculuğumuz son bulacak asıl olan yere gideceğiz yani gerçek yaşam ölümden sonra başlayacak onun için bu sahte yaşama dikkat etmek gerekir ölüm denince birden bunlar aklıma geldi
cehenneme gidişin giriş kapısı:(
Rüzgar değmez oldu artık yüzüme,
Gün ışığı kapıma boş yere gelir;
Kötü bir düş gibi dolar gözüme,
Bu toprak bana dağ, size tepedir!
Toprak yukarda, gül, aşağıda yılan!
Elimde kelepçe, gözümde burgu!
Toprak, kemiğimden etimi soyan
Hırsız, kanlı katil, kefen soyucu!
Bütün uzuvlarım bana darılmış,
Kulağım unutmuş artık sesimi;
Hepsi ayrı ayrı hayale dalmış,
Bu omuz, bu ayak bu el benim mi?
Girdiğim çukurdan iki facia:
Burda karınca dev, insan noktadır;
Toprağın altında bir zaman daha,
Tırnaklar ve saçlar uzamaktadır!
Ölüler, ölüler, koşun imdada!
Ölüler, sizin en yoksulunuzum!
Ölüler, koşun ki öbür dünyada
Topraktan bir sema ile mahpusum!
Yağmur çisil çisil üstüme yağar.
Tabiat kardeşim yasıma ortak;
Şehrin üzerinde uçan bulutlar
Serviler ucunda sallanan bayrak!
Cevdet Kudret Solok
ÖLÜM DEDİGİN NEDİRKİ GÜLÜM BEN SENİN İÇİN YAŞARIM
an gelir paldır küldür yıkılır bulutlar gökyüzü anlaşılmaz bir heybet o eski heyecan ölür! AN GELİR BİTER MUAHBBET. işte böyle bir şeydir ölüm (atilla ilhan)
dünyevi hayatın pisliğinden arınıp
uhrevi hayata başlangıç noktası
ama yinede ne demiş şair her ölüm erkendir...
... çok yakın...
Kaybedilen ve yarım bırakılmışlıklar...
Acıııııı....
:((((((((((
kimi için ebedi saadete ulaşmak.kimi için sonun başlangıcı
Hakikat değişiyor daha bitmeden cümle,
Koşuyorum yetişmek için bütün gücümle.....
NFK
Varlığı yokluğu sordum özüne
Sustun bir damla yaş geldi gözüne
Ölüm nedir dedim bakıp yüzüne
Yüzüme bakıp da 'hiç' dedin bana.....
şair ne de güzel dokunmuş ölümün bam teline.
ÖLÜM = HİÇ
Geçiş kapısının anahtarı...
Yeni bir başlangıç
En önemlisi de sevdiklerinden ayrılmak
UYKUNUN BÜTÜNÜ.
ölüm bence bu iğrenç yasamdan kurtuluş
baslangic
Ölüm! ömrün pes demesidir,Ölüm! bana toprağı çağrıştırıyor.
Ölünün Odası
Bir oda, yerde bir mum, perdeler indirilmiş;
Yerde çıplak bir gömlek, korkusundan dirilmiş.
Süt beyaz duvarlarda çivilerin gölgesi;
Artık ne bir çıtırdı, nede bir ayak sesi....
Yatıyor yatağında, dimdik, upuzun, ölü;
Üstü boynuna kadar bir çarşafla örtülü.
Bezin üstünde ayak parmaklarının izi;
Mum alevinden sarı, baygın ve donuk benzi.
Son nefesle göğsü boş, eli boş uzanmış yana;
Gözleri renkli bir cam, mıhlı ahzap tavana.
Sarkık dudaklarının ucunda bir iz var;
Küçük bir çizgi, küçük, titreyen bir an kadar.
Sarkık dudaklarında sılı titrek bir an;
Belliki birden bire gitmis çarpınamadan.
Bu benim kendi ölüm, bu benim kendi ölüm..
Bana geldiği zaman, böyle gelecek ölüm....
Necip Fazıl Kısakürek
ölümden korkma imansız ölmekten kork....
'İnsan, belirli bir açıdan bakıldığında kendisi için muğlak ve bilinmez olan iki sessizlik dünyası arasına yerleştirilmiştir. Birincisi, ölümden önceki dönem; ikincisi ise ölümden sonraki evredir. Bu ikisi arasında insan hayatı bir çığlık gibi sonsuz sessizliği kısa bir anlığına, onunla birleşmek için dağıtan bir uğraktır. Fakat derin bir çalışma gösterir ki, insana, hiçbirşey'lik ya da sessizlik olarak görülen şey, yani bu dünya hayatının ötesindeki süreç, Saf Varlık'tır; görünüşte bu maddi evrende hayatın kısa uğrakları olan şey ise, o aşkın Varlık'ın yalnızca yansıması ve gölgesidir. İnsan hayatı da, bütün müziklerin en derin boyutu olan o ebedi sessizliğe karşı bir gürültüden başka bir şey değildir.'