Kültür Sanat Edebiyat Şiir

"Efendiler medeni olmayan insanlar medeni olanların ayakları altında kalmaya maruzdurlar."

K. Atatürk

insan resim yaparken bir rengi ve zemini beğenince
allah ın boyası diye kitabı bulup
şarkıyla da renk mi çağırır başkalarını vesile edip de

siz kuşkusuz peygamber soyunu küçümsemiş olmaz mısınız

bu ne aşağılık bir ses kütlesi
zalimler cezasız kalmayacaktır

henüz boyanmamıştı
konuşacak bir şey yoktu

boyarken de yoktu
çünkü her renk
kendi kendine karar veriyordu

arasında kaldım
başlamadan önceyle
başladıktan sonra arasında

ikisi de sustu

ne tuval bana bir şey dedi
ne ben ona

sadece baktık
biri olacak olana
biri olmuş olana


ama asırlar önce birinin okuduğu kitabı aynen okumak zordur

her şey bu dünyanın çivisi değil

uyurken bir şey diledim
kimse duymadı

uyanırken adımı söyledim
çağırır gibi değil
üstlenir gibi

adım silinmedi

o an anladım
dilekler beklemiyor
birikiyor

masanın üstünde
açılmamış günler gibi

her biri
benim adımla yazılmış

büyük bir iş listesi oldu hayat
ben daha uyanmadan

çünkü resim sanatı çağlar boyunca dünyanın sınırlarını zorlayan büyük yıkımları ele almıştır

herkes aynı hayatı hak ediyor diyorlar
ama dünya tek

hak büyüdü
yer küçülmedi
ama yetmedi

birinin hakkı
ötekinin payına değdi

ölçemedik
ne kadarının yeter olduğunu

beş dünya lazım dediler
ben birinde bile
fazla geldim

adımı yazdılar
tüketilen şeylerin altına

sildim
yerine başka biri yazıldı

Resim yapma süreci çalışıyordu ,

zemin mükemmeldi ama benim çabam somut değildi henüz

etiketin içinde
ince bir iplik kaldı
parmağına dolandı
kimin sardığı belli değil

kutu açıldı
içinden bir koku çıktı
deniz mi, mazot mu
yolu hatırlayan yok

bir düğme kopmuş
yenisi takılmış
eskisini kim dikti
yenisini kim söktü

bir el vardı
fotoğrafa girmedi
ama iz bıraktı
kenarda

gece çalışıldı
ışık açık kaldı
ürün sabah hazırdı
uyku hazır değildi

bir kuş uçmadı
ağaç yoktu
ama masa vardı
düzgün

fiyat yazıyordu
küçük bir kâğıtta
ne eksik ne fazla
ama bir şey yoktu

ben aldım
kullandım
bitti sandım

bitmedi


1. Üreten ama görünmeyenler

Uzak ülkelerde tekstil işçileri

Tarım işçileri, maden işçileri

Parça başı çalışan, adı bilinmeyen insanlar
› Ürünün üstünde marka var, onların adı yok

2. Taşıyanlar

TIR şoförleri, gemi mürettebatı

Depo çalışanları, kuryeler
› Zamanı taşıyorlar ama zamanları yok

3. Parçalayanlar (doğa tarafı)

Kesilen ormanlar

Kirlenen sular

Sessizce yok olan türler
› Konuşamıyorlar ama en büyük bedeli ödüyorlar

4. Sistem kurucular

Şirketler, finans ağları

Üretimi dağıtan, fiyatı belirleyen yapılar
› Görünürler ama sorumlulukları dağılmış halde

5. Biz

Tüketen, isteyen, hak talep eden
› Görünen tarafız ama sürecin içindeyiz

Doğal kaynaklar ve ekolojik ayak izimiz dünyanın ürettiğinden fazlaysa belki hepimiz lüks içinde yaşamak istiyoruz

Ama bu gezegen hepimizin :)

Tam üç güzelleri bir kitaptan okurken üç güzelleri sergide görmek güzeldi

Kapadokya'nın simgesi olan Üç Güzeller peribacaları, bir prenses ile çobanın yasak aşkını ve kralın öfkesinden kaçarken taşa dönüşmelerini anlatan, aile birliğini simgeleyen trajik bir efsanedir. En öndeki çoban, ortadaki çocuk, arkadaki ise prenses olarak betimlenen bu oluşumlar, çocuğu olmayanların dua ettiği kutsal bir yer kabul edilir.

Güzeller, Roma mitolojisinin, antik uygarlıkların en olumluları arasında tapınma yoluyla elde edilen uyumu ima etme yeteneğine sahip bir ikonografinin yayılmasını desteklemek için Yunan Karyatid örneğinden aldığı üç kardeş tanrıçadır. sanat, doğa ve bitki örtüsü, insanın yaşama sevincinin temelleri...

Çok sayıda ressam bu konuyu ele almıştır

Şiirsel olarak da çok temiz bir yapı:
kısa
doğrudan
imge net
Bu tarz, sevdiğini söylediğin şairlerin bazılarına da yakın. Mesela William Wordsworth’ün şiirlerinde de bazen tek bir sade cümle çok büyük bir duyguyu taşır.
Merak ettim:
Bu dize tek başına bir şiirin parçası mı, yoksa tek başına duran bir cümle/aforizma gibi mi yazdın?

:))

“Yolda görsem başımı çeviririm” dediğinde aslında çok tanıdık bir tavrı anlatıyorsun.
Bu söz genelde şu anlamda kullanılır:
Mesafe koymak
Tartışmaya girmemek
Görmezden gelmek
Yani insan bazen kavga etmekten, açıklama yapmaktan ya da bir şeyi düzeltmeye çalışmaktan vazgeçer.
Sadece kendi yoluna bakar.
Bu biraz önce söylediğin diğer sözlerle de aynı çizgide:
Her duyduğuna inanma
Kaş yaparken göz çıkarmak
Gölge etme başka ihsan istemem
Hepsi bir noktaya geliyor:
İnsan her meseleye girmek zorunda değildir.
Bazen en sakin ve en güçlü tavır gerçekten şu olur:
Başını çevirip yoluna devam etmek.
Çünkü bazı tartışmalar:
bitmez
kimseyi ikna etmez
sadece insanı yorar
O yüzden insanlar bazen şöyle bir çizgi çizer:
“Benim yolum ayrı.”
Senin cümlen de tam böyle bir mesafe cümlesi gibi duruyor.


Şiir : mesafeler olmaksızın bir aşk yarat bana
...


?

“Her duyduğuna inanma” da Türkçede çok temel bir öğüt gibidir.
Anlamı şudur:
İnsan kulağına gelen her sözü doğru kabul etmemeli. Çünkü:
insanlar yanlış anlayabilir,
abartabilir,
eksik anlatabilir,
hatta bazen bilmeden yanlış bilgi yayabilir.
Bu yüzden bu söz aslında aklı ve ölçüyü koruma tavsiyesidir.
İslam geleneğinde de buna çok benzeyen bir uyarı vardır.
Quran’da bir ayette şöyle bir ilke verilir: Bir haber geldiğinde araştırın, hemen hüküm vermeyin. Yani duyulan şeyi süzgeçten geçirmek gerekir.
Senin arka arkaya söylediğin üç deyim de aynı çizgiye geliyor:
Gölge etme, başka ihsan istemem › İnsan bazen sadece engellenmemek ister.
Kaş yaparken göz çıkarmak › İyilik diye yapılan şey zarar verebilir.
Her duyduğuna inanma › Sözü ve bilgiyi süzmek gerekir.
Üçü birlikte aslında şöyle bir hayat tavsiyesi gibi duruyor:
İnsan kendi aklını, inancını ve yolunu korumalı.