Kültür Sanat Edebiyat Şiir

... içimin almadığı haksızlıklar var.

... her hikâyenin iyisi olamayız.

... kafam cam kırıklarıyla dolu doktor.

anlıyor musun?

... benim ayaklarım
beni a noktasından b noktasına taşıması dışında
hiçbir işe yaramıyor.

oysa
milletin ayakları neler yapıyormuş, neler.

... koltuğumun muhtelif yerlerinde dikişler sökülmüş, söküklerden süngerler göz kırpıyor.
bir başkasının yıpranmışlık, özensizlik, yoksulluk göreceği o yerlerde
ben o koltuklarda geçirilen zamanları görüyorum;
oturup okunan kitaplar, uzanıp izlenen filmler,
izlerken uykunun sıcak davetine karşı koyulamayan ânlar.
ağırlanan misafirlerin seslerini,
koltuklar arasında yankılanan kahkahaları duyuyorum.
neşesiyle gelen çocukların ise
koltukların eskimesine olan katkılarına göz yumuyorum.

çünkü.. her sökük bir iz, bir tarih, bir anlam demek.
odamı bir showroomdan ayıran şey tam da
bu yaşanmışlık.

evet.

meseleye böyle bakmayı tercih etmemin
koltuk fiyatlarının fahişliğiyle
hiç ilgisi yok.

hiç.

... buraya
bu kadar adanmışlık yeter.

ben bir süre uğramayı düşünmüyorum.

bakınız; inceliğimi de alıp gidiyorum.

gerisini antoloji düşünsün. :)

sanki babamın sitesi.

... adım zâyi

ama soyadım incelik..

tanıştığınıza çok memnun olacağınızın
garantisini veriyorum, hanfendi..

... ama ben,
benden önce uyuyanlar
sabah da benden önce uyanıp
kahvaltı hazırlayabilsinler diye, ;)
ben de hazır sofraya teşrif edebileyim diye
mutlak sessizlik sağlıyorum

şu an..

... tamam
bir sınav olmasın deyu
diğer uyuyanları da uyandır.

uykusuzluğuna
ve yan tesirlerine ortak et.

hepiniz beraber sersemleşin.. :)

... büyük büyük atalarımızın
ateş başında konuşurken söylediği,
rivâyet edilen bir söze göre,
bir insanı gerçekten tanımak için
onu uykusuz hâlimizle muhatap etmeliymişiz.
o hâlimize sabreden kişi, ancak ve ancak,
bizi gerçekten seven kişi olabilirmiş.

ben uydurdum ama çok mantıklı geldi.
yarın yola kimlerle devam edeceğine karar vereceğin bir gün olacak.. :)