Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Japon kültüründe bir tür ilahi memnuniyetsizlik vardır. Bu devamlılığın anahtarıdır. Bu bizde olmayan bir bakış açısıdır. Yeni bir ürün ortaya koyduklarında bu başarının sarhoşluğu içinde övünmek yerine o yeni ürünü hemen eleştirerek daha iyisini yapmak için kolları sıvarlar. Bu zihniyet Anadolu topraklarına uğramamıştır.

Yeryüzünün büyüsünün bozulması, insanın artık doğada gördüğü herşeyi ‘’İşlenebilir olma’’ niteliğine ve imkanına göre değerlendiriyor olmasıdır. (Max Weber-Protestan ahlakı ve kapitalizmin ruhu)

Birilerini hapse tıkmak, hapishane duvarlarını yükseltmek ya da hapishane sayısını artırmak halkta güven duygusu yaratabilir ama sorunu çözmez. Gerçek düşünür o hapishanelerin neden ve nasıl dolduğunu da sorgulayandır. İçinde bulunduğumuz sistem, suçluyu yakalayan ve cezalandıran değil, suç makinelerini bizzat üreten bir sistemdir. (Michel Foucault-Hapishanenin Doğuşu)

Refahı paylaşmak zordur. Ancak medeni toplumlarda mümkündür.

Aristophanes, başkaldıranlarla doludur ve işin en cazip yanı, bunların hayvan olarak ortaya çıkmasıdır. Bunlar hem hayvan hem insandır; arılar, kuşlar, oldukları gibidirler, ama insanlar gibi konuşurlar. Böylece en eski dönüşümleri, dönüşmenin kendisini gerçekleştirirler. Komedi henüz saf insani boyutlarına indirgenrnemiştir, yavanlığı ve tekdüzeliği henüz başlamamıştır. (Elias Canetti-Edebiyatçılar Üzerine)

Parti bireyin özgür iradesini reddediyor ama aynı zamanda ondan sınırsız bir özveri talep ediyordu. Bireyin iki seçenekten birini tercih yetisini inkar ediyordu ama aynı zamanda onun her seferinde doğru seçim yapmasını bekliyordu. Bireyin iyiyle kötüyü ayırt etme gücünü inkar ediyordu ama aynı zamanda suçtan, ihanetten söz ediyordu. Birey ekonomik faaliyetin ayrılmaz bir parçası, sonsuza dek işlemek üzere kurulmuş, hiç durmayacak, hiç etkilenmeyecek bir saatin dişlisi olarak tanımlanıyordu. Ne var ki parti dişlinin saate baş kaldırmasını, yönünü değiştirmesini istiyordu. Bu hesabın bir yerinde yanlışlık vardı, denklemin çözümü yoktu. (Arthur Koestler-Gün Ortası Karanlık)

Amor Fati insanı hayatını evetlemeye çağırır. Memento Mori ise bu davetin, bu evetin neden ertelenmemesi gerektiğini hatırlatır.

Az gelişmiş topluluklarda insanlara yıllardır ''Bu da olmaz!'' denen her şeyi tek tek yaşatmaktadırlar. Siyaset bu tarz yerlerde halkın dertlerini çözmek için yapılmamaktadır. Kapalı kapılar ardında güç devşirmek, koltuk korumak ya da kapmak, en olmadık kişilerle yüzsüzce masaya oturup pazarlık yapmak vs... Siyaset bu sayılanların etrafında dönmektedir. Az gelişmiş topluluklarda dürüst, bedel ödeyen, özveriyle çalışan kimseler kolay kolay adam yerine konmaz. Post-truth çağında artık büyük hakikatler yerini küçük oyunlara, planlara, kamuflajlara bırakmıştır.

Bürokrasi insanı eyleminin ahlaki ağırlığından soyutlamak için tasarlanmış devasa bir makinedir. Sistemik empati yoksunluğunun kurumsallaşmış zirvesidir. (Douglas Adams-Otostopçunun Galaksi Rehberi)

Ve bazen insanlar en çok, yalnız kalınca kim olduklarını fark edeceklerinden korkar. (Samuel Beckett-Godot’yu Beklerken)