Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Şiir bence ideolojilerin gölgesinde hezimetine uğratılmayacak kadar yücedir. Çünkü şiirler teknik açıdan değerlendirilirken aynı zamanda insan beyninden yüreğiyle birleştirip kağıda aktardığı mükemmel bir sanat dalı ve aynı zamanda terapidir.

Tamamıyla benim görüşümdür

Şiir bence ideolojilerin gölgesinde hezimetine uğratılmayacak kadar yücedir. Çünkü şiirler teknik açıdan değerlendirilirken aynı zamanda insan beyninden yüreğiyle birleştirip kağıda aktardığı mükemmel bir sanat dalı ve aynı zamanda terapidir.

Bir Tek Sensin, Sen

sensin yalnızlığımın tek sebebi. tek seni karıştırabilirim.
bir süre sensin o, sonra yine uğultu
ya da iz bırakmayan bir koku.
ah, kaybettim hepsini kollarımda,
bir tek sensin, sen, tekrar tekrar doğan
sana hiçbir zaman sarılamadığımdan, vazgeçemiyorum senden.
(Çeviri: Gülbahar Kültür)

Rilke

Çalabilir Misin Eski Şarkıları

Çalabilir misin eski şarkıları hala?
Çal, sevgilim. Nasıl süzülür kederimden,
gizli ada limanlarına doğru çıkıp yola
yumuşak akşam denizinde ilerleyen
gümüş tekneli gemiler gibi, bilsen

(Çeviri: A.Turan Oflazoğlu)

Rilke

Yollar döşüyorum yürek taşlarından, beni sana götürecek yollar. hepsi sağlam olmalı hepsi de pırlanta kadar değerli, yorgunum! çok yorgunum. Yolumda öbekleşmiş bi dünya hayal kırıkları, aşıyorum tek tek aşıyorum kendimden...

Kendinden kaynaklanan engelleri aşmak, başkalarından kaynaklananlardan daha zordur.

Kimmiş bakayım o Tuba'nın kuyusunu kazan?

karakterleri oturmamış ve gelişimini tamamlayamamış," olgunlaşmamış" ya da kötü olmak onun için yaşam tarzı haline gelmiş insanlar hayatımıza girdikleri gibi çıkarlar, bu bir seçimdir ister yanında tutar, istersen tutmazsın.
Unutmamalı izin verdiğimiz kadar dokunabilirler hayatımıza.

Günaydın demek için geç kaldım biraz herkese iyi günler diliyorum.

Az biraz bilgi iliştirdik yeni günün şerefine biraz da ruhun gıdası olan müzikle eskilerden beslenelim. yumuşacık kadife gibi gitarın tınısı. Boş vakti olanlar yanına bir de güzel bir kitap iliştirse hani, bir de acı kahve... :)

Selamlar herkese sanırım biraz daha devam etmem gerekecek.

Olumsuz duyguların insan beyninde yarattığı etki; gerçekmiş gibi algılamasıdır. Ve bunun adı da gerçekten uzaklaşmış, çarpıtılmış düşüncedir. ve bu duygulara inandırıcılık yükler. Burası maalesef ki kısır bi döngüdür. Yani insanın içinde adeta hapis olduğudur. Bu durum milisaniyeler içerisinde gerçekleşir, sadece bir yanılsamadır, elinizde değildir bu durumun oluşması ve gerçek gibi görünür.

peki bu hapislikten nasıl kurtulurum?

"Düşünceler duyguları yaratır" o zaman duygular düşüncenin doğru olduğunun kanıtı olamaz. nahoş duygular sizin o an olumsuz düşüncelerinizin göstergesidir ancak. Duygular mutlak bir biçimde düşüncelerinizi izler peki ama bu düşüncelerin gittiği yerin her zaman doğru olduğunu gösterir mi? tabii ki hayır.

"Düşünüyorum öyleyse varım" önergesi depresif insanlara göre değildir. Duygular çok özel değiller aslında, çoğu zaman çarpıtılmış bilişlerinizin ürünüdür pek de istenilen şeyler değildir.

"Bu durum depresif kişiler için geçerli" elbette ki insan robot değildir. söylemek istediğim gerçek düşüncelerin ürettiği gerçek duygularla yaşayabilmek aslında. Hayatı daha gerçekçi öğrenirsek o zaman gerçek üzüntüyü, gerçek mutluluğu yakalayıp. çarpıtılmış duygulardan kurtulmuş duygusal yaşama kavuşursunuz.

Şuraya şunu bırakıyorum;

DEPRESYONDAN KURTULMANIN İLK VE EN ÖNEMLİ ŞARTI; ÖZ GÜVENDİR.

depresif kişilerin duyguları da gerçek duygular değildir yukarıda anlattığım gibi. OYSA HAYAT BİR YALANI YAŞAMAK İÇİN ÇOK KISA...
ve öğrenmek kurtulmak gibi bir yolu varken.

YAŞAMAK NEFES ALMAK KADAR AMA DUYGULARIN DA NEFES ALMAYA İHTİYACI OLDUĞU GERÇEĞİ KADAR,"GERÇEK YAŞAMAK!"
Ata kızı