Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Kalabalıkları yara yara
Rengini, kokunu, desenini vursan
Geçtiğin tüm yollara

O senin bayram havası atmosferin
Papatya bahçesi tazeliğinle
Hakkından gelsen bütün oyunların
Yaksan bütün planları
Sırtında küheylanın

Kartları yeniden karsan
Dize getirsen karanlıkları
Dizginlesen simsiyah tuvalleri, kapkara tabloları…

İklimin sarsa bütün iliklerimi
Tenine değse elim
Yalnız seni görse gözlerim
Seni söylese dilim
Ah,
Dilim dilimim…

Kırk mevsim bekledim bekle deyince
Mektup yazacakmış eli değince..

Neyin lafı çok ediliyorsa, o şeyin kendisi ortada
yok demektir.

Oktay Sinanoğlu

Herkes birini bulur ama birbirini bulmak çok az insana nasip olur

Sev seni seveni hak ile yeksan ise, sevme seni sevmeyeni Mısır'a sultan ise

Ben, çünkü biz.

Bileklerimin üşümesinin...
...müsebbibi sensin...

Herhâlde değil her hâlde sen...

Sen hüzünlüsün diye dünya durup sana yol vermeyecek..
En kötü günün, en şık olacağın gün

Her gün yürürüm bu kaldırımda ben...
Maskem; emekli öğretmen...
Herkesin maskesi var; eczacı, fırıncı, berber, polis...
Ve gülümseyen o çocuk, maskesiz...

Kaldırımda yürürüm; maskeli ağırbaşlı büyükler,
Her şeyi bilen, "sor söyleyeyim" diyen yüzler...
Ve gülümseyen o çocuk; "bilmem, keşfediyorum" diyen o gözler...

Kadın maskesi erkek maskesi anne baba maskesi…
Bakkal amca, komşu teyze, ne çok maske var...
Yürürüm kaldırımda, ögretmen maskemle...
Çocuğum, senin masken nerede?
Ayıp degil mi maskesiz gezilir mi?

Nedense bayılırım, o maskesiz sıcacık gülümseyişe...
Evladım hiç korkmuyor musun maskesiz gezmeye?
Her gün yürürm bu kaldırımda ben, emekli ögretmen, yüzüm maskeli...
Gözlerim o çocuğu arar, içim onu özler...
Bir bilsen neden...

Doğan Cüceloğlu


?si=DOZaqF9I6_Y_KHqw