Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sesame Street

Animasyon ve değişik türde kuklalar kullanarak okuma, yazma, matematik, el işleri, sanat dalları, temizlik, trafik kuralları gibi temel konularda çoçukları eğlendirirken eğiten bir program.

Susam Sokağı ilk olarak 1969'da National Educational TV'de gösterime girdi. Hiç bir programın alamadığı kadar EMI ödülü aldı. Kurabiye Canavarı, Kont Drakula, Minik Kuş, Kermit gibi Muppet kuklaları, Edi ve Büdü gibi nice kahramanları ve ünlü konuk sanatçılarıyla hala 125 ülkede gösterimde olan ve günde yaklaşık 46 milyon çocuğun izlediği ve daha milyonlarca insanın bilmesi de cabası...

Belki globalleşmenin tek insan tipi yaratma amacına güzel bir örnek olsa da ister sakat ister sporcu olsun dünya çocuklarını kültürleriyle birbirini de tanıtımını göz ardı etmemek lazım.

Anasayfası:
http://www.sesamestreet.com/

Ünlü gitarist Jeff Beck de var.

geniş açıklamayı açılırsa Jeff Beck başlığı altında yapılsa daha iyi olur.

Yine de bilgi için:
www.JeffBeck.com
www.jeffbeckmusic.com

B. Beck Hansen (8 July 1970 - Los Angeles, California, ABD)

Daha önceden albüm çıkartmış olmasına rağmen ününü Mellow Gold'taki şakısı Looser ile yapmıştır.

Sea Change 2002
Midnite Vultures 1999
Mutations 1998
Odelay 1996
One Foot In The Grave 1994
Mellow Gold 1994
Stereopathetic Soul Manure 1994
A Western Harvest Field by Moonlight 1994
Golden Feelings 1993

Daha geniş bilgi için: www.beck.com
Hayatı: http://www.vh1.com/artists/az/beck/bio.jhtml

Aksiyon Dergisi

www.aksiyon.com.tr

bkz. Hz.Adem

(Melih Cevdet Anday tarafından yapılmış iyi bir çeviri)

Annabel Lee

Senelerce senelerce evveldi;
Bir deniz ülkesinde
Yaşayan bir kız vardı, bileceksiniz
İsmi Annabel Lee;
Hiç bir şey düşünmezdi sevilmekten
Sevmekten başka beni.

O çocuk ben çocuk memleketimiz
O deniz ülkesiydi,
Sevdalı değil kara sevdalıydık
Ben ve Annabel Lee;
Göklerde uçan melekler bile
Kıskanırlardı bizi.

Bir gün işte bu yüzden göze geldi
O deniz ülkesinde,
Üşüdü rüzgarından bir bulutun
Güzelim Annabel Lee;
Götürdüler el üstünde
Koyup gittiler beni,
Mezarı ordadır şimdi,
O deniz ülkesinde.

Biz daha bahtiyardık meleklerden
Onlar kıskandı bizi-
Evet! -bu yüzden(şahidimdir herkes
Ve o deniz ülkesi)
Bir gece bulutunun rüzgarından
Üşüdü gitti annabel lee.

Sevdadan yana, kim olursa olsun,
Yaşça başça ileri,
Geçemezlerdi bizi;
Ne yedi kat göklerdeki melekler,
Ne deniz dibi cinleri,
Hiçbiri ayıramaz beni senden
Güzelim Annabel Lee:

Ay gelir ışır, hayalin irişir
Güzelim annabel lee;
Bu yıldızlar gözlerin gibi parlar
Güzelim Annabel Lee:
Orda gecelerim, uzanır beklerim
Sevgilim, sevgilim, hayatım, gelinim
O azgın sahildeki,
Yattığın yerde seni.

Edgar Alan Poe

(Çevirisi yapılınca büyüsünü kaybeden şiirlerden)

Annabell Lee

Uzun yıllar önceydi
Deniz kıyısındaki bir krallıkta
Belki bilirsiniz, bir kız yaşardı
Annabell Lee adıyla
Ve bu kızoğlankız hiçbir şey düşünmezdi
Bence sevilmek ve beni sevmekten başka.

O da ben de çocuktuk
Bu krallıkta deniz kıyısındaki
Ama aşktan da öte bir aşkla sevdik
Ben ve Annabell Lee
Öyle bir aşk ki kanatlı Seraphları göklerin
Kıskanmıştı onu ve beni.

Ve bu yüzden uzun zaman önce
Bu krallıkta deniz kıyısındaki
Bir rüzgar esti bir buluttan, üşüterek
Güzel Annabell Lee'mi,
Öyle ki soylu yakınları geldi bu yüzden
Ve alıp götüdüler onu benden
Bir mezara kapatmaya
Bu krallıkta deniz kıyısındaki

Melekler yarımız kadar mutlu olmayan gökte
Kıskanıp durdu ve onu ve beni
Evet-neden buydu (bu deniz kıyısındaki
Krallıkta herkesin bildiği gibi)
Ki o rüzgar esti buluttan geceleyin
Üşüten ve öldüren Annabell Lee'mi

Ama çok daha güçlüydü aşkımız aşklarından
Bizden daha büyük olanların
Bizden daha bilge olanların
Ve ne melekler yukardaki göklerde
Ne de şeytanlar altında denizin
Ayırabilir ruhumu ruhundan
Güzel Annabell Lee'nin.

Çünkü ay doğmaz asla hayalini getirmeden
Güzel Annabell Lee'nin
Ve yıldızlar çıkmazlar ama parlak gözlerini hissederim ben
Güzel Annabell Lee'nin

Ve öylece uzanırım yanısıra bütün gece vakti
Sevgilimin -sevgilim- hayatım ve gelinim

O deniz kıyısındaki mezarda
Onun mezarında, uğuldayan denizin kıyısındaki.

Edgar Allan Poe,1849

Annabel Lee

it was many and many a year ago,
in a kingdom by the sea,
that a maiden there lived whom you may know
by the name of annabel lee;
and this maiden she lived with no other thought
than to love and be loved by me.
she was a child and i was a child,
in this kingdom by the sea,
but we loved with a love that was more than love
i and my annabel lee
with a love that the winged seraphs of heaven
coveted her and me.

and this was the reason that, long ago,
in this kingdom by the sea,
a wind blew out of a cloud by night
chilling my annabel lee;
so that her high-born kinsman came
and bore her away from me,
to shut her up in a sepulchre
in this kingdom by the sea.

the angels, not half so happy in heaven,
went envying her and me:
yes! that was the reason
(as all men know, in this kingdom by the sea)
that the wind came out of a cloud, chilling
and killing my annabel lee.

but our love it was stronger by far than the love
of those who were older than we
of many far wiser than we
and neither the angels in heaven above,
nor the demons down under the sea,
can ever dissever my soul from the soul
of the beautiful annabel lee

for the moon never beams without bringing me dreams
of the beautiful annabel lee;
and the stars never rise but i see the bright eyes
of the beautiful annabel lee;
and so, all the night-tide, i lie down by the side
of my darling, my darling, my life and my bride,
in her sepulchre there by the sea
in her tomb by the side of the sea.

Edgar Allan Poe,1849

AKREBİN YOLCULUĞU

Yönetmen: Ömer Kavur
Yapımcı: Ömer Kavur 'Alfa Film'
Senaryo: Macit Koper, Ömer Kavur
Görüntü Yönetmeni: Erdal Kahraman
Yapım Yılı: 1997
Format: 35mm
Oyuncular: Mehmet Aslantuğ, Şahika Tekand, Tuncel Kurtiz, Nüvit Özdoğru, Tomris Özalp

Filmin Konusu: Bir saat ustası olan Keram, tanımadığı bir adamdan aldığı bir anahtar ve adresle Gölkoy adlı bir kasabaya gider. Kasabanın kulesindeki saati onarırken gizemlği bir kadınla tanışır...

Akrep nehrin kenarında durmuş karşı kıyıya bakmaktadır. Geçmek istemekte ama suyu geçmek için yaratılmamıştır, korkar. Dostu olan kurbağaya seslenir:
- Kurbağa kardeş, seninle dostuz biz, dostluğumuz hatırına beni karşı kıyıya geçirir misin?

Kurbağa kendinden emin bir şekilde:
- Yapamam akrep kardeş, evet seninle biz dostuz ama uzak durmalıyım senden. Sen bir akrepsin ve zalim bir iğnen var, çekinirim senden.

Akrep, kurbağanın endişesini anlar, ama vazgeçmemiştir.
- Bak kurbağa kardeş; şimdi sen beni sırtına alıp karşıya geçirirken seni sokabilir miyim hiç? Bunu ancak bir aptal yapar. Ben yüzme bilmem ki, seni sokarsam ben de boğulur ölürüm.

Mantıklı gelmiştir kurbağaya. Hem eski dosttular, neden soksun ki? Kabul eder. Akrep yaklaşır ve kurbağanın sırtına biner. Suyu geçmeye başlamışlardır yavaş yavaş.

Derken, tam da suyun ortasında, kurbağa sırtında bir yanma hisseder. Akrep sokmuştur. Acı içerisinde başını çevirir:
- Neden? Neden yaptın bunu, bak şimdi sen de boğulup öleceksin...

Akrep üzgün ve pişman bir şekilde şöyle der:
- Elimde değil. İşte benim doğam bu...