Kültür Sanat Edebiyat Şiir

bir çocuğun bedenine uzanan bir elin iğrençliğini anlatmaya, ne harf,söz,kelime cümle hiçbir şey yetmiyor. yaşamakmı ölmekmi diye bir kıyas söz konusu bile değil ölüm elbette çok şerefli böyle yaşanırmı be eşrefi mahlukmuş şerefini yitiren herşey sadece mahluktur ve ben bunca mahlukla aynı dünyanın oksijenini solumak zorunda kalıyorum ben duyunca ölmek istiyorum onlar ise buna rağmen yaşamak. Sadece içim acımıyor böyle bir yaşamın tanığı olarak yaşamaktan tiksiniyorum

Sana nasılsın diye soramam belki ama hep İyi olmanı isterim bil.

Yalnızca büyük insanlar büyük işler başarırlar ve tarih onları asla unutmaz unutturmaz saygıyla ve rahmetle.

Bir tabutun üstündeki çiçeklerin ne anlamı olabilir ki

yapayalnızım, kalabalıklarca kuşatılmışım. kendim dışında kaçabileceğim hiçbir yer yok."

Ustalaştık biraz daha taşı kırmakta,dostu düşmandan ayırmakta (Nazım HİKMET)

hayatta uyuyabilmekten daha büyük zevk tanımıyorum. uyurken hayat hükümsüz kalır, hatırasız, yanısamasız bir gecedir uyku - ve nihayet geçmişin de, geleceğin de olmayışıdır..."

En ağırı da tiksinerek yaşamaktı

Kabul ediyorum aşşağılık biriyim ama sizin kadar da değil

Doğruluğunuz sahipsizse sessiz kalın yoksa üstüne basacağınız şeylerin altında kalırsınız...