Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Anne Mercimek
Anne Mercimek

BENİM YAŞIMI BÜYÜTMEYEN SİTE BİN YAŞASIN :)))))) ÇÜNKÜ BEN DAHA KÜÇÜMENİMMM :))))

  • gıcık31.05.2010 - 00:16

    ben diilim :)))

  • sürgün24.05.2010 - 15:47

    Dokunamamaktır,yaklaşamamaktır,hayatın kapısında durup içeri adım atamamaktır.

  • mevlana24.05.2010 - 10:09

    Sonsuz bir karanligin içinden dogdum.
    Isigi gördüm, korktum.
    Agladim.

    Zamanla isikta yasamayi ögrendim.
    Karanligi gördüm, korktum.
    Gün geldi sonsuz karanliga ugurladim sevdiklerimi.
    Agladim.

    Yasamayi ögrendim.
    Dogumun, hayatin bitmeye basladigi an oldugunu;
    aradaki bölümün, ölümden çalinan zamanlar oldugunu ögrendim.

    Zamani ögrendim.
    Yaristim onunla...
    Zamanla yarisilmayacagini,
    zamanla barisilacagini, zamanla ögrendim...

    Insani ögrendim.
    Sonra insanlarin içinde iyiler ve kötüler oldugunu...
    Sonra da her insanin içinde
    iyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.

    Sevmeyi ögrendim.
    Sonra güvenmeyi...
    Sonra da güvenin sevgiden daha kalici oldugunu,
    sevginin güvenin saglam zemini üzerine kuruldugunu ögrendim.

    Insan tenini ögrendim.
    Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu...
    Sonra da ruhun aslinda tenin üstünde oldugunu ögrendim.

    Evreni ögrendim.
    Sonra evreni aydinlatmanin yollarini ögrendim.
    Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreni aydinlatabilmek gerektigin ögrendim.

    Ekmegi ögrendim.
    Sonra baris için ekmegin bolca üretilmesi gerektigini.
    Sonra da ekmegi hakça ülesmenin, bolca üretmek kadar önemli oldugunu ögrendim.
    Okumayi ögrendim.
    Kendime yaziyi ögrettim sonra...
    Ve bir süre sonra yazi, kendimi ögretti bana...

    Gitmeyi ögrendim.
    Sonra dayanamayip dönmeyi...
    Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi...

    Dünyaya tek basina meydan okumayi ögrendim genç yasta...
    Sonra kalabaliklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardim.
    Sonra da asil yürüyüsün kalabaliklara karsi olmasi gerektigine aydim.

    Düsünmeyi ögrendim.
    Sonra kaliplar içinde düsünmeyi ögrendim.
    Sonra saglikli düsünmenin kaliplari yikarak düsünmek oldugunu ögrendim.

    Namusun önemini ögrendim evde...
    Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;
    gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el sürmemek oldugunu ögrendim.

    Gerçegi ögrendim bir gün...
    Ve gerçegin aci oldugunu...
    Sonra dozunda acinin, yemege oldugu kadar hayata da lezzet kattigini ögrendim.

    Her canlinin ölümü tadacagini, ama sadece bazilarinin hayati tadacagini ögrendim.

    Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
    Olur ya...
    Kalp durur...
    Akıl unutur...
    Ben dostlarımı ruhumla severim.
    O ne durur, ne de unutur...


    MEVLANA

  • seni seviyorum21.05.2010 - 14:37

    tamam o zaman :)

  • adım gibi biliyorum20.05.2010 - 19:43

    bende inatçı keçinin tekiyim..

  • asitâne20.05.2010 - 13:46

    bana direk yanarımm yanarımm şarkısını anımsatıyor bu aziz şehir :))))

  • sözün bittiği yer13.05.2010 - 00:18

    söylenecek hiç bir kelimenin ve cümlenin anlatamayacagı nokta..

  • sütlü tatlı13.05.2010 - 00:15

    sütlaç :)) ve acaip güzel yaparım hmmm hmmm :)))

  • Ak sakallı dede13.05.2010 - 00:11

    bunca zamandır dolaşıyor bi bana ugramadı :))) alacagın olsunnnn :))))

  • özlü sözler12.05.2010 - 19:44

    Sevgide güneş gibi ol,
    dostluk ve kardeşlikte
    akarsu gibi ol,
    hataları örtmede gece gibi ol,
    tevazuda toprak gibi ol,
    öfkede ölü gibi ol,
    her ne olursan ol,
    ya olduğun gibi görün,
    ya göründügün gibi ol.