© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
been boşver
hep ve hiç
ene
Bir çember üzerine gerilmiş bu adam tüm sistemleri terk etmeğe
hazırlanıyor..
Duygusal zekam çok yüksek
Manyetik alanım bi hayli geniş
Doğuştan özbilincim olsa gerek
Dürtülerimi acayip frenlerim..
.
Mavi beyaz yalanlar atarım
Bazen kötü sonuçlar doğurur
Olsun bir şekilde sıyrılırım
Azmim kimsede yoktur
Güdümlü kışkırtma teorisini
Üstünde deneyebilirim
Varsayımların bi dezevantajı vardır
terapi sende işe yarayabilir...
Ben
sen de benim kadar
çıkmaza girmeyesin diye girdim
çıkmaza.
Şimdi senin felaketini istemedikçe
kendimi felâketten kurtaramayacağımı
görüyorum.
Anladım ki benim felâketimi tatmamış olan benim
hangi felâkete uğradığımı bilemez. Benim
kurtuluşum ancak benim gibi, benim kadar
kurtuluşu özleyenin bana el vermesiyle mümkün.
'benden hiçbir *ok olmayacağını
anladığım için kendimi yetenekli sayabilirim
o kadar zenginim ki
bir saniye bile istediğim yok
buraya çıplak geldiğime göre zararda sayılmam
zaten alabileceklerim hislerden ibaret
ve bu konuda yetenekliyim
ayrıca
alabileceğim fazla bir şey olmadığını da fark ediyorum
ne zaman etrafımda metalik bir öpücük görsem
keyifliyim şuan
iyi'
Ersoy Albayrak
'bilmiyorum kendimi,
aynalar mı aciz?
göstermezler beni...
rüzgar içimden eser,
değmez soğuk tokadı sabahın...
o mutluluklar değildir benim,
o gülüşler bile.
bilmiyorum ben bile,
'ben' nerede? '
im kendimle bir sorunum var :)
PisKoPat yazar.. (:
Kör odalarin bodrum katlarinda yasamaktan yüzleri siyahlasmis insanlar kadar benim...
İyiki doğdum..
Doğa harikasiyim..
Turk`um..
Doğruyum..
Caliskanim..
Kalender Mesrebim..
Sizin Ablanizim, Kardesinizim, Bacinizim, sizi bu dertten kurturucak, herkese 2 anahtar vereceğim..
Guzelden anlarim..
Yuzuklerin Efendisiyim..
Ufoların Sahibiyim, Uzayın Sahibiyim..
Yangında ilk kurtarilacakim..
Spayk.. ı$ınla beni..
Mükemmelim
Bir taneyim ben
Harikayım harika
Yeryüzünde gelmiş geçmiş en nadide canlıyım ben
Ben varya ben
Hey gidi ben
Ben bir keresinde
Ah bu ben
En büyük benim
En uzağa ben gittim en çabukta ben döndüm işte!
Benim ben aloooo
Beni soracak olursan hayli kırgınım
Kırgınlık bir yana birde şaşkınım
Tek tek anlayarak hatalarımı
Sevmeye çalışıyorum yalnızlığımı
İşte ben böyle bir hal içindeyim
Aslında derin keder içindeyim
Bazen bilmeyerek ne yaptığımı
İyi, kötü, güzel,çirkin her biçimdeyim....
sana fazlaydım zaten...
ya hiç olmasaydım? nolcaktı ki?
anne! hatirladin mi?
aksam gunesinin yaktigi evimizde, uyandiginda herseyin bi ruya olmasini dileyerek uykuya dalan ve bunu yillarca yapan o kucuk kiza, pencereden sarkmamasi ogretilmisti, ve bal yemesi..dua etmesi..'tugcenin bebekleri..' derdi hep 'ben de istiorum'...komik ve anlasilmaz bi kiz cocuguydu..ve hayatinin kalan kisminda tekrar tekrar anliycagi gibi dogumu o adamla yasadigin 15 yilin en buyuk zamanlama hatasiydi..neden soylemedin gercegi anne, bize hayati neden boyle ogrettin? biz..ben..neden?
bilior musun anne, ben bazen hic biseyi ozlemiyor olabiliorum, ve bazen yasananlari unutabiliorum...beynim bana bu iyiligi yapiyor zaman zaman..bazen ben cocuk parklarinda sigarami yakiorum ve hicbisey hissetmiyorum...ben de cocuklara dogruyu soylemiorum bazen, onlari sevdigimi soyluorum, bunun cok tehlikeli oldugunu bilsem de...
ama cogu zaman, hersey ve herkes aklimda.hatirliorum...o zaman BEN oluyorum iste..kizini o halde gormek istemezsin, eminim..beni o halde gormek istemiicek ve bazi seyleri benimle ayni anda hatirlayabilicek tek insansin! ! bu yuzden, sadece sana yazdim..
ben..hala o kapinin onunde onca ikaza ramen gunese bakmaya calisiorum, hala o salincak sesinde kulaklarim...ama o cicekler simdi asla..............
'Bir ben vardır bende benden içerü'
geleceğin toprağı...
ben dediğimiz her an nefsimizden bahsederiz aslında demişti bir zamanlar birisi..
'ilgi duymuyordum. hiç bir şeye ilgi duymuyordum. nasıl kaçabilceğime dair hiç fikrim yoktu. diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. bende bir eksiklik vardı belkide. mümkündü. sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. onlardan uzak olmak istiyordum.gidecek yerim yoktu ama. intihar? tanrım, çaba gerektiriyordu. beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi...'
Ah ben neyim,kimim,niceyim,hem bir masal devi hem bir cüceyim...
^^sevmelere yasaklı...
sevilmelere korkak...^^
ben bende değilim ki.. ben sende ki beni sevdim...
Ah! artik ben diye bir sey kalmadi...zira mericin dedigi gibi 'kaderle degil kavramlarla bogusuyoruz.'
ben benim ya sen kimsin?
Kendime sair nedenlerden dolayi bagliyim...
Dört yön ve alti his arasinda...
Parçalandım
Ve her bir parçamı ayrı yere bıraktım
Birini açık denizlerin en derin yerine attım
Kürek çektim, uzaklaştım, dönüp arkama bakmadım bile
Birini yüksek dağların zirvesine çıkardım
Hiç kimse kurtarmasın, kurda kuşa yem olsun diye
Birini hiç unutmadığım o küçük şehirde bıraktım
Dönemedim, kimbilir, belki dönsemde bulamazdım
Önce savruldum yok oldum
Sonra dinlendim duruldum
Ve her giden parçam yerine
Yenisini doğurdum
Daha güçlü, daha sakin
Daha mutlu, daha suskun
Daha olgun, daha kırgın
Daha yalnız, daha olgun
Birini tanıdık bir vişne ağacının dibine ektim
Sormadım filizlendi mi, sürgün verdi mi
Birini çok sevdiğim bir dostta unuttum
İstedim, vermedi, meğer benden pek haz etmezmiş
Birini büyük bir aşk uğruna ateşlere attım
Bilerek, isteyerek, ama asla pişman olmadım
c. erçetin
BEN
eser fırtına olurum…
kalplerde kök salmış her ne varsa siler süpürürüm
sevdim mi, ufuklar ayağının dibindedir
sevdim mi, göğe uzanır elin
bulutlar bir altında bir üstündedir
güneşin patlamaları vurur nabızlarında
güneşten daha aydınlık olur yüreğin
ve sonra tufan olur, sunduğum güneşleri söndürürüm
kıyamadığım…işte budur
kıyametin
ben deli kelebekler mevsiminde çıktım yumurtadan
kaplumbağalar yolculuğu nedir bilirim
dilini bilmediğim mahlukatla yoldaşlık
özünü görmediğim canan ile yarenlik öğrendim
ve amma, insan, dem tutmayan bir ıtırlı sudur
ölümün kıyısı nice keskin bilirim
ötesini gördüm, dönüp baktım
çocukların gözlerinde gidişimin kezzap tomurcuklarına kıyamadım
buradayım
sağlam toprakların tapularını saklayan insanları arasında
ben yurtsuz bir yürüyüş coşkusuyum
evini burada kurmuş ankebutlar sürgünü
toprağım yok
uçurumun dudağında öyle hükmedildim
ben her tende kendi yürüyüşünün yol arkadaşıyım...