Döner yine Kenân’a kaybolan Yûsuf, üzülme,
Üzüntüler kulübesi gül bahçesi olur bir gün, üzülme.
İyileşir durumun ey gam çeken gönül kaygılanma,
Geçer bu çılgınlığın, sakinleşir başın, üzülme.
Dönmese de felek bizim arzumuzca iki gün,
Bir kararda kalmaz devran her zaman, üzülme.
Gelirse ömrün baharı, yine çimenler üstünde,
Başına gülden şemsiye çekersin ey bülbül, üzülme.
Ümitsiz olma sakın ha, bilmezsin gaybın sırrını,
Perde ardında olur gizli oyunlar, üzülme.
Ka’be aşkıyla çölde yürüyeceksen eğer,
Batsa da ayağına muğîlân dikeni, üzülme.
Sevgilinin ayrılığında, rakibin sıkıntısında halimizi,
Bilir hep halden hale sokan Allah üzülme.
Söküp götürürse de yokluk seli varlık temellerini ey gönül,
Kaptanın Nûh ya, korkma tufandan, üzülme.
Konak tehlike dolu, hedef çok uzak olsa da,
Sonu olmayan bir yol yok, üzülme.
Yoksulluk köşesinde, karanlık gecelerin yalnızlığında Hâfız,
Oldukça virdin dua ve Kur’ân, üzülme.
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 19:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!