Yusuf, Yusuf. Şiiri - Halil Aydın

Halil Aydın
356

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Yusuf, Yusuf.

YUSUF, YUSUF…!
Harmanlarda dolanırdı tek başına
Yusufçuk kuşu;
Uçarlardı ağaçlardan ağaca
Öter dururlardı Yusuf, Yusuf diye, diye

Gün geldi gurbet ellere uçtu
Anam arkasından sular, gözyaşı döktü
Anam sofalara çıkardı, bakardı kaşa
Bağırırdı Yusuf, Yusuf, Yusuf neredesin diye

Anamla bende kaldı çift çubuk
Başaramayınca benimde aktı gözyaşım yerlere
Dört yandan yıktılar ağılları serdiler yerlere
Çağırdım Ah! Yusuf, Yusuf, Yusuf neredesin diye

Bütün sorumlukları sardı sırtına
Koştu oradan oraya, taa vardı Almanya’ya
Kalkmaya çalıştı sırtındaki o kadar ağır yükle ayağa
Bazen bunaldı ah! Yusuf; senin neyine, neyine diye

Hayat yıprattı iyice, diz kemikleri değdi biri birine
Yine de yürüyeceğim, dese de hayatın üstüne,
Yoruldu, tükendi, terk etti dünyayı
Arkasından bulutlar gözyaşı, sular döktü
Üstüne toprak atarken bağırdım atmayın diye
Ağladı sevenleri Ah! Yusuf, Yusuf, Yusuf diye, diye
HALİL AYDIN (Sizden biri )

Halil Aydın
Kayıt Tarihi : 13.5.2018 12:06:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Halil Aydın