Adamın biri 7 yaşındayken kendi kendine;
"Hayatı öyle bir yaşayacağımki,ölünce cennetlik olacağım" diye karar vermiş....
Yıllar yılları kovalamış..Adam 70 yaşına gelmiş...Güzel amelleri ile herkese örnek olmuş..Saygısı ile büyüklerin, sevgisi ile küçüklerin kalbini fethetmiş...Köylüleri onu köyün camisine hoca yapmışlar...El üstünde tutmuşlar...
Bir gün ormanda çalı çırpı toplamaya gitmiş..Geri dönerken ayağı takılmış ve yuvarlanarak uçurumun ucuna kadar gelmiş...Tam uçurumdan düşmek üzere iken bir ağaç köküne tutunmuş....
''kimse yok muuuu'' diye bağırmaya başlamış... o kadar çok bağırmışki, bir an sustuğunda gaipten gelen bir sesin;
''kulum tuttuğun dalı bırak ve bana gel...seni cennetime alacağım'' dediğini duymuş...adam bir süre düşünmüş...ve yeniden ;
''BAŞKA kimse yok muuuu?'' diye bağırmaya başlamış..
Evet ..
Gariptir İnsanoğlu... cennete gideceğinide bilse,ölmek istemiyor işte...Herkes cennete gitmek istiyor..Cennete gitmek için ölmesi gerektiğini biliyor...Ama herkes öyle bir tutunmuşki dünyaya....hiç kimse ölmek istemiyor...içimiz dışımız dünya olmuş...oysaki bu kadar dalmayacaktık dünyaya...Geçerken bakıp çıkacaktık...Bu kadar tutunmayacaktık ona.... Allah'ın ipine tutunacaktık..
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 17:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!