Ben, çocukların ağladığı ..
Kadınların çile çektiği..
Babaların, evlerine utanarak döndüğü..
Savaşlarda sadece müslümanların ve fakirlerin öldüğü...
Hayvanların açlıktan ve susuzluktan kıvrandığı eziyet gördüğü bir dünyada yaşamaktan utanıyorum..
Onlar için hiçbir şey yapamadığım için utanıyorum...
Allah'ın eşrefi mahlıkata emanet ettiği halifelik makamına layık olamadığım için utanıyorum....
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 18:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!