Mehmet Tevfik Temiztürk 2 Şiirleri - Şai ...

Abbas hocasıylaydı Adel’se yanımdaydı,
Hiç bırakmadığını sırtında taşımaktaydı,

Sırtında hep bir çanta güpegündüz vakitte,
Vakit erken de olsa bir şeyler gizlenmekte,

Çünkü Adel’in bir huyu çantasına atmakla,
Her ne görmekte ise evine taşımakla,

Abbas’ın gocuğunu yürütmüş olacaktı,
Hiç kimse fark etmeden bir yanlış yapacaktı,

Baktım çanta içine, gocuk içerisinde,
Almış ve de koymuş kaşla göz içinde,

Çıkardık gocuğunu kızdık Adel’e biraz,
Bu Abbas’ın gocuğu seni gidi yaramaz,

Abbas’ta da suç vardı yere eğilmesiyle,
Etrafına bakmadan, şekiller çizmesiyle,

Gocuk kaybolacaktı ya bir çanta içine,
Ya da farklı köşede kayıp düşüncesine,

Abbas’ımız suçluydu her şeyini atmakla,
Sınıfındaymış gibi ne varsa fırlatmakla,

Abbas Emin, hem temiz hem de güvenilirken,
Malına mülküne karşı düzensiz değilken,

Her şekliyle sevimli hâl ve hareketiyle,
Sarışın mavi gözlü sıhhatli bu şekliyle…

Sürekli şımartılmış sekiz dokuz yaşında,
Ne istese yapılmış bilinç verme dışında…

Sırtında yeni bir mont desenli vaziyette,
İçinde örgü kazak, bebek mavisi renkte,

Altında eşofmanı yan taraflar çizgili,
İçinde bezler ile tedbirli ve tertipli,

Rabbim Abbas’ı vermiş onu sevsinler diye,
Bol bol sevmek lazımken şımartırsınız niye?

Çık, deyip kovaladım yavru leopar gibi,
Bağrına basacaktım sevdiğinden habibi,

Yeşil gözlü bir çocuk sarı saçları ile
Hızla kaçtığından sevimli görünümüyle,

Dedim, Abbas olmalı yeşil gözlü çocuklar,
Adı ve tadı gibi hep koşup oynayanlar,

Az rastlanır bir çocuk şahsını gizlemekle,
Göze çarpar bir durumla, pek de geçmemekle,

Evveli hep gezerdi sınıflar arasında,
Arkasından koşanlar eğlence sağlamada,