Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Nizam köpürüyor, med vakti deniz;
Nizam köpürüyor, ta çenemde su.
Suda bir gizli yol, pırıltılı iz;
Suda ezel fikri, ebed duygusu.

NFK (bkz. Çile)

med vakti (med(d) (ü) cezir) : Deniz sularının kabarması ve tekrar geri çekilmesi; gelgit.

ezel:... başlangıcı olmayan her zaman var olan...

ebed: Sonu olmamak...

Allah rızası için yaşamayı unuttuğumuz bu çağlarda Gülenlerin karalanması doğal...

Şahit olduğum hizmetleri olmasa bu doğallıktan ben de etkilenirdim diyorum kendime bazen...

umutlarla açıldığına şahit olduğum bir köprüydü ÖDP. İçinde gerçekten de değerli insanlar barındıran bu kuruluş ne alemde artık yakından izleyemiyorum ama o açıldığındaki koskoca adamların nasıl mutluluktan ağladığını hep hatırlar dururum. Hatta bazılarını rahmetle anıyorum...

Sol için bir umuttu ÖDP, ama vebalılarla dolmuş ülkemizde aşk, romantizm gibi duygulardan bahsetmek ''çirkinler de aşık olur'' gibilerinden bir senaryoya döner sanırım...

esas koyunun başka koyuna 'bak seyret şimdi uçurumdan atlıyacağım, herkes peşimden gelecek'' demesiyle diğer koyunun ''ben de gelirim'' demesi baya ibret verici bir espiri :)
http://web.ics.purdue.edu/~acan/fun/comic/SelcukErdem/sel029.jpg

diğer ''sürü psikolojisi de bi yere kadar'' ise :)
http://web.ics.purdue.edu/~acan/fun/comic/SelcukErdem/111.jpg

bir de 'sürü psikolojisi tamam ama bu sürü o sürü mü'' var :)
http://web.ics.purdue.edu/~acan/fun/comic/SelcukErdem/best02%5B1%5D.gif

Esasında öküzlerle, koyunlarla ve özellikle pengüenlerle ilgili çizdiği çoğu karikatür 'sürü psikolojine' bence güzel örnekler. Burada bu resimleri vermekle bitmez, o yüzden en iyisi bkz.
http://web.ics.purdue.edu/~acan/fun/index.html
(Selcuk Erdem bölümüne tıklayınız)

tüh ya! Sürü psikolojisi terimini Selçuk Erdem'in o çizdiği koyunları koymak için eklemiştim ama açılması geçiktiğinden unuttmuşum, sonra neydi neydi diye düşünürken alçak köftenin teki yazmış bile :)

umut oldukça destanlar hep yaşar ve yenileri doğar...

Onlar sürü yavrum. Zincirlerinden başka kaybedecek neleri var? Karanlıktan geldiler, karanlığa gidiyorlar. Ummandaki dalgalar gibi sayısız. Tarihi yok bu sürünün. Macerası yok. Yıldızlara tırmanan merdivenden habersiz. Yürüyen, esneyen, tepinen ve öğrendiği şeyleri tekrarlayan uzviyet. Kafanın vecdinden habersiz. Bu sarhoş karnaval alayını yıldızlar, yüzbinlerce yıldız, kayıtsız bakışlarıyla seyrediyor.

Cemil Meriç

Aydınların Dini: İzm’ler

İrfan, düşüncenin bütün kutuplarını kucaklayan bir kelime. Tecessüsü madde dünyasına çivilemeyen, Zekayı zirvelere kanatlandıran, beşeriyi ilahi ile kutsileştiren, uzun ve çileli bir nefis terbiyesi. İslam, insanı parçalamaz. İrfan, kemale açılan kapı, amelle taçlanan ilim. Batının “kültür”ünde bu Zenginlik, bu ihtişam, bu hayata istikamet veriş yok. İrfan bir mevhibedir. Cehitle gelişen bir mevhibe. Kültür, katı, fakir ve tek buutlu bir lafız. İrfan, beşeri beşer yapan vasıfların bütünüdür. Kültür, homo ekonomikus’un kanlı fetihlerini gizlemeye yarayan bir şal. İrfan, dini ve dünyevi diye ikiye ayrılamaz. Yani her bütün gibi tecezzi kabul etmez. Kültür kaypaklığı, müphemiyeti ve seyyaliyetiyle Avrupa’dır. Tarif edilmemiş, edilemeyen bir kelime. Kah suda, kah karada yaşayan bir hilkat garibesi. Alman için başkadır, Fransız için başka. Bazen içtimai hayatın bütününü ifade eder, bazen bir alışkanlıklar, bir kazanılmış hünerler mecmuasıdır.
Şimdi hayatın kendisidir, şimdi hayatın cilası.

Avrupa’nın kılı kırka yaran tahlilci zekası bilgiyi dünyevi ve dini diye ikiye böler. O’na göre dini kültürle ladini kültür farklı mefhumlardır. Dünyevi kültür ne demek? Kültürü toprağa zincirleyen bu anlayış da bir ideoloji, yani bir aldatmaca değil mi?

Din asırlardan beri yaşayan ve nesilleri huzura kavuşturan, tecrübeden geçmiş bir inançlar manzumesi; sıcak, dost, köklü. Batının dünyevi dediği kültür ise, hakimiyetini tahkim için düşman ülkelere ihraç ettiği sefil bir ideoloji. Taarruzun hedefi haçlı seferlerinden beri aynıdır; kılıçla kazanılamayan zaferi yalanla kazanmak. İdeolojiler tahribe yeltendikleri imanın yerine sahtelerini ikame etmek için uydurulan bir ersatz’dır. Başka bir deyişle, remizleri, merasimleri ve kiliseleriyle çağın icaplarına uydurulmuş birer inanç manzumesi. Rüştünü idrak etmemiş nesillere ilim diye yutturulan, yalnız şartlarıyla ilmi, muhtevalarıyla, masal, birer bulamaç.

Cemil Meriç

Bu sadece Türklüğümüzle mi ilgili tam bilemiyorum ama karşılıklı sohbetlere basladık mi, kısa bir zaman içinde, akraba, komşu, dostunun dostu, şurdan burdan derken kesin bir yerden tanıklık cikartıyoruz. Bence bu bir genlerden genlere taşınan bir kabiliyet :) . Bundan dolayi ''ya dünya ne kadar küçümüş'' çok demişimdir; etrafımda da çok duymuşumdur :) .

İyi bir sohbet arkadaşı misk satıcısı gibidir, sana misk vermese bile kokusu bulaşır. Kötü bir sohbet arkadaşı da körük çekene benzer. Tutuşturduğu ateş seni yakmasa da, üzerine dumanı bulaşır.

TANIM: Hadis-i Şerif
KAYNAK: Müttefakün Aleyh

Yorum:

İyi bir sohbet arkadaşı gereksiz konuşmalar yapmaz, gıybet ve dedikodu yapmaz, zamanın kıymetini bilir, az ve öz konuşur. İslam’a, dolayısıyle ahlaka uygun davranır. Böyle insanlarla dostluk kurmak, beraber olmak, sohbet etmek çok faydalı olur. (Metafizikte: Pozitif etkileşim sonucu aura yükselir çevreye pozitif dağıtılır da denir) .

Kötü sohbet arkadaşı boş konuşmalar yapılmasına, vaktin boşa geçirlimesine, İslam’a ve ahlaka uymayan konuşmalar yapilmasina sebep olur. Böyle insanlarla beraber olmak, sohbet etmek çok zararlidir. Negatif etkileşim sonucu aura düşer, çevreye negatif saçilir. Bu esnada nefs galip gelir, insan şeytana uyar, hoş olmayan davranişlar sergiler, gönüller kirar. Belki de öfkeyle, telafisi mümkün olmayan hatalar yapar.

(Yine de bu Hadis-i Şerif, bir emir ya da hüküm degildir, peygamber efendimizin verdigi güzel bir ögüttür.)