© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
.. hafızanın değil, kalbin meselesi.
Bir gün gelip elindekiyle değil; geçtiğin yerlerde ne bıraktığınla karşılaşırsın..
"Benden alamayacağın tek şey,
bana yaptığıklarına vermeyi seçtiğim karşılık şeklidir.
Bir insanın özgürlüklerinin sonuncusu, herhangi bir durumda seçtiği tavrıdır." demiş Viktor E. Frankl
Ne de doğru demiş..
Sonunda önemli olan üç şey vardır:
Ne kadar sevdiğin
Ne kadar nazikçe yaşadığın
Senin için anlamı olmayan şeylerden ne kadar zarif bir şekilde vazgeçtiğin.
Allah’ım, herkese bedenine gösterdiği özeni kalbine de göstermeyi nasip et. Bedenin kusurunu görmek kolay; asıl marifet, insanın kendi ruhundaki eksiklerle yüzleşebilmesidir.
Yaklaşık 4,5 milyar yıl önce Dünya’da bir gün yalnızca 6 saat sürüyormuş. Ay’ın kütle çekiminin oluşturduğu gelgitler, Dünya’nın dönüşünü milyarlarca yıl boyunca yavaşlatmış ve günler zamanla bugünkü 24 saate ulaşmış.
Belki de bu yüzden Ay’ın Dünya’ya öğrettiği en büyük şeylerden biri, yavaşlamanın da bir dönüşüm olduğudur. Ay, Dünya’nın hızını milyarlarca yılda azaltmayı başarmış; insan ise bir ömür yetmiyor diye hâlâ zamanı suçluyor.
Belki de sorun saatte değil, yetişemediğimiz şeylerin fazlalığında.
.. bir Tomris Uyar olamayız elbet… Bizim neslin ilham periliği, en fazla birinin eski mesajları silmeye kıyamaması seviyesinde kaldı.
Şairler de artık mısra değil, çevrimiçi durumu takip ediyor..
Bugün yine bir yerden sen çıktın;
bir duvarın çatlağından sızan eski bir mevsim gibi,
kimsenin bilmediği bir köşede karşıma oturdun.
Sana dair ne varsa,
hayatın aceleyle kapattığı bir defterin arasında
hâlâ kendi kokusunu taşıyan bir şey gibi duruyor.
Bazen bir cümle kuruyorum,
sonra ortasında bırakıyorum.
Müntehası sen olmayan hiçbir cümleyi istemiyorum.
Suskunluğum bile sonunda senin kapında dinlensin istiyorum.
Seni özlemek midir bu
Bilmiyorum..
Sanki benden ayrılan bir parçanın,
hâlâ bende olmayan tarafını arıyorum.
Adını söylemediğim masalarda bile senden bahsettim.
Bir şarkının arasına sıkıştırdım,
bir cümlenin ucunda bıraktım,
hiç tanımayan insanlara bile senden kalan bir parçayı emanet ettim.
Şimdi hangi rüzgâr esse, biraz senden geçiyor.
Adını unutsam bile kokun kalyor cümlelerimde.
Bir varmış bir yokmuş gibi değil,
Bir varmış ve hiç gitmemiş gibi.