© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Eğriden doğru olmaz. Doğru da eğriye sığmaz:)
Bir fırtınaya tutulduk ki sorma gitsin. Allah var sen varsın bir de sana inanan halk var.
Atamın sevdiği şarkılardan.
Bu adamın torunu olmaktan onur duyuyorum ( binlerce kalp) unutmayız!
Atatürk, savaştığı düşmanlarının bile takdirini ve saygısını kazanmış bir asker ve barış adamıdır.
Örnek mi; Yunan Başbakanı Venizelos bile yenildiği Atatürk’e hayrandır.
Oysa o Venizelos Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra yapılan Novi ve Sevr Anlaşmalarıyla sağladığı topraklarda hayalindeki Megali İdea’yı gerçekleştiremeyince, İngilizlerin desteğiyle 1920 yılında Türkiye’ye karşı savaşa girmişti.
Yenildi ve gitti… 9 Eylül’e az kaldı…
İstiklal Savaşı’nın mağlup komutanı Eleftherios Venizelos, "Atatürk yalnız Türk tarihinin büyük bir siması değil, aynı zamanda bir büyük barış adamıdır. O'nun yeni Türkiye'yi yaratan eseri, yüzyıllara intikal eden bir anıt olarak kalacaktır."
Diyerek Atatürk^ün büyüklüğü karşısında saygıyla eğilmek zorunda kalmıştır..
Atatürk ‘ün öldüğü gün, yanı 10 Kasm 1038 günü; İtalyan devlet radyosu şu anonsu yapmıştır; “Sezar,İskender,Napolyon ayağa kalkın. Büyüğünüz geliyor!”..
Bir akşamüstü yağmurla gel yine
Yeniden yeşersin yaz papatyası
Özümüz toprak ve halklar tıpkı özü gibidir
Soy soy yeniden biteriz mevsimi geldiğinde
Yeniden filizlenir umutlarımız kırıldığı yerden
Tıpkı zeytin ağacı gibiyiz, "biz halkız"
Toprak gibi işlenir yeşeririz özden
İhtiyacımız bir avuç yağmur sadece
Ata kızı
Müptezel güncenin, müspet pencerelerinden araladığım gönül kahvesi bunlar kırk yıl da hatırı olan var, kırk gün de
Ata kızı
Selam Mehmet bey teşekkür ederim.
Ne yapmalı ki papatyalar çiğnenmeden eriştirmeli bahara
Vaveylası göğü inletse soluk soluğa serçenin
Göğün kaşları çatılır mı görse ağlayan bebekleri
Yıkasa toprağı annelerin tuzlu yağmurları
Ata kızı
Nasıl bir yarışın içindeyiz? kuralı yok! "dört başı mamur" zaman. Kendilerine oldukça yabancı insancıklar da oyuncu. Ne yapsak ki kuralsız bu oyunun içinden sıyrılıp çıkabilsek, bastığımız yerler kuruyor, baktığımız gözler şuursuzca bakıyor. üç beş mahşer midillisi dökülmüş ortalığa topaç gibi parmaklarında döndürüyorlar cehaletin aymaz başlarını.
Ata kızı
Konuşmak bir kemanın notasına düzgünce basıp hafifçe dokunmaktı yüreklere, ya anlaşılmak o ise
"yaşayabilmekti"
Ata kızı