-gözlerim su
gözlerimin menşei çocuk-
bozkırın saçaklarına tutunup yedi koldan
dünyaya yedi su çentiği açan
yağmurkâr bir bulutum
mavi göğe otağ kurmuş beyaz soyun
halefiyim
halefiyim yağmurların
muğlak bir töreden kurtuluşun
aşikâr olsa da kehaneti
demir dağları dövüyorum göğsümde
donmuş nehirleri geçip
mühürlüyorum dimağımı
adaletin çekiciyle
-elbet çıkacağım bu Ergenekon'dan
ilikleyeceğim soldan düğmeli cepkenimi-
yedi su şahit
şahit yedi arz
"güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar" Türk'üm
farazi dillerin körüklediği
latince nüshalarda
öz Türkçe haykıran bir çocuk sesiyim
Yenisey'in kıyısında unutulmuş
bengi bir taşım tunç tenli
yedi suda arınıp
yedi kez arzı tavaf etmiş
yedi kat arşa yükselirken
kanatları tutuşmuş bir güvercinin
halefiyim
halefiyim yanardağların
-gözlerimin menşei çocuk
gözlerim alaz-
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 12:31:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!