Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sen beni hastalıklı sanıyorsun
Söylesene kaç hastalıklı tanıyorsun?
Sen beni şiirlerden tanıyorsun
Bu yüzden aşkı hastalık sanıyorsun

Öyleyse, öleyim öyleysen, öleyim
Öleyim öyleyse, öyleysen öleyim
Öyle sev, öleyim düşünmeden
Ölüm özgür kılar ancak bir köleyi


?feature=shared

Seni aldım, bana ayırdım
Yalnız ağaçlar gibi,
bakmasın eski zaman gözlerin
İkimiz birden sevinebiliriz,
göğe bakalım...

?feature=shared

Aşk filmlerinde olur ya, işte öyle sevmişim
Tel örgülerde durmamış,
bi' delikten geçmişim
Her şey bana "Dur" demiş;
Kulağım darbe almış, duymamışım.
Sonuna kadar aşk ya,
Sadece inanmışım.

?feature=shared

Bu büyük soygun
Kıldan ince sana boynum
Birazcık huysuzum
Yokluğunda yorgunum

Kuşlar göçtü
Işıklar söndü
Sebebi sen
Dünya durdu
Şarkılar sustu
Sebebi sen

Kadehler dolsun
Bu büyük bir bozgun
Sebebi sen

Bir buluttum yağmur oldum
Fırtınayla savruldum
Sebebi sen

?feature=shared

Ne bekleyen, ne beklenen
Ne bekleyeni, ne bekleneni
Durmuş bir saatin saygı duyulası metanetiyle
"Susuyoruz"
Büyüyüp güzelliğini kaybeden her şey gibi
"Geç kalıyoruz"



?feature=shared

Sana bunları hiç bilmediğin bi' yerden yazıyorum
Ben senin hiç görmediğin bi' yerden düşüyorum
Gözlerim kapalı, her yer karanlık
Ben senin hiç bilmediğin bi' yere yürüyorum

Sana bunları hiç duymadığın bi' yerden söylüyorum
Ben senin hiç olmadığın bi' yerde duruyorum
Sen benim hiç bilmediğim bi' yerde uyuyor
Ben senin hiç bilmediğin bi' yerde ölüyorum


?feature=shared

Seni taze ılık baharlara emanet ettim
Seni çıkmaz sokaklardan uzun yollara
Karanlıktan, aydınlığa emanet ettim
Derinlerden bulutlara,
siyahlardan beyazlara emanet ettim
Tüm yazgıları silip ellerimle,
seni başka bir kadere emanet ettim
Seni kendimden sakınıp,
bir başka kalbe emanet ettim
Seni bir felaketten esirgeyip,
bir umuda emanet ettim

?feature=shared

Kanatlanıyor içimden binlerce siyah kelebek.

?feature=shared

Karanlığımdan içeri sızan ay ışığım…

?feature=shared

Bi’ yaralı kuştum



?feature=shared