"Delirmemek için yazanlar delirdiğinde de yazmaya devam edecek.Ne içten bir deliliğin bilgeliğidir bu.Kendimizle tanışma hâli.! "
NiLüFeR AkSu
.
..
...
...yüzümüz birden güneşli sabahlar içimizde bir tuhaf iyilik duygusu bütün sokaklar ıslık çalmaya başlar gövdemizde sızlayan bir kayıp zaman mutluluk değil,mutsuzluk değil dünyanın bütün kederini severiz.
İhmal edilmiş çocuklukların Epeski bir mahallelerinin Yamalarını içinde taşırdı Kimse öpmezdi,kimse yüzünün titrek sesini dinlemezdi İçime dokunan bir halin vardı Yalnızlığını kazısam altından Vahşi bir puhu kuşu çıkardı Hayata ait bir yanın vardı Puslu bir güneşin saklandığı Karanlık bir suskunluğu paylaştığı bir tabelaydı Frankfurttaydı seni sevişim bir laternaydı Hep aynı şarkı çalardı.
"Bir zambağa siz diyenlerin,kuş öldüğünde uçuşu hatırlayanların,kurbağalara bakmaktan gelenlerin dünyanın arka bahçelerini görenlerin,kendi içine yürüyüp saatler boyu kimseye rastlamayanların, anlamak için yaratılanların,her şey tarafından sınanaların büyüsüz gizi : Şiir."
"...diyelim ki sınamışsın uzaklığın ihanetini seslere çarpmış sesin ama ulaşamamış hiçbir yere nefesin
yaslı bir kışa rehin düşse de günler kalbindeki tomurcuğu bahara büyüt o tomurcuk düşlerinin yağmuruyla ıslansın çünkü senin de bir ütopyan varsa i n s a n s ı n ."
"Ya tepeden tırnağa şiddetsin,ya da her şeyi fıkraya çeviyorsun,ya da kapanmış bir yara gibi dilsizsin,dedi. Bilmem,dedim.Zarar veriyor muyum sana.? Değil de,insan bazen sevgi sözü söylerken bile korkuyor. Baban,seni sever miydi ,dedim.Başını okşar mıydı,sen bir şey söylemeden dönüp gülümser miydi,inanır mıydı sana,ağlarken gördün mü hiç, gözlerinin önünde anneni öptü mü,sesi sabaha mı benzerdi geceye mi,türkü söylediğini duydun mu,yanında gülebilir miydin,evini başkalarının evi kadar sevebildin mi,hiç ?"
"Bir insan başka birine ne verir ? Kendisinden verir; sahip olduğu en değerli şeyden 'yaşamından' verir. Bu,o kişinin yaşamını diğer kişi için feda ettiği anlamına gelmez,aksine kendi içinde yaşattıklarından veriyordur. Sevinçlerinden,ilgi duyduğu şeylerden,anlayışından,bilgisinden,mizahından, üzüntüsünden.İçinde canlı olan her şeyden. Ve bazen bir şeyler vermek için bir bakış bile yetebilir."
...yüzümüz birden güneşli sabahlar
içimizde bir tuhaf iyilik duygusu
bütün sokaklar ıslık çalmaya başlar
gövdemizde sızlayan bir kayıp zaman
mutluluk değil,mutsuzluk değil
dünyanın bütün kederini severiz.
İhmal edilmiş çocuklukların
Epeski bir mahallelerinin
Yamalarını içinde taşırdı
Kimse öpmezdi,kimse yüzünün titrek sesini dinlemezdi
İçime dokunan bir halin vardı
Yalnızlığını kazısam altından
Vahşi bir puhu kuşu çıkardı
Hayata ait bir yanın vardı
Puslu bir güneşin saklandığı
Karanlık bir suskunluğu paylaştığı bir tabelaydı
Frankfurttaydı seni sevişim bir laternaydı
Hep aynı şarkı çalardı.
Didem Madak
"Bir zambağa siz diyenlerin,kuş öldüğünde uçuşu hatırlayanların,kurbağalara bakmaktan gelenlerin
dünyanın arka bahçelerini görenlerin,kendi içine yürüyüp saatler boyu kimseye rastlamayanların,
anlamak için yaratılanların,her şey tarafından sınanaların büyüsüz gizi : Şiir."
Bektaş Şenel
"...diyelim ki sınamışsın uzaklığın ihanetini
seslere çarpmış sesin
ama ulaşamamış hiçbir yere nefesin
yaslı bir kışa rehin düşse de günler
kalbindeki tomurcuğu bahara büyüt
o tomurcuk düşlerinin yağmuruyla ıslansın
çünkü senin de bir ütopyan varsa
i n s a n s ı n ."
Yılmaz Odabaşı
"Aklını,gönlünün değerleriyle yöneten insan; yaşamın efendisidir."
Doğan Cüceloğlu
"Gerçek kötülük akılsızlık ya da cehaletle değil.Zekâ, planlama ve güçlü bir iradeyle gerçekleşir."
Friedrich Schelling
"Ya tepeden tırnağa şiddetsin,ya da her şeyi fıkraya çeviyorsun,ya da kapanmış bir yara gibi dilsizsin,dedi.
Bilmem,dedim.Zarar veriyor muyum sana.?
Değil de,insan bazen sevgi sözü söylerken bile korkuyor.
Baban,seni sever miydi ,dedim.Başını okşar mıydı,sen bir şey söylemeden dönüp gülümser miydi,inanır mıydı sana,ağlarken gördün mü hiç,
gözlerinin önünde anneni öptü mü,sesi sabaha mı benzerdi geceye mi,türkü söylediğini duydun mu,yanında gülebilir miydin,evini başkalarının evi kadar sevebildin mi,hiç ?"
Şükrü Erbaş
"Bir insan başka birine ne verir ?
Kendisinden verir; sahip olduğu en değerli şeyden 'yaşamından' verir.
Bu,o kişinin yaşamını diğer kişi için feda ettiği anlamına gelmez,aksine kendi içinde yaşattıklarından veriyordur.
Sevinçlerinden,ilgi duyduğu şeylerden,anlayışından,bilgisinden,mizahından,
üzüntüsünden.İçinde canlı olan her şeyden.
Ve bazen bir şeyler vermek için bir bakış bile yetebilir."
Erich Fromm
"Gözyaşını okumadan büyüdüyse
Küfürden başka ne yazabilir insan
.
Çiy tanelerini nasıl sever."
Şükrü Erbaş
"Bugün cuma
Büyükannemi hatırlıyorum
Dolayısıyla çocukluğumu
Uzun olaydı o günler !
.
Yere düşen ekmek parçasını
Öpüp başıma götürdüğüm günler !"
Cahit Sıtkı Tarancı