Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Ayşe Korkmaz
Ayşe Korkmaz

"Hiçbir yere ait değilim." Tezer Özlü

  • kardelen04.08.2009 - 14:58

    Kardelen

    Talan ediyordu hayatımı kış,
    Ansızın karşıma çıktı kardelen.
    Gözlerinde bir çift hüzünlü bakış,
    Gizlice gönlüme aktı kardelen.

    Yine öyle ince, hassas, duygulu,
    Gidecekti bir gün, ayrıydı yolu.
    Eğilip önüne, ürkek, korkulu;
    Dünyamı başıma yıktı kardelen.

    Onun ümitleri altın tasında,
    Benimse yüreğim kendi yasında.
    Lapa lapa yağan kar arasında,
    Sedeften tacını taktı kardelen.

    Ayşe Korkmaz

  • kaçmak04.08.2009 - 14:50

    Kaçsam bırakıp senden uzak yollara gitsem
    Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem
    Derdinle ufuklarda sönen gün gibi bitsem
    Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem

  • ayrılık04.08.2009 - 14:47

    Ayrılık

    Duygularım irademi aşıyor;
    Daha fazla düşünceme seslenme.
    Gönlüm aşkın sefasını yaşıyor;
    Ayrılığı hatırlayıp hislenme.

    Her güzel şey kuru yaprak misali,
    Uçuverir, bir sonbahar yelinde.
    Gerçeğe dön, tüketince hayali;
    Acılara çizgi çekmek elinde.

    Sersemletir insanı o fırtına;
    Ve ardından deniz yine durulur.
    Dalgaları yükler bazen sırtına;
    Dünyan bir çift göz üstüne kurulur.

    Gözler gider, kederinden bitersin;
    Umutların sürüklenir karaya.
    Günler geçer, sen kendine yetersin;
    Sıradağlar girse bile araya.

    Ayşe Korkmaz

  • mutluluk04.08.2009 - 14:42

    Mutluluk

    Bir mucizedir yaşam
    Hıçkırık kadar gerçek
    Gözyaşı gibi duru

    Mutluluksa bir kuştur
    Dere tepe dinlemez
    Sevgiden geçer yolu

    Ayşe Korkmaz

  • yazarlık04.08.2009 - 14:30

    Uçsuz bucaksız bir yalnızlıktır yazmak...

    'Son noktayı koyarken, yazarın başı düşmüştü bile. Öykü karakterleri yeniden etrafını sardılar. Saatlerce şarkı söyleyip dans ettiler. Büyüleyici bakışları, parlayan yüzleriyle, yazarın uçsuz bucaksız karanlığına göz kırpan, ateş böceklerine benziyorlardı.'
    Ayşe Korkmaz, Yalnızlığın Resmi, 2008
    (Bir Düşe Bağlanmak adlı kitabından)

  • özgürlük04.08.2009 - 14:21

    Özgürlük

    Edebi, edepsizden öğrendik,
    Şerefi, şerefsizden.
    Deniz kokulu martı,
    Ne anlar özgürlükten?

    Kanatları bulut tozuna bulanmış,
    Ayakları, katmer katmer yakamoz…
    Bir eli yağda, bir eli balda…

    Özgürlüğü öteki kuş anlatsın.
    F tipi kafesinin penceresinden,
    Gökyüzüne bakan…

    Paslı kanatlarıyla, düşünde yıldız toplar.
    Rüzgârı kovalar, yorgun ayakları.
    Hep onun suçudur, yağmur, dolu, kar…

    Güneşe kurulmuş merdiven bulursunuz;
    Altından o çıkar.
    Tek bir martı soluğu uğruna,
    Koskoca ömrü harcar.

    Ayşe Korkmaz