Kültür Sanat Edebiyat Şiir

sefiller sizce ne demek, sefiller size neyi çağrıştırıyor?

sefiller terimi Gregor Samsa tarafından 08.01.2004 tarihinde eklendi

  • Seyran Begüm Önler
    Seyran Begüm Önler 21.01.2010 - 19:10

    4 ciltten oluşmuş bu eser victor hugo'nun şimdilik okuduğum ilk eseri ama her cildini her sayfasını nefes nefese okudum. baş kahraman jean valjean romanboyunca kendine öylesine bağlıyor ki elinizden bırakamıyorsunuz. ayrıca kitapta waterloo savaşı da dahil olmak üzere yer yer tarih bilgisi de veriliyor. tıpkı türk edebiyatı tanzimat döneminde olduğu gibi bu eserde de yazar sık sık düşünce akışını kesip okuyucuya bilgi veriyor ve bu da ayrıı bir tat veriyor bana göre.

    'insan ruhla okşanır
    hiç bir şey görülmez
    ama tapınıldığı sezilir
    bu bir karanlıklar cennetidir.'

  • Emrah Kağan
    Emrah Kağan 04.01.2008 - 13:40

    Victor teklif etseydi seve seve rol alabileceğim kitap...
    Hatta üstüne para verirdim ama sefilde para ne gezer? ? ?
    :D

  • Özgür Köktürk
    Özgür Köktürk 05.03.2007 - 15:44

    Dünya edebiyatının baş yapıtı...

  • Zeynep Sade
    Zeynep Sade 04.02.2006 - 01:11

    gecenin karanlığından korktuğum halde bırakamadığım kitap,şu an masamın üstündesf 403 te kaldım
    ama yatmak zorundayım yarın bitircm seni jan valjan,javer,kozete,maryüs,gavroş v.s

  • Ayşe Sadiye Doymuş
    Ayşe Sadiye Doymuş 25.12.2005 - 20:56

    harika bi kitap. herkes javert olabilir. ama jan valjan olmakta iş.

  • Pheta Sl
    Pheta Sl 14.12.2005 - 14:32

    Günümüz insanının mutlaka okuması ve ibret alması gereken bir eser.
    Toplumun alnına vurduğu'suçlu''hapishane mahkumu'damgasına rağmen iyilik yapmaktan vazgeçmeyen.kendi evladı bile olmayan bir kız çocuğunu koruyan yetiştiren,onun uğruna bir genci parisin tehlikeli kanallarında sırtında taşıyan,hayatını kurtaran,yinede şunu yaptım bunu yaptım demeyecek kadar yüce gönüllü olmasını bilen bir adamın etkileyici hayat hikayesi.
    'topluma veya bireye iyilik yaparken illa karşılık beklememeliyiz'
    Bunu bir kürek mahkumundan daha iyi şekilde idrak edebilmemiz lazım değilmi?

  • Kıymet Köybaşı
    Kıymet Köybaşı 30.10.2005 - 20:07

    BİZ

  • Berna Sırlan
    Berna Sırlan 07.06.2005 - 15:03

    Abartıldığı kadar iyi bir kitap olduğunu düşünmüyorum.Şahsım adına ondan çok daha iyi kitaplar okudum.Ve çeviri yapılan kitapların duyguları çok iyi yansıtabildiğine inanmıyorum.

  • Seu Kuyt
    Seu Kuyt 16.02.2004 - 11:32

    Victor Hugo'dan okduğum ikinci kitapti, 1600 sayfaya yakın olmasına rağmen çok kısa bir sürede bitirmiştim.Kitabı kütüphaneden aldığı için sevdiğim, beni kendimden geçiren yerleri çizemediğimden onları bir kağıda not etmiştim.Daha sonra o sayfaların fotokopisi çektirdiğim zaman fotokopicinin dediği gibi'...bir kitap daha çıktı :)) '...
    sonra onlari gözden geçiremedim, hala bir dosyanın içinde öylece duruyorlar...

  • Selin Sonsuz
    Selin Sonsuz 11.01.2004 - 14:16

    19.yy Paris’inden insan manzaraları; “Sefiller”

    “Sefiller” romanı, roman kahramanları; kürek mahkumu Jan Valjean ve polis müfettişi Javert arasında sürüp giden bir kovalamacanın hikayesi üzerine kuruludur. Jan Valjean, yoksul bir köylüdür, ailesini doyurmak amacıyla çaldığı –yalnızca- bir somun ekmekten dolayı kürek cezasına çarptırılmış, defalarca kaçma teşebbüsünde bulunduğundan cezası katlanmış ve on dokuz senelik hapisten sonra inançlarını yitirmiş, topluma öfke ve kin duyarak tahliye olmuştur. Sefil bir halde geldiği “D” kasabasında, kasabanın piskoposundan gördüğü iyilikle aydınlanır ruhu.

    Hayata ahlak ve fazilet sahibi iyiliksever bir insan olarak yeniden başlayan Valjean, Fransa’nın kuzeyinde ucuz mücevher imalatçılığı yaparak yaşamaktadır şimdi; geçmişini gizlemiş, zenginleşmiş ve herkesin sevgisini kazanıp kasabanın belediye başkanı olmuştur. Valjean’ın gizlediği geçmişten şüphelenen detektif Javert, araştırmaya koyulur ve “D” kasabasındaki hırsızlık olayına kadar ulaşır. Oysa, isim benzerliğinden, bir başkası Jan Valjean’ın yerine tutuklanmış, mesele kapanmıştır. Ne var ki Valjean’ın ahlakı, kendi yerine bir başkasının hapsedilmesine izin vermez. Teslim olur ve yeniden küreğe gönderilir.

    Aradan bir kaç yıl geçtikten sonra bir kez daha kaçmayı başaran Valjean, teslim olmadan önce sakladığı –namusuyla kazanılmış- paralarını alır, eski bir fahişe olan Fantiana’nın kızı Cosette’i bulur ve bir manastırda bahçıvan olarak çalışmaya başlar. Evlat edindiği Cosette ise rahibe okuluna gitmektedir. Müfettiş Javert’ten kurtulmuş gibidir Jan Valjean.

    Bu sakin hayat, Cosette’in genç ve güzel bir genç kız olmasıyla değişir. Babası Napolyon ordusunda subaylık yapmış bir delikanlı; Marius’a aşık olmuştur Colette. Zengin dedesi tarafından büyütülen Marius, 1832’de isyan eden sosyalistlerin safındadır. Her zaman haklıdan yana olan Jan Valjean da öyle. Paris kanla yıkanırken, Javert ile Jan Valjean karşı karşıya gelirler. Valjean Javert’in hayatını bağışlar. Ancak bu yüce gönüllük karşısında bütün inandığı değerleri yıkılan Javert, intihar eder. İsyancıların durumu da pek parlak değildir. Marius ağır yaralanır ve Valjean tarafından kurtarılır. Cosette’in bu genci sevdiğini anlayan Valjean, onun eski bir kürek mahkumunun kızı olarak bilinmesini istemez ve ortadan kaybolur. Oysa Marius, hayatını kurtaran kişinin Valjean olduğunu öğrenmiştir. İki genç, son anlarını yaşayan Valjean’a koşarlar....

  • Selin Sonsuz
    Selin Sonsuz 11.01.2004 - 14:13

    Sefiller

    Büyük Fransız Şair ve yazarı Victor Hugo, Fransa tarihinin en çalkantılı günlerinde, 1802’de geldi dünyaya. Babası, Napolyon ordusunda generaldi imparatorun parlak döneminde önemli görevlerde bulundu, bir çok dış ülkeye seyahat etti ve Madrit’te valilik yaptı. Anne ve babası arasındaki bitmek bilmeyen geçimsizlikler, yinelenen ayrılıklar nedeniyle, Hugo genellikle annesinden uzak kaldı ve babası ile yaşadı. İlkokula da İspanya’da başladı. Ancak, İspanyol aristokratlarının çocuklarını kabul eden bu okulda, sonradan soyluluk unvanı almış bir burjuva generalin oğlu olması, alay konusu edilerek dışlanmasına yol açtı. Yazarların ürünleri ile yaşam öyküleri arasında ilişki kurmak eğilimindeki araştırmacılar, İspanyol okulunda geçen günlerin, Hugo’nun aristokrasiye bir yandan hayranlık duyup bir yandan da nefret etmesi gibi gerilimli bir duyguya kapılarak liberal-demokratik ilkeleri seçmesinde büyük rol oynadığını iddia etmişlerdir..

    Napolyon’un imparatorluktan düşmesi ile birlikte Hugo ailesi için zor günler başladı. Babası Paris’e döndü. Maddi sıkıntılar ve toplumsal çalkantılar içerisinde, eğitimini düzgün bir biçimde sürdüremedi Hugo, ama kendi kendine okumayı sürdürdü, hatta ilk şiirlerini yazması da bu yıllara denk düşer. Annesinin ölümüyle sefaletin eşiğine gelen Hugo’yu bu güç durumdan kurtaran yirmili yaşlarda yayınlanan -kraliyet yanlısı- şiirleri oldu; XVIII.Lois tarafından aylığa bağlandı, Chateaubriand’ın ilgisini çekti ve romantik akımı benimsemesinden sonra parlak bir kariyerin kapısını araladı. 1827’de “Cromwell” ve 1830’da “Hernani” oyunları, -tıpkı Namık Kemal’in “Vatan Yahut Silistre”sinin Osmanlıda yarattığı- isyana benzer bir heyecan uyandırdı Paris’te.

    Hugo’nun ilk romanı ise “Notre Dame’ın Kamburu”dur(1831) . Bugün okunduğunda, yazarın en yüzeysel ürünü olarak değerlendirebileceğimiz bu romanın nispi başarısızlığı, Hugo’nun maddi nedenlerle yayınevinin ısrarına boyun eğerek metnini çok kısa bir sürede tamamlamak zorunda kalmasındandır. Yine de, Hugo’nun yükselen ünü, bu kitabının da sevilerek okunmasını sağlamıştır Fransa’da.

    1831-1941 arasında çok sayıda şiir, piyes ve roman yazdı Hugo, 1841’de Fransız Akademisine seçildi. 1848 ihtilalinden sonra Cumhuriyetçi saflara geçti ve Cumhurbaşkanlığı için aday bile oldu. Kendisi seçilemedi, ama seçilen Louis Napolyon’u destekledi. Ancak bu Napolyon da imparatorluğunu ilan edince, Hugo 1851’de Fransa topraklarını terk ederek –yirmi yıl sürecek gönüllü bir sürgünü geçireceği- Channel Adaları’na yerleşti. Burada yazdığı “Sefiller”(1861) , onun en çok tanınan ve sevilen eseridir. İmparatorluk dönemi sona erip Üçüncü Cumhuriyet kurulunca, Victor Hugo, Paris’e bir kahraman olarak döndü. Millet meclisine seçildi, ama politikadan çok edebiyatla ilgilenmeyi tercih etti. 1855’de öldüğünde, büyük bir törenle Pantheon’a gömüldü.

    Romanda Gerçekçilik
    19.yüzyıl romanlarını roman sanatının doruk noktasına taşıyan özellik, hiç şüphe yok ki, yazarların toplumsal gerçekliğe olan bağlılığıdır. Gerçekten de, 19.yüzyıl romanı, çağın olaylarını bir tarihçi, sosyal bilimci titizliği ile kaydetmiştir. Daha modernizmin şafağında, kapitalistleşmenin getirdiği yeni yaşam tarzına yaptığı sert eleştiriyle kendisini gösteren Romantik akımın en büyük yazarlarından Balzac, romanlarında Fransız tarihini ve toplumsal hayatının bütün renkleri ve ayrıntılarıyla “resmetmiştir”. Bu resme dikkatle bakıldığında, yaşam biçimlerinin farklılığının mekanda ve eşyalarda simgeleştiği fark edilecektir; mahalleler arasındaki ayrım, katı kurallarla düzenlenmiş toplumsal kastlar gibidir

    Balzac'tan yaklaşık yirmi beş yıl kadar sonra, 1861 de yazdığı 'Sefiller' romanında, Victor Hugo yüzlerce sayfayı Paris'in varoşlarının ürpertici yaşamına ayırmıştır. 'Burası korkunç bir yerdir. Burası karanlıkların kuyusudur. Körlerin çukurudur burası. Cehennemin ta kendisidir(...) Paris'in varoşları diyebileceğimiz bu kenar mahallelerin tenhalığını tanıyan herkes, en umulmadık kimsesiz bir yerde, bir çitin ardında veya bir duvar dibinde toplanmış çocuklar görmüştür. Bunlar yoksul ocaklarından kaçmış çocuklardır. Kenar sokaklar onların dünyasıdır; orada nefes alabilirler. (...) Kötü alınyazıları buralardan doğar. Buna acı tabiriyle, Paris'in kaldırımlarına atılmak denir'. Victor Hugo, aynı romanda, burjuva evini ve mahallesini de ayrıntılı olarak tasvir ederek, toplumsal kesimler arasındaki ayrımı, içinde yaşadığımız döneme göre çok daha kesin, hiç bir 'nesnel' incelemenin yapamayacağı kadar dehşet uyandıracak biçimde belirler.

    “Sefiller” romanında anlatılan gerçekler yalnızca toplumsal yaşantı ve onunla ilişkili mekanlarla sınırlı değildir. Roman kahramanlarının önemli bir kısmı, Hugo’nun yaşam öyküsünde ya da Fransa tarihinde yaşamış kişilerden oluşur. Hatta, gururlu, isyankar ve devrimci Marius tipi, yazarın kendi gençliğinin idealize edilmiş biçimidir. Jan Valjean’ı merkezine alan hikayesi de –özellikle 1832 ayaklanmasıyla- Fransız tarihinin romana yansımasıdır. Üstelik o dönemin haksız adalet sistemini ve politik hayatını teşhir etmesiyle de önemli bir belgeye dönüşür “Sefiller”. Üstelik hiç bir belgenin sahip olmayacağı zengin tasvirlerle ve şiirsel bir dille...

    Bütün bu övgülere rağmen, “Sefiller”in aksayan pek çok yanı da var. Mesela, Goethe’ye göre, Hugo’nun yarattığı sahneler ve olayları dikkatle izleyip aktarışı, okuyucuyu hemen etkiler, “fakat karakterler doğal canlılığın izini taşımazlar hiç. İplerinden öteye beriye çekilen yaşamsız, sıradan kişiler zekice bir araya getirilmişler, fakat tahtadan ve çelikten iskeletler, yazarın en garip durumlara sokarak, eğip bükerek, işkence ederek, kırbaçlayarak, vücutlarını ve ruhlarını kesip biçerek çok zalimce uğraştığı içi doldurulmuş bebekleri ayakta tutuyor, ancak bu oyuncak bebeklerin eti ve kanı olmadığı için, yazarın yapabildiği tel şey, yapıldıkları paçavraları yırtmaktan başka bir şey olmuyor; bütün bunlar, önemli derecede tarihsel ve retorik bir yetenek ve canlı bir hayal gücüyle yapılıyor”....

    A. Ömer Türkeş

    Victor Hugo'ın Yayınlanmış Kitapları:

    Utanç
    Deniz İşçileri
    Notre Dame'ın Kamburu
    Notre Dame de Paris
    Bir Mahkumun Son Günü
    Gördüklerim İşittiklerim
    1793 Devrimi
    Yürekle Bakmak

  • Selin Sonsuz
    Selin Sonsuz 11.01.2004 - 14:06

    Les Miserables.....Victor Hugo'nun ünlü romanı...
    Her evin kütüphanesinde yerini alması şart bir roman....

  • Zeynel Celik
    Zeynel Celik 11.01.2004 - 04:24

    Türkiye'deki nüfusun %80'i

  • Selin Sonsuz
    Selin Sonsuz 10.01.2004 - 21:48

    aşık olduğum kitap....

  • Periru Gogen
    Periru Gogen 10.01.2004 - 03:01

    bizim sefiller daimdir,
    nihayeti bulan peki kimdir?