Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ZAMANA SIZAN YÜZ
Yüzün geçmişte kalan, aşka tarif yazdıran,
Bir alaturka hüzün konduran, içime usulca akan.
Senden bana şimdi zaman sızdıran,
Kırık bir aynada çoğalan anılar gibi çoğalan.

ZAMANDAN KALAN
Saçlarıma düşen aklar,
Dünlerimden izler taşır.
Geçtiğim yollar susar,
Akşam içime usulca iner.

ZAMANDAN KALANLAR
Ne görmeye yetti zaman
Ne de hasret gidermeye
Dereden tepeden
Havadan sudan konuştuk

ZAMAN GEÇER
Geçmez
Dediğin şeylerin izi bile kalmadı
Zaman akıp gidiyor, aldırmadan
Ne aynı yerdesin

ZAMANIN ALNINDA
İnsan, dokunduğu gökte iz olur;
Bir rüzgâr geçer, adı kalır dalda.
Sevda, nehrin duru aynasıdır;
Yüzünü saklar derin sularda.

ZAMANIN ELİ
Zamanın parmak izi düşen her şeye,
Kimi hatıra olur, kimi sessizce silinir,
Kimi kalır içimizde yarım bir iz gibi…
Kimi de içimizde büyür, susarak derinleşir.

ZAMANIN GÖLGESİNDE
Zamana teslim ettik her şeyi,
Bize ne kadar kaldığını bilmeden,
Yarını emanet ettik bilinmeyene,
Bugünü sessizce tüketerek.

ZAMANIN İZİ
İstemeden yürür bazı hayatlar,
Bir yokuş gibi uzar yolları.
Dün çiçek açan gençlik düşleri,
Bugün sarartır yaprakları.

ZAMANIN KIBLESİ
Her gece seni düşünmekten
saatimin akrebi bir pervane oldu,
yelkovan ise yanık bir ney gibi
adını üfler karanlığa.

ZAMANIN KIYISINDA
Bir an gelir; sesin dokunur sessizliğime.
Takvimler susar duvarlarda,
Saatler yönünü yitirir;
Ömrüm, adının kıyısında yeniden doğar.