Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YAĞMURUN SAKLADIĞI SEN
Yağmur iner sessizce toprağa,
Eski bir sevdanın kokusu siner dağa.
Islanan yollarda izini ararım,
Adın düşer gecenin koynuna.

YAĞMURUN TÜRKÜSÜ
Yağmur iner taş üstüne usulca,
Toprak kokar, gönül dolar sessizce.
Bir eski yol kıvrılır da uzakta,
Hasret düşer yüreğime ansızın.

YAKINLIK
Hiç dokunmadan da sevebilir insan,
Bir bakışın gölgesinde büyür bazen yakınlık,
Eller susar, mesafeler konuşur
Ve kalp, en uzak ihtimali bile sahiplenir.

YAKLAŞIRDIN SEN
Beni hatırlıyor musun
Canım
Ara sıra gönlümü alıyordun
Cadde de görünce

YAKLAŞTIKÇA UZAKLAŞAN
Gece iner,
Ay konar pencereme.
Gözlerin düşer aklıma;
Bu nasıl susuş, nasıl özlem?

YALANCI SONBAHAR
Hayat kapımı sertçe çalıyor,
Her vedada bir ömür soluyor.
Sana dair ne varsa içimde,
Sessiz bir akşam gibi duruyor.

YALIN SEVDA
Rüzgâr değsin sevda dalına,
Gönül varsın gönül yoluna.
Hasret düşerse bir yanına,
Sabır konsun yüreğine.

YALNIZLIĞIN GÖLGESİNDE
Kaldım bir başıma, yüreğim kanıyor,
Gece sessizce içime akıyor.
Bir zaman gülüşünle açan baharlar,
Şimdi hatıralarda solup kalıyor.

YALNIZLIĞIN KIRILDIĞI YER
Başımı yaslasam sana şimdi,
Sussa içimde ağlayan geceler.
İçimde üşüyen bütün mevsimler
Adınla dönse bahara geri.

YANARIM HER GÜNE
Yanarım geçen günlere
Sitemim var öyle her güne
Neler götürmedi öyle
Tutuşur bu benliğim her güne