Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİMDEN GEÇEN SEN
Adını anmıyorum, dilim biliyor,
Akşam masamda çay soğuyor.
Yağmur cama eski bir akşamı çiziyor,
Unuttum sandığım yerden içim sızlıyor.

İÇİMDE KALAN
Belki de en güzel sevda,
Adını rüzgâra bırakmaktır.
Yan yana yürüyemesen de,
Bir ömrü aynı düşte yaşatmaktır.

İÇİMDE KALAN
Yüreğimde kor oldun, gözümde yağmur,
Ne diye içimde fırtına oldun?
Bir sızı bıraktın ömrüm boyunca,
Gelip de içimde keder diye kaldın.

İÇİMDE KALAN
Bir yanım sana kırgın,
Bir yanım seni özler.
İçimde kalan sözler,
Gece olunca seni söyler.

İÇİMDE KALAN
Bir ömrün kıyısındayım,
Bir yanım susar, bir yanım dinler.
Nereye baksam kendime,
Eski bir akşam içimde dinlenir.

İÇİMDE KALAN
Belki de en güzel sevda,
Adını rüzgâra bırakmaktır.
Yan yana yürüyemesen de,
Bir ömrü aynı düşte yaşatmaktır.

İÇİMDE KALAN
İçimde, adı konmamış
Sessiz bir mevsim büyüyor.
Ne rüzgârı diner
Ne gecesi sabaha eriyor.

İÇİMDE KALAN BAHAR
Senin en ayaz gecelerinde bile
içimde sıcak bir umut saklıdır,
adını fısıldayamadığım anlarda
göğsümde sevdan usulca büyür.

İÇİMDE KALAN EYLÜL
Eylül çöktü gönül bağıma,
Sarardı düşlerim yaprak yaprak.
Rüzgâr dalında kalan sesi
Bir mektup gibi savurdu uzaklara.

İÇİMDE KALAN GÜNLER
Ne garip bir dünya bu,
Yüreğimde eskimiş zamanların sızısı var.
Her sabah biraz daha eksik uyanıyorum,
Geceler ise suskun bir yara gibi ağır.