Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİMDE SAKLI SEN
Seni seversem bir başka severim ben seni,
Gözlerine sabah ışığı düşürürüm,
Dudaklarına akşamın kızıl susuşunu,
Gülüşlerine baharın en ince rüzgârını veririm.

İÇİMDE SESSİZ BİR KIYISIN
Son yaprak süzülür sessizce,
Akşam konar kirpiklerime.
İçimde sessiz bir kıyısın;
Adın titrer dudaklarımda.

İÇİMDE SIZLAYAN
Suskunluğum çığlıklarımdan daha derin bugünlerde,
İçimde bir yer sızlıyor durmadan.
Geceyi omzuma alıp yürüyorum usulca,
Kırılmış düşler geçiyor ardından.

İÇİMDE SUSTUĞUN YER
Akşam, adını içimde susturdu.
Gün, son ışığını avuçlarımdan çekti.
Göğsümde ürperen bir sessizlik,
Geceyi usulca büyüttü.

İÇİMDE YANAN BEN
Kendi ellerimle yaktım gençliğimi,
Kader diyemem, içimde açılmış bir yara bu.
Ne yazgı suçlu ne de zamanın gölgesi,
Ateşi büyüten bendim, yakan da yine bu.

İÇİMDE YENİDEN BAHAR
Ne çok fırtına geçti ömrümün dallarından,
Ne çok yaprak düştü umut bağlarımdan.
Yine de küstürmedim içimdeki baharı,
Çünkü en güzel ışık, karanlıktan doğar.

İÇİME DÜŞEN IŞIK
Işığın düştü içime...
Akşam eşiğe çöktü.
Gökyüzü küle büründü,
Yıldızlar sustu.

İÇİME DÜŞEN KIŞ
Savrulur yapraklar hazan vurunca,
Yine sensiz kalır gönlüm bu gece.
Bir sesin düşerdi usul akşamıma,
Şimdi yalnızlık var her pencerece.

İÇİME YAĞAN
Akşam iner usulca göğüme,
Bulutlar çöker yüreğime.
Bir damla düşer kirpiklerimden,
Adın yağmura karışır.

İÇİME YAĞAN AKŞAM
Yağmur yağıyor,
Sessizce...
Gökyüzünden değil,
İçimde kırılan
o eski düşlerden.