Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AYAZ 1
Düştüm yine bir gece vakti,
gözlerinin en koyu yerine.
Yanımda birkaç kırık hatıra,
bir de adını sakladım içime.

AYAZ
Bu aralar
ellerim hep üşür benim.
Avuçlarımda bir kış gezer,
sanki gül dalından kopmuş
soğuk bir rüzgâr.

AYAZ
İçimde erken bir kış büyüyor,
Dışımda sarı bir sonbahar.
Yapraklar savruluyor içimden,
Akşam ufuklarda ağırlaşır.

AYAZA RAĞMEN
Kadınlar nergise benzer,
Ayaz iner kirpiklerine.
Rüzgâr değse yaprağına,
Bahar düşer yüreğine.

AYAZ ESER
Sevmek dedin mi yâr, adını bağrıma bağladım,
Geceler şahidimdir, içim içime ağladım.
Dokunmak hayal oldu, elim boşta kaldı hep,
Yüreğimi sana verdim, sensiz yarım kaldım.

AYAZ VURUR
Akşam çöker, hüzün iner içime,
Göl susar, dağlar küser sesime.
Yüreğimde bi keder var, köz gibi,
Söndüremem, düşer durur peşime,

AYDINLANAN GÖNÜL
Gülüşün düşer içime, sabah ışığı gibi,
Karanlık çözülür, sessizce dağılır,
Kalbim uyanır adınla, ince bir sızı,
Sensiz her an ağır, içimde kalır.

AYDINLIK GECELER
Dizelere dökülmemiş
Nice şiirler
Sese vurulmamış
Sözler hep senden söz eder

AYDINLIK İÇİNDEN
Her sabah biraz daha ağır değil artık,
Bir sızı gibi değil zaman içimizde,
Sokaklar yorgun olsa da hâlâ ayakta,
Sessizlik bile bir şeyler fısıldıyor insana.

AY DOĞAR, SEN YOKSUN
Usulca yükselir geceye bir ay,
Gecenin alnına sessizce konar,
Bir sır gibi büyür içimde,
Adını anmasam da sen kokar.