Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YÜZÜNDEN AÇAN BAHAR
Ben başka çiçek bilmem,
Yüzünde güller açılırken.
Bir bakışın düşer içime,
Kış bile utanır senden.

YÜZÜ MÂHIM
Gönlüm düştü ay yüzüne,
Derman olmaz hiçbir söz.
Bir bakışın değdi bana,
Ömrüm değişti birden öz.

YÜZÜNDE KALAN BAHAR
Zaman alıp götürürken güzellikleri,
Bir güzellik eksilmesin yine;
Yüzündeki o ince ışık gibi,
İçime doğan bir bahar olsun.

YÜZÜNDEN SABAH
Gün, yüzünden sabah ödünç alsa,
Ufuklar sessizce ışığa yürür.
Ay, gecesini sana emanet etse,
Yıldızlar adını fısıldar.

YÜZÜNE SÜRGÜN
Baktım gülüşüne, bir türkü doğdu,
İçimde sessizce çağlayan oldu.
Bir anlık bakışın değdi gönlüme,
Ömrüm, adınla çoğalan oldu.

ZAFERİN TÜRKÜSÜ
Anneler, sarın yüreğinizdeki yarayı,
Dağlara bıraktık acının yankısını.
Bir millet yeniden yazdı kader yazısını,
Emekle yoğurdu vatanın toprağını,
Göklere bıraktı özgürlük türküsünü.

ZAFERİN YOLU
Vatan uğruna yola çıkan yılmaz,
Gönlü sevda dolu geri dönmez.
Bayrak dalgalanır, yürek susmaz,
Şehidin ardından gözyaşı dinmez.

ZAMAN
Öylesine geçip giden ömürdü
Biz zaman sandık her günü
Ne güneş dönmekte yoruldu
Ne mevsimler geçmekte

ZAMAN ACI ÖĞRETİR
Çok mu özledin değil mi?
Gözlerin soruyor sessizce,
kalbin bir adım önde yanıyor.

Zamanın her şeyi iyileştirdiğini söylüyorlar…

ZAMANA DİRENEN
Gece iner sessizliğe,
Yollar çoğalır, ben eksilirim.
Sanma seni unuttu bu gönül;
Adınla yeniden filizlenirim.