Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AHTAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım
Aklım gölde kaldı, ben kıyıda
Bir sana yandım, bir göle küstüm
Yar adın düştü, gönlüm dağıldı

AHU ZAR
Sabrım yoldaş oldu yalnızlığıma
Gece çöktü içimin karanlığına
Soluksuz bekledim geçen yıllarca
Hasret düştü kalbin tam ortağına

AH YÜREK KÖZ OLDİ
Vay yârim...
Hasret düştü bağrıma, yürek köz oldi,
Sıla kaldı dağ ardı, yolum kör oldi.
Aşk diye çağırdım, sesim kırıldı,
Dağ aldı ahımı, geri vermedi.

AKDAMAR’A YALVARIŞ
Van’ın hatrına, Akdamar aşkına,
Allah’ın aşkına bari sen yakma.
Zaten yüreğimde kor olmuş ayrılık,
Bir de gözlerinle içimi dağlama.

AK DÜŞEN SAÇLAR
Saçlarına aklar düşmüş,
Zamanın ince dokunuşu gibi.
Gözlerin hâlâ genç bir bahar,
Ama ellerin yılların izini taşır sessizce.

AKIŞINA
Bir bakışta tutulmuşsan, yakışına bakacaksın,
Bir çift göz uğruna geceler sayacaksın.
Baktın ki bu yangına ne söz yeter ne sabır,
İşte o vakit gönlünü akışına bırakacaksın.

AKLAR DÜŞMÜŞ
Çizgiler sessizce düşmüş yüzüme,
saçlarıma aklar değmiş.
Sevdan kalbime ağır gelmiş de,
güç yetmemiş gönlüme.

AKLIMA DÜŞTÜ GÖZLERİN
Aklıma düştün
Gördüm ufka bakar gözlerin
Oturduk baktık saatlerce
Diz dize

AKŞAMA
Bir yağmurun toprağa inişi gibi,
İniyorsun içime.
Ne dur diyebiliyorum,
Ne senden geçebiliyorum.

AKŞAMA DÜŞEN YILLAR
Akşam çöker, sükûta bürünür âlem,
Hazan düşer gönlümün viran bağına.
Bir ömürdür taşırım sessizce
Hicranın en derin yarasını bağrımda.