Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AKŞAMDAN KALAN
Gidişin, odada zamanı yerinden etti,
Perdeler yokluğunun gölgesini örttü.
Masada yarım çay, ince bir buğu,
İçimde durmuş bir saat üşüdü.

AKŞAMDAN SABAHA
Gözlerinde dinlenen akşam,
Sessizliğin en ince rengiydi.
Bir bakışın değince dünyaya,
İçimde uzun yollar aydınlanırdı.

AKŞAMIN HİCABI
Yorgun bir akşam iner ufkun ötesinden,
Bir hüznün gölgesi düşer sessizce gönlüme.
Mor bir düşe bürünür gökyüzünün aynası,
Eski bir sızı dokunur en derin yerime.

AKŞAMIN RENGİYDİN
Sen bir akşamdın;
Gün omzuna yaslanırdı.
Ufuk adını akşama fısıldar,
Deniz gözlerinde dinlenirdi.

AKŞAMIN YENİDEN DOĞUŞU
Senle akşamın koynunda yeniden doğdum,
Gün batımı değdi kalbimin kıyılarına.
Sustukça çoğalan o derin sessizlikte
Adını yazdım gecenin yıldızlarına.

AKŞAMLARIMDA KALDIN
Sevdan içimde usulca büyüdü,
Adın kaldı akşamlarımda.
Hasretin yağmur gibi çöktü,
Sessizce ıslandı yüreğim.

AKŞAM YİNE AKŞAM
Vakit akşam hafiften bir yel esiyor
Suratımı esti geçti öyle
Ve o an seni düşündüm
Sessizce çökerken gece

AK TAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım,
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.
Kalbim avucunda, göl gibi duru;
Ne gizim kaldı bende, ne saklı yanım.
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.

AL BAYRAĞIN YÜKSELİŞİ
Göklere yazılmış en kutlu adın,
Dalgalanışında tarih haykırır.
Bir milletin yüreği seninle atar,
Her rüzgârda gurur yeniden doğar.

AL BAYRAK
Gökte süzülen nazlı renk,
Yüreğimizde atan ahenk.
Dalga dalga yayılır gurur,
Her baktığımda içim olur ferah, derin, denk.