Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YARİN
Yürüşünden zülfleri uçuşurdu
Seyrettikçe büyülüyordu endamı
Gözlerinden ışık parlardı aydan
Konuştukça bağlardı derinden

YARIN
Bir şeyler olacak bu gidişle
Durumlardan besbelli
Söylemlerden belli
Kara bulutların renginden belli

YARINA KALAN IŞIK
Bir sabah doğacak, biliyorum;
Rüzgâr umudu taşır,
Dağlar sessizliğe yaslanmış,
Irmaklar umuda akıyor.

YARINA YÜRÜYENLER
Saraylar yükselir, gölgesi düşer ufuklara,
Sanırlar ki zaman onların buyruğunda.
Oysa her kibir, kendi duvarında çatlar,
Her zulüm, bir gün kendi karanlığında boğulur.

YÂRİN HASRETİ
Aklıma yâr düşer, gecem kararır,
İçimde bir sızı derinden çağırır.
Sensiz geçen ömür bağrımı yakar,
Gönlüm vuslat diye yolları arar.

YARIN KALIR
Ne fırtına sonsuza dek eser,
Ne karanlık göğü örter.
Bir kıvılcım yeter;
Bir ömür yeniden ışığa yürür.

YARINLARA DOĞRU
Ne kadar inse de gece yorgun omzumuza,
Bir şafak doğacaktır elbet ufkumuza.
Karanlık, sabrın önünde uzun kalamaz;
Güneş yürür sessizce gönül yolumuza.

YAŞADIĞIN KADAR
Tekrarı yok hayatın,
Her an bir defadır;
Güneş doğar, batarken öğrenirsin
Zamanın geri dönmediğini.

YASAK BİR GÖKYÜZÜ
Bazı sevdalar,
Filizlenirken mahkûm edilir.
En ağır hüküm,
Aynı gökyüzüne bakıp kavuşamamaktır.

YASAK GÖZLERDE
Yasak gözlerde buluşuruz geceleri,
bir bakışın değse yüzüme,
içim titrer, sesim susar;
sen gözlerini saklarsın.