Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ADI KALMAYAN RÜZGAR
Varsay ki bir yeldim,
Uğrayıp geçtim hayatından.
Bir anlık serinlik bıraktım,
Silindim sonra hatırından.

ADI KONMAYAN EKSİLİŞ
Ve şimdi her akşamda,
Biraz daha eksiliyor içimde kalan sen,
Biraz daha susuyor hatıralar,
Ve ben,
adını anmadan geçiyorum

ADIM CUMHURİYET
Karanlıktan aydınlığa
çıkışın öyküsüdür
Bugün cumhuriyet bayramımız
Özü egemenlik içi özgürlük dolu

ADINI KOYAMADIĞIM HİCRAN
Adını koyamadığım bir yaranın yasını tutarım,
Ne sîne-i dilde toprağa gömebilirim,
Ne de zamanın merhemiyle unutabilirim.

Gönül bağımda vakitsiz bir hazan eser;

ADININ GÖLGESİ
Adın dudaklarıma değse nefesim daralır,
Sanki her harfi içimde bir yangın başlatır,
Söylemeye korkarım bazen
Sessizliğimde daha çok sana benzerim.

ADINI SÖYLEMEDEN EKSİLMEK
Ve her “şimdi”nin içinde bir şiir kuruyorum,
Biraz daha sessizleşiyor içimdeki kalabalık,
Umut dediğim şey, avuçlarımdan usulca çekiliyor,
Ve ben,
Adını anmadan kapatıyorum bütün yarım kalan hikâyeleri, yazmadan…

AĞAR HER GECE
İnsan sevdiğini özleyince
Sesi düşer, geceye ağar
Bir adını bırakır karanlığa
Mehtap bile tutmaz ahımı

AĞIT
Düştüm sevdanın ateşli közüne
Gece ağlar, yıldız bakmaz yüzüme
Sesim gitti dağ başında kar oldu
Adın kaldı içimde bir sızıya

AĞITLARIM BİLE SUSKUN
Bakmayın etrafım kalabalık
Şimdi yanlızlığımın tam ortasında duruyorum
Gecenin derinliği üzerime çöküyor

Her yıldız sensiz bir hatıra

AH ESKİ ZAMANLAR
Öyle ucuz ettiler ki her şeyi,
Sözü, sevgiyi, saygıyı…
Pazara düşmüş gibi insanlık,
Her gönül kendi fiyatını taşıyor sanki.