Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

TUT ELİMDEN
Gönlüm, ayaz görmüş bir çınar,
Yapraklarım sensiz usul usul solar.
Yıkılsam da tut ellerimden,
Aynı yolda kal benimle.

TUTSAK
Gönlüm sana tutsak,
Yolun bana ırak,
Adını ansam
İçimde ırmak.

TUTSAK YURDUM
Özgürlük diye kuruldum
Yegane temelim bu cihana
Hangi çılgın gem vuracakmış
Şaşarım yedi ceddine

TUTUKLU DİLİM
Koskoca bir yurdum var
İçinde gönüller virane
Körpe fidanlar bağlı
Bağrı yanık anneler dağlı

TUTUNAMAYANLAR
Kimi bir şiirin gölgesinde dinlenir,
Kimi bir ezgide dindirir sızısını.
Kimi sararmış bir kitabın sayfasında
Dağılmış ömrünün izlerini toplar.

TUTUNMAK
Geceyi sana yazdım
Âh-u zarı da
Tutundum gül bakışlarına
Vurdu yüreğime mecalin

UCUNDA HEP SEN
Sana yazdığımı sanma,
Yanılırsın…
Ben ne yazsam, ucunda hep sen varsın,
Mürekkebim senden yana akar.

UÇUN TURNALAR
Uçun turnalar uçun
Özgürlüğe uçun
Selam olsun özgürlüğe
Kanat çırpın sonsuzluğa dek

UÇUŞA BENZEYEN YORGUNLUK
Gerçekte kimse düşlediği hayatı yaşamıyor,
Gözlerin gördüğü sadece bir yanılsama,
Kuşlara bakıp da imrenme sakın,
Onlar da gökyüzünde hayata tutunma telaşında.

UFKA BIRAKTIĞIN AD
Usulca indi akşam yüreğime,
Rüzgâr adını yapraklara işler.
Sessizlik omzuma usulca konar,
Gözlerim her yolun ucunda seni arar.